"Seni seviyorum"

1.Bölüm
Merhaba ben Sema. Size hikayemi anlatmak istiyorum. Ben 1 yıl okulumdan ayrı düşmüşdüm. Babamın işi yüzünden okulumdan,arkadaşlarımdan ayrıldım. Arkadaşlarımı çok ama çok özlemidim. Elbetde uzakda olsam bile konuşuyorduk ama yinede onlara sarılmak,yüz-yüze bir başkaydı. 1 yıl sonra babamın işi düzeldi geri döndük. Beni çok iyi karşıladılar. Eski zamanlarda ki gibi olduk. Bir-iki ay sonra öyrendim ki en yakın arkadaşıma aşıkn olan bir çocuk var,ve başladım onların aralarını yapmaya.
"Şşii kızım, vala bak iyi çocuk. Kötü olsa sana deməzdim."
"Yok ya kızım benim tipim değil"
"Hı,hı eminim. "Benim tipim değil" sözlerini çok duymuşuk"
"Nese ya sonra bakarız"
Zil çaldı. Ben yine bu işi yapacağıma emindim. Gerçekden çok iyi bir çocuk idi. Çocukla bile konuşdum,çok seviyordu arkadaşımı.
"Bak Serkan ne yapdımda,konuşdumsa yok diyor"
"Nolur ya kanka çöz bu işi"
"Ne zaman kanka olduk bee"
"Ben ne diyom sen ne diyon. Hem kanka olmadıkmı?"
"Neyse. Sen bu kızı çok mu seviyorsun?"
"Evet hemde çok"
"O zaman yine çalışırım. Ama bana bak bu kıza nese yaparsan karşında beni bulursun"
"Bir insan sevdiyine ne yapa bilir ki Sema? Ben onu çok seviyorum"
"Doğru diyorsun,bir insan sevdiyine sevmekden başqa hiç bir şey yapamaz. Yarın konuşuruz"
"Peki"
Serkan ile konuşdukdan sonra eve gelmişdim. Evde hiç kimse yokdu. Annem işde,babam yine yurt dışındaydı. Ayda 1-2 kere gelirdi,ne yok. Bu zaman bana en yakın arkadaşım Ayla yazıdı (Serkanın aşık olduğu).
"Selam kanka. Napiyon?"
"Hiç şimdi geldim eve. Nolmuşdu?"
"Sana bir şey diyicem ama aramızda."
"Tamam. Noldu bak çok berak etdim."
"Sema,eve gelib çok düşündüm. Ben qaliba seviyorum Serkan'ı. Ama ona nasıl söyliycem bilmiyorum."
"Ciddimisin kanka!?Oley bee. Sen orasını düşünme yarın konuşuruz"
"Tm,görüşürüz"
2.Bölüm
Sabah olmuşdu. Çok umutlu ve enerji dolu idim. Arkadaşlarım sonunda mutlu olucaklar. Olkula gelmişdim ki,beni Ayla kaşıladı. Çok sevincli bi o kadarda endişeliydi.
"Ben ne yapacam ya kanka. Nasıl söyliycem?"
"Senede selam kanka. İyiyim sen nasılsın?"
"Kusura bakma kanka. Heyecandan unutdum."
"Neyse,benu boş ver. Gel senin bu işe bakalım."
Sınıfa gidib çantalarımızı koyduk ve kantine düşdük. Kantik çok kalabalık idi. Oturmaya yer bulamamışdık. Bu zaman Serkan bizi yanına oturmağımız için bize seslendi. Ben bunu fırsat bilib Ayla'nın kolundan çeke-çeke oturduk.
"Selam Serkan. Nasılsın?"
"Hiç ya kanka. Her zaman ki gibi."
"Semaa"
"Efendim Ayla. Noldu?"
"Siz ne zaman kanka oldunuz?"
"Bende bilmiyom valla."
"Eeee Ayla sen ne yapıyon"
Ayla üzü kızarık bir şekilde "Hiç ya Serkan her zaman ki gibi"
Serkan gülerek "Neden kızardız ki,şimdi?"
O sırada ben devreye gitiyorum."Serkan neden okuldan sonra hep beraber dışarı çıkmıyoruz?"
San ki bu kelimeyi beklercesine "Olur neden olmasın ki bende Tunahana diyeyim oda gelir."
Daha sonra Ayla'ya bakdım,cevab vermesini gözlüyordum.
"Tamam kanka olur."
"O zaman saat 16:30-da buluşalım. Sahil kafede."
Her ikisi de tamam dercesine baş salladılar.
3.Bölüm
Saat 16:37 gelen giden yok."Nerde kaldılar ya?". Bu zaman Tunahan geldi. Onun ismini eşitmişdim ama hiç konuşmamışdık. O sırada Tunahan:
"Selam. Sema idi dimi?"
"Evet. Memnun oldum tanışdığımıza."
"Mende Sema. Serkan senden bahs etmişdi ama hiç konuşamamışdık."
"Evet. Bu güne kismet imiş."
Bu zaman Ayla ve Serkan el-ele kafeden içeri girdiler. Bu zaman ben şaşmın bakışlarla Ayla'ya sonra ise Serkan'a bakdım. Tunahanın sesi ile bakışlarımı onlardan çekdim.
"Oooo bro,konuşmuşsun ki. Çok sevindim."
"Teşekkürler kanka. Darısı senin başına."
"İnşaALLAH kanka,inşaALLAH."
Ben hala şokdaydım. Ayla bu sırda bana Serkan'ın onun evine geldiyini ve yolda açıldığını dedi. Ben çok sevinmişdim.
"Sema,sana bir soru sorucam ama yanlış anlama."
"Söyle Tunahan."
"Senin sevgilin yok mu? Okulda yanlız geziyorsun."
"Yok."
"Neden? Hiç mi birini sevmedin?'
"Sevdim ama bir kaşılık görmedim."
"Nasıl yani?"
"Boş ver. Uzun hikaye."
Bu sırada Ayla "Çok iyi oldu ya,böyle dışarı çıkmamız. Öyle değilmi kanka?"
Bende evet anlamında başımı saladım. Olan enerjim gitmişdi. Tunahanın soruları ile. Onlardan ayrılıb evə gəldim. Hemen özümü odama atdım. Çabucak uykuya daldım.
4.Bölüm
Sabah okul için hazırlaşıyordum. Bu zaman telefonuma bir bildiriş sesi geldin,Ayla'dandı. Bu gün okula gelemicekmiş. Çok üzülmüşdüm. Okula yanlız gidecekdim. Her zaman otobüse binerdim ama bu sefer yürüyerek gitmek istemişdim. Yola koyulmuş,musik dinleyirdim. Birden yanımda araba dayandı. Kafamı kaldırdığım an Tunahan'ı gördüm, bana bakıyor ve gülümsüyordu.
"Şşii Sema,gel hadi bin. Birlikde gidelim."
"Yok ya. Teşekkürler. Sen git."
"Aynı yolu gidiyoruz. Hadi bin."
Onu kırmak istemiyordum. Bindim ve yola koyuldu.
"Eeee nasılsın?"
"İyi. Sen nasılsın?"
"Bende iyi."
Ne konuşası olduğumuzu bilmiyorduk. Her ikimiz sesiz idik. Okula çatmışdık.
"Teşekkürler Tunahan."
"Bir şey değil."
Bu zaman koşarak yanıma gelen Serkan'ı gördüm.
"Yaaa kanka bu Ayla neden gelmedi biliyormusun? Ben sordum ama cavab yazmadı."
"Bende bilmiyorum. Ama yarın gelir."
Sağollaşaraq sınıfa gitdim. Çantamı qoydum ve biş bir sıraya keçdim. Bu zaman zil çaldı ve öğretmen içeri geldi.
Daha dersden 15 dakika geçmişdir ki odaya müdür dahil oldu.
"Selam çocuklar. Bu arkadan sizin yeni sınıf arkadaşınız. Bence tanışsınız yan sınıfdan."
Çocuk içeri girmişdi ki şaşkın ifade ile ona bakdım. Bu Tunahan'dı.
"Selam. Ben sizin yeni sınıf arkadaşınız Tunahan. Tanışdığıma memnun oldum."
"Sema'nın yanına geçe bilirsin oğlum."
"Teşekkürler hocam."
Tunahan minik adımlarla gelib benim yanıma geçdi. Ben hala şokdaydım. Neden bizim sınıfa geçdi? Neden sabah gelirken bu hakkda konuşmadı? Kafamda bir çok sorular oluşmuşdu.
Ders bitmiş,hoca gitmişdi. Tunahan'a bir çok sorularım vardı. Bu zaman Serkan yanıma geldi.
"Sema,okul çıkışı sen,ben,Tunahan ve Ayla keçen sefer ki kafeyə gidelim. Ne dersin."
"İyide Ayla gelicekmi?."
"Evet ben konuşdum. Gelicek."
"Tamam o zaman."
Okul çıkışı hep birlikde gitdik. Ayla bizi orada bekliycekdi. Kafeye girdiyimizde Ayla'yı görüb havalara uçmuşdum. Doğru onu belki 5 saat görmüye bilirim ama yine en yakın arkadaşımı özlemişdim.
5.Bölüm
Siparişleri vermiş,onların gelmesini bekliyorduk. Bu sırada Tunahan'ın bana bakışları dikkatimi çekmişdi. Sanki bir şeyler demek istiyor ama diyemiyordu.
"Noldu Tunahan? Bana bir şeylərmi demek istiyorsun?"
"Aslında evet Sema. Ama kızarsın diye korkuyorum."
"Söyle."
"Eeee.... Sen çeken sefer dedin ya,ben birini sevmişdim ama hiç bir kaşılık görmedim. O zaman ne demek istemişdin? Eğer söylemek istəmezsen anlarım."
Ayla bu zaman benim yüzüme bakdı. O biliyordu benim hikayemi ve söyleyib,söylemeyeceyimi merak etmişdi.
"Eeee tamam söyliycem."
Bunu dediyim an Serkan elinde ki telefonu koyub dikkatla bana bakıyordu. Oda berak ediyordu.
"Şimdi ben 1 yıl okuldan ayrılmışdım. Bu zaman beni biri sevmişdi,öyle sanmışdım. Sınıf arkadaşımdı. Çıkma teklifi edende bende ona güvenib kabul etmişdim. Sonra bir çıkmaya başladık. O okulda da benim Ayla gibi çook yakın arkadaşım var idi. 8 ay sonra sevgilim benden ayrılmak istedi. Nedenini sordum. Sizce bana ne dedi?"
Hepsi meraklı bir şekilde bana bakdılar. Ayla'dan başka. ""Ben aslında seni yok,arkadaşını seviyorum. Ona yakın olmak için seninle çıkdım. Kusura bakma." Bu zaman ben çok ama çok üzülmüşdüm. Okula gelende olan biteni arkadaşıma anlatdım. Beni teselli edeceyini düşünmüşdüm ama oda sırtımdan vurdu:"Kanka kusura bakma ama bende ondan bayadır ki hoşlanıyorum." Bu zaman ben onun yüzüne tokadı yapışdırdım. O günden sonra hep okula geldiyimde onları el-ele görüyordum ve önümde oturuyorlardı. Başlarda çok kötü oldum ama sonra alışdım. Üzülmüyorum o kadar."
Sözümü bitirdiyimde gözümden akan yaşları siliyordum. Görünüşe bakılırsa Tunahan bu soruyu sorduğuna pişman olmuşdu.
"Üzgünüm Sema,bilmiyordum."
"Bir şey değil. Artıq biliyorsunuz."
6.Bölüm
Ben üzgün bir şekilde eve gelmiş ve odama çıkıb ağlıyordum. Bu sırada telefonuma bildiriş geldi. Bilinmeyen numaraydı. "Selam. Nasıl oldun? Benim Tunahan.". Numaramı nerden bulmuşdu acaba? Neden merak ediyordu ki?
"Selam. İyiyim,sen nasılsın? Numaramı nerden buldun?"
"İyi olmana sevindim. Bende iyiyim. Serkandan aldım."
Ahh biri bu çocuğa izinsiz telefon numarası vermemeyi öyretmeliydi. Belke ben numaramı vermek istemiyorum.
"Neden beni merak etdin ki?"
"Benim yüzünden kötü oldun. Sana o soruyu sormamalıydım. Kusura bakma."
"Önemli değil. Teşekkürler merak etdiyin için."
"Önemli değil. Yarın görüşürüz."
"Görüşürüz."
Aslında Tunahan'ın bu hareketi hoşuma gitmişdi. İyi çocukdu. Yeni tanımama ramen hoşuma gitmişdi.
Sabah olmuşdu. Okula otobüs yerine yürümeyi tergih etmişdim yine. Nedenini bilmiyordum ama artık hoşuma gidiyordu yuürümek. Bu zaman yine yanımda araba durdu ve yine Tunahan'dı.
"Selammmmm. Nasılsın?. Hadi bin gidelim."
"Oooo Tunahan bey bu gün sizi pek neşeli gördüm."
"Hadi bin arabada konuşalım."
Bu sefer itiraz etmeden bindim.
"Hayret itiraz etmedin."
"İniyim istersen."
"Yok,yok o anlamda demedim."
"Bu arada selam. İyiyim sen nasılsın?"
"Bende iyiyim be Sema."
Nedense yol boyu ona bakıb duruyordum. Qarib bir hissdir. Oda benim ona bakdığımı biliyor gibiydi ama çokda bildirmiyirdu. Qaliba hoşuna gidiyordu. Okula çatmışdık. Sınıfa girer girmez Ayla kolumdan çekib dışarı çıkardı.
"Noluyor kanka? Bu ikinci seferdi ki Tunahan ile gelişin. Aranızda bir şeymi var?"
"Hiç bir şey yok Ayla. Nolmuş yani sınıf arkadaşım gelemesmiyim? Hem biliyorsun ben artıq kimseyi sevmem."
"Kanka ya o olay olanı 2 yılı geçiyor. Boş ver. Hep sen bizi güldürüceksin? Bir kerede sen gül."
Bu zaman zil çaldı ve sınıfa girdik. Tarih dersiydi ben her zaman ki kimi tarih dersinde uyuyordum. Bu zaman birden kulağıma kimse fısıldamaya başladı.
"Şşt güzellik uyan. Birazdan zil çalıcak."
Kafamı kaldırdığımda kilağıma fısıldayanın Tunahan olduğunu gördüm.
"Off ya neden uyandırdın ki? Mis gibi uyuyordum."
"Az uyu az"
7.Bölüm
Son derse giriyorduk bu zaman Tunahan yanıma geldi.
"Sema okuldan sonra senle sahil kenarına gidelimmi? Sana söyləmem gerek bir şey var."
"Ne söyliceksin."
"Sen gel öğrenirsin."
"Tamam."
Son ders bitmek bilmiyordu. Aslında birazda Tunahan'a aklım takılmışdı. Ne söyləyecekdi acaba? Ne hakkındaydı? Yanımda oturub ancaq bana sırıtıyordu.
Ders bitmişdi arabasına binib gidiyorduk. Arabadayken hiç konuşmadık. Sahile gelmişdik.Biraz yürüdük. Ne söyleyecekdi acaba.
"Ne için geldik buraya Tunahan? Ne söyliceksin?"
"Aslında çokdan söylemek istediyim bir şey. Yani hiss etdiyimden beri söylemek istediyim bir şey ama kızarsın diye korkuyorum."
"Yok kızmam bence. Söyle."
Çok merak ediyordum. Neydi acaba.
"Bak Sema biliyorum,biz daha 4 ay bundan önce tanışdık. Ama ben senden hoşlanıyorum. Hemde çok. Bak ben senin eski sevgilin gibi değilim. Seni üzmem,incitmem. Benimle çıkarmısın? Ben masalımı seninle yazmak istiyorum. Masalımızın mutlu sonla bitmesine izin vericekmisin?"
Ben öyle donu kalmışdım. Ne ediceyimi,ne yapacağıma dair hiç bir şey bilmiyordum. Ona karşı hisslərimdən emin değildim.
"Bak Sema hemen cevab vermeni istemiyorum. Biraz düşün. Yarın cevabını verirsin. Ama bunu bil ki seni çok seviyorum."
Ve o anda bana sarıldı. O sarıldığı an sanki içimde nese baş vermişdi. Bu aşkmıydı yoksa başqa bir şey? Neydise güzel bir şeydi bundan eminim. Arabaya bindik eve geliyorduk. Yol boyu ne o yada ben konuşduk. Eve gelib her şeyi Ayla'ya anlatdım. Oda benim gibi şok gekiriyordu. Qaliba bende onu seviyordum.
8.Bölüm
Okula gitmeye hazırlanıyordum. Bu sefer ilk defa saçımı açmışdım. Bu gün Tunahan'a onu sevdiyimi söyliycem. Yine yürümeye başlamışdım. Ama bu sefer Tunahan gelmemişdi. Aklım onda kalmışdı. Okula gelen kimi ilk Serkan'ın yanına koşdum.
"Selam kanka. Tunahan neden bu gün okula gelmedi?"
"Selam kanki. Tunahan hasta olmuş o yüzden bu gün gelemiycek."
"Yaaaa. Üzüldüm. Peki evleri nerde biliyormusun?"
"Evet biliyorum. İstersen okul çıkışı seni aparırım."
"Olur. Çok sevinirim."
Serkan'ın yanından ayrılıb sınıfa geldim. Çok üzülmüşdüm. Hem bu gün ona açılıcakdım. Üç gündür ki bir-birimizi görmüyorduk. Ders bitdikdən sonra Serkan ile Tunahan'gile gitdik. Serkan beni bırakıb Ayla ile görüşmeye gitdi. Ben kapılarıdı döydüyümde kapıyı Tunahan açdı. Beni gördüyünde çok şaşırmışdı. Gerkekden çok hasta gözüküyordu. İçeri girdiyimde her yer dağınıkdı. Ben buraları toplamaya başladım. O ise koltukda uzanıb bana bakıyordu. Temizledikdən sonra ona çorba yapmaya başladım.
"Eeee Sema,neden geldin?"
"Seni görmeye. Serkan hasta olduğunu söyleyince gelmek istedim."
"İyi yapmışsın. Seni görüb daha da iyi oldum."
Çorbasını hazırlayıb verdim ve çoebasını içmeye başladı. Onun bitirmeyini bekledim. Bu gün ona açılacakdım. Bu kesindi. Çorbasını bitirdikdən sonra yanıma gelib oturdu.
"Tunahan sana bir şey diyicem."
"Söyle."
"Eeee. Ben seni seviyorum."
Tunahan çok sevinmiş görünüyordu. Ayağa kalkdı.
"Ciddimisin? Gerçekdən mi? Gerçekdən seviyormusun?"
"Evet seviyorum."
"Oley be. Seni hep mutlu edicem söz veriyorum."
O günden sonra okula hep beraber gidiyor,beraber geliyorduk. Bir-birimize çok balanmışdık. Qaliba çok ama çok aşık idim. Serkan ve Ayla bu olayı duyduklarıda çok sevinmişlerdi. Her sabah onun mesajı ile uyanmaq çok güzeldi.
FİNAL
Yıllar böyle geçmişdi. Artıq 21 yaşına gelib çatmışdık. Serkan ve Aylanın düğününe devetliydim oraya hazırlaşıyordum. Tunahanı hiç sormayın. Askerliyini bitirmiş ve ortadan qayb olmuşdu. Çok üzülüyordum ve hayla üzülüyorum. Neden beni terk etmişdi? Neden ama neden? Artıq sırtımda ki bıçaqlar o kadarda ağrıtmıyordu. Bıkmışdım. Mutsuzlukdan,yanlızlıkdan. Neden hep ben,neden hep ben üzülüyorum sonda?. Herkesin iyiliyini istiyorum,mutlu olsunlar istiyorum ama ben mutlu olamıyorum. Neden?. Neyse,kendimi bir kez hana üzemezdim. Düğüne hazırlaşmalıydım. Bu zaman odanın kapısı açıldı. Gelen annemdi. Oda Tunahan'ı biliyordu. Benim halime çok üzülüyordu.
"Kızım üzülme artık. Geçdi."
"Nasıl geçsin anne? Ben birini sevmişdim ya sevmişdim."
"O hala seni arıyormu? Bir kaç kez aramışdı ams ona aramamasını söyleyib kapatmışdım."
"Nasıl yanı o beni arıyormudu? Neden bana aöylemedin anne,neden? Bense o beni unutdu sanıb kendimi üzüyordum. Of anne of."
"Kızım napiyim senin üzülmene dayanamiyordum."
Ben üzgün bir şekilde hazırlanmaya döndüm ve düğüne gitdim. Serkan ve Ayla çokdan evet demiş şahidleri çağırıyorlardı. Ben Aylanın şahidi idim ama Serkan'ın şahidi kim idi çok merak ediyordum. Bir kaç dakika sonra Serkan'ın şahidini çağırdınlarında onun sesini duymuşdum,Tunahan'ın. Şok içindeydim. Telaşla oradan uzaklaşdım. Oda arkandan geliyordu.
"Sema dur. Dur artık."
"Ne üzle sen buradasın?" Diyib tokat atdım.
"Özür dilerim. Ben seni aradım ama annem her seferinde kapatdı."
"Neden yanıma gelmedin peki?"
"Çünki annemin bana ihtiyacı vardı. Amelyat olmuşdu burakamazdım. Üzgünüm."
"Haber veribde gide bilerdin."
"Haklısın. Ama Sema ben seni çox seviyorum be güzelim."
Onu çok özlemişdim. Sarılmak istiyordum. Af edecekdim qaliba. İnsan sevdiyini unutamaz ki.
"Af etdim."
"Gerçəkdənmi? Teşekkürler."
Ve bana koşarak sarıldı.
"Sana masalımız güzel biticek demişdim."
Son söz
Bir insan birini seviyorsa butlaka onu burakmaz. Sahib çıkar,yanında olur. Bir-birlerinin kadrini bilirler. Her masal butlu sonla biticek diye bir şey yokdur. Siz masalınızı güzel yazsanız güzel biticek,kötü yazsanın kötü biticek. Umarım herkesin masalı iyi biter. Kitabımı okuduğunuz için teşekkürler❤️🤍.