Savaşın başlangıcı

1Yalçın mimarlık'ın on ikinci katındaki toplantı odasının önünde durmuş americano'mu içiyordum. Gözlerim, asansörden çıkan adama kilitlendi.
Sarp Yıldız.
Gri, kusursuz takımı, alnına düşmüş siyah saçları ve yüzündeki"Dünya'yı ben yarattım" ifadesi ile yürüyordu.
Derin bir nefes alıp duruşumu dikleştirdim, İtalyan tasarımı ceketimi düzelttim. Bu şirket Kenan Yalçın'ın kurduğu fakat Sarp'ın amcasının hissedarlık oyunlarıyla yönetimi ele geçirdiği bir şirketti. Ama ben baş mimarlığı bu kibirli adama vermeye hiç niyetli değildim. Pars yanıma gelince "yine geç kaldın,Yıldız" dedim.
Yanımdan geçerken "yönetim kurulu dakikliği sever, bilmiyormuydun?" Dedi yüzündeki alaycı ifade ile. "Geç kalmadım,Karahan." Ses tonu iğneleyiciydi. "Sadece senin gibi bir saat önceden gelip,kapıda nöbet tutacak kadar çaresiz değilim.Sonuçta benim projem konuşacak,sen ise sadece tasarımlarınla teselli bulacaksın." Yüzünü parçalamak serbestmi? "Benim tasarımım mimari ödül aldı,Sarp. Seninkiler ise sadece birer beton yığını."dedim. "Benim, beton yığınlarım şirkete 40 miyon kazandırdı,Bade. Yönetim kurulu çiçekli, böcekli tasarımları değil, bol sıfırlı rakamları sever." Dediğinde tam bir şey söyleyecekken toplantı odasının kapısı açıldı. Şirketin genel müdürü ve yönetim kurulu üyeleri çıktı. En arkalarında ise bastonundan destek alarak yürüyen, beyaz saçlı bir adam çıktı: Kadir Bey. Kadir Bey, İstanbul'un en büyük otelinin tek sahibi ve tek karar alıcısıydı. Yönetim kurulu başkanı ben ve Sarp'a dönerek "çocuklar" dedi. "Kadir Bey ikinizinde hazırladığı projeleri inceledi. İki projede büyüleyici." Sarp ile birbirimize dönüp tiksinir bakışlar attık. Kadir Bey bize doğru bir adım attı. Keskin bakışlarla önce beni sonrada Sarp'ı süzdü. "Çizimleriniz harika. Ama ben sadece projeye yatırım yapmam."dedi. "Ben insanlarada bakarım. Bu projeyi emanet edeceğim mimarın hayatında bir denge, bir aile olanla çalışırım ben." Sarp araya girdi "Kadir Bey, profesyonellik benim birinci kur-" demiştiki Kadir Bey "geç bunları genç adam"dedi "bana sadece işinde iyi değil, hayatı paylaşmayı bilen insanlar lazım" Kadir Bey'in bakışları önce parmağımdaki boşluğu, sonra Sarp'ı buldu." Ayrıca ikinizin arasında rekabet seziyorum. İki mimar birbirini batırmayı düşünürken projeyi size nasıl emanet edebilirim?" Tam o anda Sarp'ın amcası
-Yönetim kurulundaki en büyük rakip- söze atıldı "Kadir Bey çok haklı. Aslında bu yüzden projeyi tek kişiye verme kararı almak üzereydik." Kalbim çarpmaya başladı. Proje elden gidiyordu! Sarp'a baktığımda çenesinin kasıldığını fark ettim. Kadir Bey duraksadı "Aslında dünkü otel lansmanında ikinizin hakkında dedikodu duydum. Ama pek ihtimal vermemiştim." Dedi. Sarp kaşlarını çatıp "ne dedikodusu, Kadir Bey?" Diye sordu.
"Sizin aranızda bir şey olduğunu söylediler. Rekabetinizin arasında aşk olduğunu, hatta geçenlerde nişanlandığınızı söylediler. Bu doğru mu?" Diye sorduğunda sessizlik bir bomba gibi 12. katın koridoruna düştü. Sarp bir anda kolunu belime atıp, gövdemi kendisine yapıştırınca şok oldum. Yüzüne en aşık gülümsemesini takıp "ah, Kadir Bey. Aslında işimizdeki profesyonelliği bozmamak adına gizli tutuyorduk. Ama evet Bade ile nişanlıyız." O anda Sarp'ın kaburgalarına öyle bir vurmak istedimki, Sarp belimi daha sıkı kavrayıp dişlerinin arasından "oyna yoksa projeyi kaybederiz." Dedi. Sahte bir kahkaha attım. " Evet, gizlemek gerçekten çok zordu." Sarp'ın koluna tırnaklarımı geçirerek "sarp, ofiste çok sert görünür ama normalde çok samimidir." Sarp bozuntuya vermedi. "Öyleyimdir, sevgilim." Kadir Bey bastonunu yere vurdu. " İşt bu! Aradığım denge bu! Hayatı paylaşan iki kişi. Madem öyleş çarşamba akşamı malikanemde vereceğim yemeğe ikinizide bekliyorum. Muhteşem uyumunuzu yakından görmek isterim. Eğer beni ikna ederseniz proje sizindir." Kadir Bey, koridorda ilerlerken ben ve Sarp öylece kalakaldık. Kadir Bey uzaklaşır uzaklaşmaz Sarp'ı göğsünden ittim. "Sen çıldırmışsın!" Diye bağırdım. " Ne nişanı? Ben seninle aynı cümlede bile geçmek istemiyorum." Sarp soğukkanlılığını geri kazanarak" rica ederim,teşekküre gerek yok. Ben projeyi kurtardım."
Dediğinde alayla güldüm." Projeyi falan kurtarmadın! Başımıza büyük bir bela açtın! Adam yüzükleri görmek istiyor!" Bana doğru yaklaştı. Aramızdaki mesafe tehlikeli derecede azdı." O proje, benim gelecek yatırımım,Bade. Seninde o koltukta kalmanın tek yolu. Sadece 3 hafta. Kadir Bey imzayı atana kadar nişanlı rolu oynayacağız. Sonrada anlaşamadık der ve ayrılırız."
"Seninle 3 hafta nişanlı rolü oynayacağıma, mimarlığı bırakır pazarda patlıcan satarım!" Sarp'ın dudakları kulağımın yanında durdu " ikimizde senin o patlıcanları satamayacak kadar hırslı olduğunu biliyoruz,asi tilki. Yarın sabah saat onda kuyumcuda ol. En inandırıcı ve en gösterişli yüzüğü seçeceğiz." Sarp, kendinden emin adımlarla asansöre doğru yürürken, sinirden elimdeki bardağı büzüştürdüm. Savaş başlamıştı. Bu sahte nişanı Sarp'ın burnundan getirmek için elimden geleni yapacaktım.