Herşeyin başlangıcı

Bizim başlangıcımız o ilk buluştuğumuz gün başladı ben o gün ona aşık olmaya başladım dışarıda yağmur yağarken evime yakın olan o ilkokulun önünde buluştuk ilk el sıkıştık heyecandan ne yapıcağımı şaşırmış bir şekilde ona bakıyordum hızlı adımlarla yürüyorduk konuştuk yürüdük evimin biraz yakınında bıraktı sarıldıkk ve gittik bizim ilişkimiz orada başladı üç ay boyunca mükemmel bir ilişkimiz vardı ne kavga ne kalp kırma herşey güllük gülistanlık derler ya o şekildeydi ben kuaförde çalışıyordum o dediğim yani adı emin beni çıkışları alır buluşurduk akşam karsın sessiz sokaklarında yanlız yürürdük bazen sadece durup birbirimize bakardık bazen her zaman dinlediğimiz seve seve adlı şarkıyı açar sadece dinler söyler yürürdük salı günleri izinli olurdum her salı buluşurduk harika bir ilişkimiz vardı yada ben öyle düşünüyordum taki okula başlayana kadar yaz bitti okullar açıldı ve ilk ay herşey mükemmelken biz ilk kavgamızı ettik bu garipti hiçbir zaman kavga etmezdik ederdik de ciddi olmazdı biz artık sürekli ayrılıp barışmaya başlamıştık ben onu o kadar çok seviyordumki gözüm sadece onu görüyordu o ise benim sevgim kadar benden uzaklaşmaya başlıyordu her defasında ayrılmak isteyip gidiyordu aradan bir hafta geçmeden gelip özür dileyip tekrar barışıyorduk bu aylarca devam etti ben artık çok yorulmuştum beni anlamıyordu bile o zaman anlamanın sevmekten daha kıymetli olduğunu anladım. Birgün tekrar barışmıştık bana istanbula gideceğini ve uzun süre orada çalışacağını söyledi onun adına sevindim gitmek istiyordu bir süre ama içim içimi yiyordu biz yakınken bu kadar kavga ediyorsak uzakta ne yapıcaktık ona kenetlenmiş gibiydim o gitmeden bir hafta önce kavga ettik ayrıldık aynı gün onun evinin yakınına gidip defalarca özür dileyip barışmak istediğimi söyledim sarıldık bana tamam dedi istanbula gideceği gün geldi çattı tabi o sabah 8 de buluştuk çok zamanımız yoktu yarım saat görebildim onu çokca sarıldım ve öptüm onu çok özleyeceğimi biliyordum ve aklımda belkide ona son sarılışımdı diye geçiyordu ne kadar ayrılmak istemesemde gitti uzaklaştığı içinmi bilmem ama istanbuldayken ilk 2 ay ilişkimiz çok güzeldi hep görüntülü konuşurduk ben ona mektuplar yazardım ama sonlara doğru benden soğumuş gibiydi ne arar ne sorardı her gece ağlayarak dua ederek uyurdum sabahı ise aynı işte ayrılmak isterdi hep bana arkadaş kalmak istediğini söylerdi aylar nası geçti anlamadım ama sonunda karsa gelmişti okuldan çıkmıştım direk yanına geldim sarıldık onun kokusunu bile özlemiştim gözlerini bana bakışını bana bişey sorduktan sonra yandan bakıp bir göz kırpışı vardı ben onun her zerresine aşık biriydim ama beni istemeyişi beni görmezden gelişi inanamıyodum bazen bir insan kendisini çok seven onun için elinden gelen herşeyi yapan birini neden elinin tersiyle itmek isterki ben onu nefret ede ede sever hale gelmiştim seviyordum ama kalbim ne kadar kal dese de aklım bi o kadarda git diyordu öyle bir boşlukta bırakmıştıki beni 15 günlük ara tatil geldi tabi bana zehir gibiydi artık soğuyo gibiydim aslında sonra karşıma biri çıktı baran arkadaştık aslında derdimi dinledin çareler bulmaya çalıştı üzülmemi istemiyo gibiydi eminden uzaklaşmaya başlamıştım sonrasında ben çok kötü bir hata yaptım emini aldattım evet ne kadar konuşmasakta bana ilgi vermesede bunu yapmamalıydım hatamdan döndüm emin de öğrendi sonra barıştık ama emin akşam çok güzel konuşurken sabahına beni heryerden engelledi ben o günü asla unutamadım zehir gibiydi gerçekten aradan iyi kötü iki hafta geçti tekrar yazdı barıştık herşeye başdan başlama kararı aldık herşey çok güzek giderken yine aynı senaryo yine hiçbirşey demeden heryerden engellenmişti bu sefer çabalamadım o da çabalamadı garipti biz ayrılsakta ne olursa olsun bidaha barışırdık aradan bir ay geçti iki ay geçti üç ay geçti onu o yokken bile sevmeye devam ediyordum her zaman yürüdüğümüz sokakta yürüyor onu hatırlıyordum gözlerim heryerde onu arıyordu kokusuna bile hasret kalmıştım ben onsuz hayal kuramıyordum onu düşünmeden bir gece bile uyumuyordum sonra üç ayın sonunda tiktoktan bir hesap açtım tesadüf onun paylaştığı video karşıma çıktı o kadar sevindimki sonra bende o belki görür diye bir video paylaştım o gün okula gittim geldiğimde telefona baktığımda emin videomu beğenmiş profilime bakmış hayatımda en mutlu anım diyebilirim sonra ne göriyim yine engel bir iki hafta geçti belki yine görürüm diye o hesabı kapatıp başka hesap açtım ve yazdı bana yazdı mesajda" neden yeni hesap? " yazıyordu sonra konuşmaya başladık tüm hatalarımızı en açık haliyle konuştuk buluşmak istediğini söyledi bende haliyle kabul ettim sonra arabayla geldi yarım saat oturup konuştuk hala barışmamıştık sonra ben sinirlenip gitmek istediğimi söyledim o da git dedi tam çıkarken beni öptü ve biz orda galiba barıştık sarıldım sonra kokusunu içime çekerek sarıldım o an tüm buzlar eridi hissettim o kadar içten sarıldıkki o da bende eve geldiğimde çok güzeldi şuan hala konuşuyoruz bana güven vermem gerektiğini söyledi bende tamam deyip karşılığında ondan da aynı şeyi bekledim 1 yıl olucak iyi kötü ama biz şuan beraberiz hiçbir sıkıntı yok bir kitap okumaya başladım sen benim 17 yaşımsın adı çok güzeldi ona da anlattım o da okumak istediğini söyledi bugün hem onu görücem hemde kitabı vericem kitabın içine ufak bir not yazdım bizim hikayemiz hiç bitmesin iyi ki varsın sevgilim diye bizim hikayemizde böyleydi hala onu çok seviyor ve gitmesini asla istemiyorum siz siz olun asla sevdiğiniz kişinin gitmesine izin vermeyin asla vazgeçmeyin ben bizim vazgeçmeyişimizi seviyorum sevdiğiniz varsa ahını almayın ona papatya alın gerçek sevgi zaten herşeye rağmen yan yana durmak değilmidir her zorluğu beraber aşmak dır.