Bölüm 2

Eftalya Asenanın üzüntüsünü fark ettiği an direkt konuyu değiştirdi

"Tamam Asena bu kadar duygusallık yeter.Ben mutfağa gidiyorum sende gel hemen!!!"

"Tamam...geliyorum"
Dedi durgun bir sesle Asena

Eftalya mutfağa çoktan inmişti.Asena duyguları, düşünceleri ile başbaşa kalmıştı.

"Yinede iyi kal Teo.Bu kızın gençliği hala sana aşık..."

Asena Teo'yu sevmemesi gerektiğini biliyordu.Ama gönül asla Ferman dinlemez.Bu aşktan geriye sadece solmuş çiçeklerin kokusu kaldı...

Şimdi hep beraber Oğuz ve Teo'ya bakalım

Oğuz sabah Teo'yu uyandırmaya gitti.Odasına girdi ve Teo'ya seslendi.

"Tek kalk lan hadi"

Teo Oğuz'un aksine daha sinirli ve ters bir kişiliktir.

"NEDEN?"
Diye diklendim Oğuz'a.

Teo'nun zayıf yönlerini biliyordum.Bu sayede onu rahatlıkla uyandırabilirdim.

"Lan olum uyan Asena geldi"

Teo aniden yataktan fırladı ve tek bir kelime açığa çıkardı.

"NEREDE HANİ? ASENA NEREDE?"

Oğuz çaresizce baktı Teo'nun gözlerine.Hiç bu kadar çaresiz hissetmemişti.Şimdiden pişman olmuştu.

"Yok değilmi...gelmedi"

Teo'nun gözyaşları hakimiyeti ele geçirmişti.

"Yemin ediyorum ki çok özlettin kendini Asena"

Oğuz şaşırmıştı.Çünkü Teo'yu ilk defa bir kadına üzülürken görmüştü.

"Sen ilk defa bir kadına ağlıyorsun Teo"

"Oğuz ben bu aşktan ölmek istemiyorum.Dur dur etraftaki tüm düşünceleri.Ben Asenanın kalp atışlarını hissetmek istiyorum"

Bu kelimeler Oğuz'uda üzmüştü.Zaten onun içinde durumlar pek farklı değildi.O da Eftalya için yanıp tutuşuyordu.

"Çünkü ev bazen dört duvardan ve de bir çatıdan oluşan tuğla yığınları değildi.Ev bazen insanlardı.Bir eve yakın hissettiren bazen insanlardı..."