Sana Geç Kaldım

Bölüm 25: Sevgili
Ertesi hafta, okul bahçesinde Kaan, Defne'nin elini tutarak durdu. Kalbi göğsünde küt küt atıyordu, aylardır biriktirdiği cesareti şimdi kullanma zamanıydı.
"Defne," dedi, gözlerine bakarak, "biliyorsun, uzun zamandır seni önemsiyorum. Bir kere yanlış zamanlamayla bunu kaybettim ama şimdi ikinci bir şansım olduğunu düşünüyorum. Resmi olarak sormak istiyorum. Sevgilim olur musun?"
Defne'nin yüzü aydınlandı, gözleri doldu ama bu sefer mutluluktan. "Olurum, Kaan. Çok isterim."
Kaan gülümsedi, rahatlamış bir nefes verdi ve onu hafifçe kucakladı. Uzaktan bunu gören Sena ve İrem, birbirlerine bakıp sevinçle gülümsediler.
"Sonunda," dedi Sena, gözlerinde mutluluk yaşlarıyla, Tolga'ya sarılarak. "Bunu görmek için ne kadar bekledik."
İrem, Umut'un elini sıktı. "Herkes hak ettiği yere ulaşıyor galiba."
Defne, Kaan'ın kolunda okul bahçesinde yürürken, içindeki o eski karmaşanın yerini artık bir huzur almıştı. Emir'le yaşadığı hayal kırıklığı, Kaan'a duyduğu şüpheler, hepsi geride kalmıştı. Bu sefer, kalbi hiç tereddüt etmeden biliyordu — doğru yerdeydi, doğru kişiyle.
Kantinin kapısından geçerlerken, uzaktan Emir onları izledi. İçinde bir acı vardı ama aynı zamanda bir kabullenme de — Defne'nin mutluluğunu hak ettiğini biliyordu, kendi hatasının bedelini de ödemesi gerektiğini.