Bölüm 1: babamla satranca

Bugün babamin satranç dükkânını çok merak ettim ve babama biraz yalvarıp ikna ettirdim. Babam;
-hazırlan gidiyoruz ama beni hayal kırıklığına uğratma
Ben;
-merak etme hayal kırıklığına uğratmam bana güvenebilirsin
Diye söyledim. Ama içimden "Asena sen kendine daha güvenmiyorsun nasıl satranç oynayabilceksin" diye geçirdim. Bir kaç dakika sonra evden çıkıp babamla birlikte satranç dükkanına gittik. İçerisi çok büyüktü hayran kaldım. Babam ilk önce bana sonra 3 tane adama baktı. Tabiki ben adamları tanımıyorum adamlardan biri (Oğuz):
-selamınaleyküm abi
Babam:
-aleykümselam oğuz
Adamın ismini öğrenmiştim adı oğuzdu. Oğuz ve diğer adamlarla aramda değişik bağ hissettim. Sanki önceden tanışıp beraber yaşamışız gibi ama kendime "saçmalama Asena hayal kurma bunlarla kardeş olamazsın sen" diye geçirdim. Ama hala içimde garip bir his vardı. Tam o anda sessizliği ikinci adam bozdu (Kayra):
-abi yanındaki kız kim?
Babam;
-o benim kızım kayra
Bunu dedikten sonra babam bana baktı ve gözleriyle"tanıt kendini hadi" diye işaret verdi. Ben zoraki gülümsemeyle:
-merhaba ben Asena 17 yaşımdayım peki ya siz?
Kayra;
-benim adım Kayra prenses
Prenses diyince çok utandım. Ama belli etmemeye çalıştım. Bir kaç saat içinde adamlarla arkadaş oldum birincisinin adı Oğuz ikincisinin adı Kayra sonuncusunun adı ise ayaz'dı. Ayaz aralarında en zekisi olduğu için beni satranç oynamaya davet etti. Bende hiç düşünmeden kabul ettim. Ve oynadık kazanan....o'ydu. ve ben kaybetmiştim şaşırmadım çünkü satrançda iyi değildim. Eve gidince babam beni kaybettim diye azarladı. Ve bir ara söyle dedi;
-KEŞKE OLMASAYDIN ANNENİN SENİ DOĞURDUĞU GÜNE LANET OLSUN!
diyince ağlamam geldi ama ama zor tuttum.ve sonra odama kapanıp saatlerce ağladım. Sabah olduğunda uyandım ama odamdan çıkmadım. Kendimi kötü hissediyordum.