1-Orman

Güney Soykan ~~

"Abi okula yeni birileri geliyormuş, haberin var mı?" Diye sordu yanımdaki oksijeni sentezleyen Pars

"Ne yapalım Pars?, göbek mi atayım? Geliyorlar diye kırmızı kuşak mı bağlayayım?" Dedim oldukça ters bir tonda bu çocukda işime yaramasa direk siktir ederdim

En nihayetinde okulun olduğu kısımlara geldik 3 kişilik bir arkadaş grubumuz vardı ben Güney Soykan oldukça ters ve kimine göre egolu piçin tekiydim. Doğru söylemek gerekirse en sevdiğim iltifattır.

Ve bu yanımdaki oksijeni soluyup bir boka yaramayan çocuk. Pars Karalev kendisi beni kullanıyordu başlarda okulda tanışmış ve sonradan ünlenince de yakamda sülük gibi çıkmamıştı kalmıştı öylece.

Ve 3. Kişi arkada oturtup bizi gram kale almayan kişi Özkan Keskin. Grupta en aklı başındaki kişi oydu içine kapanık mantıksal biriydi Bana zararı yoktu.

Soracak olursanız sevgilim var mı?

Hayır, çünkü üniversitedeki her insan benim için sadece belli bir süre duygularımı tatmin eden fahişelerdi.

Ben bunları düşünürken Özkan'ın yanına varmıştık. Kantinde en köşede bizi bekliyordu. İçeri girince çoğu kızın gözleri bana yöneldi Tabiikide bana bakacaklardı sonuçta benim gibi yakışıklı, zengin, uzun, müzisyen,Esmer.Siyah saçlı, koyu gözlü, soluk tenli. Sade giyinen, soğuk bakışlı.

Ne diyebilirim ki bu fenotipi kimsede bulamazsınız bulsanız da benim gibisi olmaz

Belki ego denir. Belki de burnu havada ama hem şu ana kadar yaşadıklarım hem de hayatımdaki kişiler yüzünden bu hale gelmiştim, kim ne yaşadığımı nereden bilebilirdi ki?

Bilemezdi ama kendinde 'Egolu' demeyi hak görürdü Neler yaşadığımı bilseler ağızları açık dinlerlerdi

Kantinin camına doğru overthinklerken ders saati geldi haliyle bizde yavaştan ayaklandık. Pars ve Özkan yeni gelen şahıs hakkında konuşurken bende telefona bakıyordum Sınıfa giderken bir çocukla çarpıştım ve başımı vurdum

"Dikkat etsene amına koyayım!" diye bağırdım sinirle

Kafamı kaldırıp baktığımda karşımda melek gibi bir çocuk vardı Bir insan nasıl bu kadar güzel olabilirdi? Adeta gökten inmiş bir melek gibiydi Rüya olmalıydı

Ben çocuğun yüzünü incelerken biraz fazla dalmış olmalıyımki çocuğun konuşmasıyla irkildim

"Asıl sen önüne baksana? Telefonuna dalmış yürüyorsun dünyadan haberin bile yok."

Rüya değildi Kaşlarımı çattım Tam üzerine doğru yürüyecekken Pars kolumdan tuttu

"Ders'e geç kalırsak Sibel hoca bizim ağzımıza sıçar gitmeliyiz"

Normalde sikime takmazdım ama Sibel hoca gerçekten sinirli bir hocaydı onun tersine düşmek istemezsiniz.

Ne kadar istemesemde geri çekildim ve karşımda duran çocuğa "Bu burda bitmedi" der gibi bir bakış atıp adımlarımı sınıfa doğru çevirdim.

Sınıfa girdiğimizde direk kendimizi sıramıza attık Oturduğumuz gibi Sibel hocada sınıftan girdi zaten

Sınıfın uğultularının arasında Özkanla yaptığımız "Tam zamanında geldik" konuşması duyulmuyordu bile

"Sessizlik!"

Sibel hocanın bağırışı üzerine bütün uğultular anınında kesildi sınıfta iğne düşse duyulurdu.

"Evet bugün okulumuza yeni bir öğrenci geldi içeri gel!"

Normalde yeni birinin gelmesini çok takmazdım ama içeri giren kişiyle kaşlarım çatıldı ve içimde bir huzursuzluk oluştu

İçeri giren kişi koridorda çarpıştığım çocuktu

"Kendini tanıt oğlum"

"Adım Kuzey, Kuzey Doğan."

"Tamam evladım, Selenay'ın yanına geçebilirsin"

Demek adı buydu, Kuzey.

Sırasına doğru geçerken bakışları benim bakışlarımı buldu Yüzünde fark edilebilecek bir huzursuzluk olmuştu.

Onun huzursuz olması hoşuma gitmişti ona karşı piç bir şekilde sırıttım

Bu sene çok eğleniceğiz Yani eğleniceğim Kuzey için aynı şeyi söyleyemiyeceğim

"Kuzey, bu arada bir klübe girmen gerekiyor, ilgilendiğin birşey var mı?"

Kuzey ayağa kalktı

"Müzikle ilgileniyorum"

Siktir, aynı klüpte olamayacaktık Değil mi?

Ders çıkışı ~~

Ne demiştim aynı klüpte olmayacağız mı? Aynı klupteydik hatta şu anda aynı yol üzerindeydik.

"Demek adın Kuzey" bunu söylerken sesimdeki tını o kadar sinir bozucuydu ki ben bile sinir oldum

"Evet, ama bu seni ilgilendirmez" dedi bu çocuk kendini çok mu büyük görüyordu çünkü görmesi sadece onun zararına

"Bence bu kadar diklenme sonuçta üyesi olduğun klubün başkanı benim" bunu dediğimde ise fısıltısını duydum

"Siktir!" Dedi bunun üzerine ona doğru yavaş adımlarla yaklaştım

"Sanırım kendini çok üstün görüyorsun, küçük fare" dedim bunu derken üzerine doğru gidiyordum

Güneycim, napıyorsun aslanım

Cidden napıyordum? Ayaklarım benim istediğim dışı onun üzerine gidiyordu. Kuzey ise ne kadar dik başlı durmaya çalışsa da içinde bir çelişki vardı eminim ki.

"Ne- napıyorsun sen" dedi başta cümleyi toparlayamadı bu yüzünden başka bir halde söyledi ya da ben öyle düşündüm

"Bilmem napıyorum Kuzey" bunu derken çoktan üzerine eğilmiş ve başımı sağa eğmiş duruyordum

Kuzey ise dikkatlice beni süzdü ve yutkunduğunu gördüm

"Hamlelerine dikkat et Kuzey sonra senide felakete sürüklemesin" dedim biraz imalar dolu kime yapıyordum bu imayı

Geçmişteki kendine yapıyordun. Güney

Daha fazla iç sesimi duymadan duymak istemeden kuzeyden uzaklaştım ve müzik salonuna ilerledim.

Sonunda içeri girdik ve herkes buradaydı Özkan ne kadar bu klüp ile alakası olmasa bile gelmişti büyük ihtimalle yine arabasını sürmeye üşendi ve bizi beklemek için geldi buraya.

"Herkese merhaba yeni gelenler için ben Güney Soykan, bu klubün başkanıyım bu gün derste şef olmayacak klüp ile ilgili konuşacağız" dedim bunun üzerine bir kaç kızın sözünü duydum

"Oha çok yakışıklı"

"Abartma o kadar da değil"

"Yüzündeki yara izini gördün mü?"

"Ahh keşke sevgilim bu adam olsa"

Son sözü söyleyen kızın sevgilisine bolca üzüldüm.

Daha sonra ise herkes Kendi arasında konuştular kaynaştılar telefon numaraları verdiler.

Sadece Kuzey kendini dışlıyordu ya da dışlanıyordu çünkü cidden bu okulda âlâsı yapılırdı.

Denendi ve onayladı

Tam dersin bitecekti ki içerdi şef giriş yaptı ve hızlı bir şekilde bir şeyler söyledi gitti

Anlaşılan yine bir tiyatro veyahut eğlence olacaktı

"Yarın buraya gelin ve size eğlencede yapılacak parçayı nasıl yapip nasıl olacağını anlatacağım iyi günler herkese" bunu diyip sınıftan çıktım sağımda Özkan solumda ise Pars vardı bizden sonra sınıftan Kuzey çıktı.

Daha sonra ben bu sefer biraz oyalanmak istediğim için Özkan'a söyledim ve onlar gittiler

Ve ikinci adımı atamadan burnuma gelen bir koku ile bayılmanın eşiğine geldim

Ve o beklenen an her taraf karanlık...

Atıldığımda bir dağ evinde her taraf karanlık bir yatağa kolumun kelepçeli hali ile duruyordum

Üzerime bakınca bir sorun olmadığını gördüm ama tek sorun yanımdaki çöküntü ile birinin de uyuduğunu hissettim

Ve yanıma dönünce şu görmekten bıkmayacağım ve saatler izlesem dediğim o yüz vardı.

Sanırım ben artık kendimden bile şüphe ediyordum ama ondan nefret edeceğim gibi hissediyordum.

Ve benim hislerim beni yanıltmazdı

DEVAM EDECEK...