Tekrar karşılaşma.

Eylül dışarı çıktı ve nikah dairesine girdi ve bir adamın sandalyede oturup onu beklediğini gördü ve adamın yanına gitti ama yüzünü görünce gözleri hemen büyüdü onun dün kurtardığı adam olduğuna inanamıyordu
Eylül:siz dün sokaktaki adam degilmisiniz ve şimdi sizinle evlenecekmiyim gerçekten Ateş hafifçe sırıttı ve ayağa kalktı boy farkı yuzunden aşağıdan baktı ona Ateş:noldu küçük hanım beğenmedi mi beni kocanın kalbini kırıyorsun ama
Dedi sonrada fotoğraf çekme alanına geldiler ve fotoğrafı çekip imzaları attılar ve Eylül tam ordan ayrılacakken Ateş onun kolundan nazikçe tuttu
Ateş: karıcım biz artık evliyiz aynı evde kalmamız lazım seni o güvensiz evlere bırakamam benim malikanemde kalacaksın bundan sonra ihtiyacın olan tüm eşyaları seninle beraber satın alabiliriz sana sınır koymuyorum bunlar senin temel ihtiyacın sonuçta hadi araba şurda hem sen yorulma diye önceden kişisel bilgilerini alıp herşeyi kendim aldım zaten sen hiç merak etme biz direk eve gidelim hem bu gün çok sıra vardı yorulmuşsundur dedi
Dedi ve arabaya bindiler Ateş Eylül'ün kapısını açtı ve sonrada onun yanına bindi ve eve gittiler

Ateşin malikanesi
Malikanede vardıklarında iki görkemli kapı açıldı ve hizmetçiler hürmetle aynı anda ikisinin önünde eğildi sonrada Ateş ona kendi odalarına götürdü
Ateş:buyrun hanım efendi kocanla artık burda kalacaksın şuradaki kapıda giyinme odan makyaj masan felan var güzelim sen rahat et ben çalışma odamdayim bir şeye ihtiyacın olursa söylersin dedi ve ona göz kırparak odadan çıktı ve Eylül odada tek kalmıştı odayı gezdikten sonra içten içe düşündü bu hayat sanırım eskisi gibi olmayacak diye düşünmeden edemiyordu aslında bunu sadece Eylül düşünmüyordu aynısını Ateş de hissediyordu ama ikiside duygularını birbirlerinden saklıyorlardı