Giriş

"Hadi geç kalıcan kızım kalk artık bu ne uyman bir dert uyumaman bir dert" dedi Aslı kızına Aybüke zorla da olsa uyandı. Üstün giyindi resmi bir siyah gömlek ve altına mavi kot giymişti işe gidecekti ilk günüydü.
Aşağı indi "Anne ne var kahvaltı da" Dedi
Aslı"yumurta sucuk çay , başka ney istersiniz Aybüke Üsteğmenim" Evet üsteğmenim demişti.

30 dakika sonra
Oflayıp Puflayarak taksi çağırdı gelince bindi daha ilk günden geç kalıcaktı ."Buyrun beyefendi "diyerek parayı uzattı taksiciye askeriyenin önünde indi.
Kimliğini kapıdaki askerlere gösterdi ve içeri aldılar banklarda oturup telefonda ailesiyle konuşan askerlerden tutup da laf dalaşı yapan tim arkadaşlarına kadar hepsi vardı. Bir an kendi kendine acaba benim timim nasıl olucak? Onlarla anlaşırmıyım? Ya beni sevmezlerse? Ya başarısız biri olursam? Diye düşüncelere dalmışken uzun koridorun sonundaki bir odaya geldi üstünde Albay Nazım KARATAŞ yazıyordu .
İçeri girdi "Üsteğmen Aybüke Yurtseven komutanım" Dedi onu bu odaya getiren asker.
Hızlı bir el hareketiyle askere dışarı çıkmasını söyledi . "Demek meşhur Aybüke sensin " Diye bir soru yöneltmişti Albay
"Meşhur muyum onu bilmem ama evet Aybüke ben komutanım " Dedi "ismini çok duydum buralarda o da meşhur sayılırsın çok yetenekli bir askermişsiniz Üsteğmenim" "Estağfurullah Komumatınım " Dedi Aybüke "Bak seni sevdim Aybüke Üsteğmenim Allah kolaylık versin, gel seni timinle tanıştıryım" Diyerek Aybüke'yi dışarıya arka tarafa götürdü
...