Davet

aSalo01.02.2021
Ferah Tozlu

Her insanın hayatında bazı dönüm noktaları vardı.Bunlar hayatımızı değiştiren ve bizde derin izler bırakan noktaları. Dönüm noktalarımız bazen iyi bazense kötü olurdu .Herşey nasıl hissettiğimize göre değişiyor.Benimki üç noktadan oluyor. Cümlenin sonu gibi görünen ancak hemen devamında çok daha büyük bir şey geleceğini gösteren o üç nokta benim hayatımda .Üç büyük dönüm noktasına sahiptim Bunlar benimle ilgili herşeyi ķökünden sarsan noktaları.Her birinin kendi rengi vardı.

İlki,yanımda hiç ayırmadığım sarkaç beyaz noktayı.

İkincisi,içinde doğduğum Tozlu ailesi zift gibi siyah noktayı.

Üçüncüsü Gurur Kalender... Ateş gibi kırmızı noktayı.

İyi,kötü ve korkunç,yani üç nokta.
İlk iki noktaya zaten sahibim ancak üçüncüsüyle henüz tanışmamıştım. Bu gecenin Gurur Kalender le tanışacağımız gece olduğunu bilmiyordum Peki bunu bilseydim yinede evden çıkarmışım?Asla.
"Ben den neyin intikamını alıyorsun Farah?"Annem yüzünden eksik etmediği gülümsemesiyle bana bakarken hep yaptığı gibi beni eleştirmekle meşguldü. Eğer bir davette olmasaydık eminim o gülüş yerine kızgın surat yer alırdı.Stresten tırnaklarımı kemirmem3k için kendimi zor tutuyorken saçlarımı biraz daha yüzüme çektim."Sana buraya gelmek istemiyorum demiştim" .Her an ağlamak üzere olduğumu görünce bakışları biraz yumuşadı. Gözlerinin siyahı bana acırmış gibi bakınca karşısında biraz daha ezildim ."Tek istediğim yaşıtların gibi seninde biraz topluma karışman"Salondaki bu davet için özenle hazırlanan kadınları gösterdi."Onlara bakınca ne görüyorsun"

Gözlerim her birin de oyalanma.Canlı renkleri üzerinde taşıyan bu kadınlar çok şık ve mutlu görünüyordu . Benim aksine hem güzel ve neşeliydi. İçkilerin yudumlayıp şen kahkahalar atıyorlar,erkeklerle flört edip kıkırdayarak kendi aralarında dedikodu yapıyorlardı."Güzel ve şıklar" En az onlar kadar şık ve ilerleyen yaşına rağmen geçirdiği estetik ameliyatları sayesinde güzel görünen annem ,"Evet,çok güzel ve zarifler"diyerek başını salladı. Daha sonra takma kirpiklerinin arkasından gözleriyle beni işaret etti."Peki kendine bakınca ne görüyorsun,hayatım?"

"Yirmi iki yaşında olmasına rağmen annesinin zoruyla buraya gelen bahtsız birini"

"Farah,iki dakika ciddi oturmuşum?"

"Tabii"