1. Bölüm

Her gün yine aynı saatte uyanıyorum ama sensiz geçen günler gibi değil. Kendime sürekli kızgınım. Yüzümü yıkamayı bile istemediğim günler, iştahımın kesildiği nice kahvaltılar. Soframda bile yalnızca bir sandalye. Masa hem yemek masam hem çalışma masası olarak kullanmaya başladım. Söylemek istediğim ama söyleyemediğim cümleleri kağıtlara anlatmaya başladım. Öyle işe falan gitmiyorum. Günün çoğunu bir şeyler karalayarak geçiriyorum. Arada bir kızımız Şila'yla dışarıya çıkıyorum. Sensizlik ağır basınca yalnız hissetmemek için onu barınaktan almıştım. Bizim yeni köpeğimizin adı Şila. Bazen masanın altında patilerinin üstüne çenesini koyarak yüzüme masum gözlerle öyle bir bakıyor ki...Dayanamayıp hemen dışarıya çıkıyoruz. Aklın kalmasın kızımıza iyi bakıyorum. Aşıları, kontrolleri ve tabii ki gezmelerini ihmal etmiyorum.