1. Bölüm/Kabus

Havanın kasvete boğulduğu bir gecede.kimliksiz adamın elindeki silahtan çıkan bir mermi masum bir adamın kalbini delip geçti.artık ne olaya tanık olan kızın ne de kimliksiz adamın hayatı eskisi gibi oldu.kimliksiz adam masum olan adamın kalbine ateş ederken ileride,henüz tanımadığı kızın aşkından kalbinin yok olacağından habersizdi..

2025.02.01

POYRAZ ŞAHİN’İN AĞZINDAN

Evde kara kara düşünürken telefonuma düşen bildirimle gözlerimi gecenin karanlığını yansıtan pencereden ayırıp mesaja baktım.Bilinmeyen numaradan gelmişti.Bir video atılmıştı,hemen ardından bir mesaj daha geldi.

“Sevgili anneciğin Sevda’nın katili.”

Annem 4 ay önce öldürülmüştü ve hala kim olduğunu bulamamıştım.Bu mesajı görünce kaşlarım çatıldı,gönderilen videoyu açtım.

Depo gibi bir yerdi ve kamera kaydıydı,muhtemelen gizli bir kameraydı.Arkası dönük bir adam ve yanında iki adet koruma vardı.önünde ise sandalyeye bağlanmış olan korkudan titreyen annem.

Adam tanıdık geliyordu,eğilip anneme birşeyler söyledi ve sonrasında arkasını döndü.Videoyu durdurduğumda gördüğüm kişi tahmin ettiğim kişi çıkınca yumruğumu sıktım.Telefonu sinirden fırlattığımda ayağa kalkıp evin içinde volta atmaya başladım.

Video karşındaki kişi babam,Fuat Şahin di.Annemle hep sorunlu bir evliliği olmuştu.Ben küçükken annemle hep kavga eder evdeki her şeyi yerle bir ederdi.

Sinirle masanın üzerindeki silahı elime alıp evden çıktım.Arabaya bindiğimde kemerimi takıp babam olacak herife mesaj attım.Mesajda babama ait olan iş yerinin yakınlarındaki bir kafenin arkasındaki sokağa gelmesi gerektiği söyledim.

“İnsan yaşattığını yaşamadan ölmezmiş Fuat Şahin.”

Birkaç dakika içerisinde bahsettiğim yere geldiğimde arabadan indim ve beklemeye başladım.Ardından siyah bir araç olduğum yere yaklaştı.şoför arabadan inerek babamın kapısını açtı.Babam yani Fuat Şahin araçtan inince her zamanki o gülüşü yüzüne yerleşti.

“Oğlum?”

“Kes sesini!”

Tam ağzını açacakken tekrar konuştum

“Annemin canına nasıl kıyın şerefsiz!”

Şaşırdı,belkide şaşırmış gibi yaptı.Gözleri öfkeye büründüğünde bana doğru bir adım attı.

“Düzgün konuş benimle!babanın ben senin baban.Niye kendi eşimi öldüreyim?”

Belimdeki silahı ortaya çıkardım ve onu doğru uzattım,

“Nida daha 9 yaşında!onu annesiz bıraktın”

“Yeter!kimseyi öldürmedim ben.Kendi kızımı neden annesiz bırakayım?ağzından çıkanı kulağın duysun!saçmalamayı kes.”

“Elimdeki kanıt öyle demiyor ama Fuat Şahin?”

“Ne?Ne kanıt-“

Tetiği çekip silahı ateş ettiğimde onu vurduğumu zannetmiştim ama olanlar benim planladığımın dışında gerçekleşti.

Babamın yanındaki korumalardan biri onun önüne geçip vurulmasını engelledi.Mermi babama değil korumaya saplandığında acı bir haykırış bekledim ama olmadı.

Arka taraftan bir kadın çığlığı gelince arkamı döndüm.Duvarın arkasından bizi izleyen bir kadındı.Ama öylesine biri değildi,tanıdık geliyordu.

Bir yabancı ama oldukça tanıdık..