GİRİŞ

"MASA 30 HAZIRLANSIN HEMEN WİLLİAM BEY BU GECE RESTORANIMIZDA AĞIRLANACAK "
diye seslendi Restoran müdürü yaslandığım duvardan doğruldum ve masaya doğru ilerledim kirli tabakları tepsiye doldurmaya başladım
Merhaba ben Isabella Charlott Londra'da yaşayan ailesini çocuk yaşta kaybetmiş yaşama sevinci olmayan ama yaşama sevinci olan birini kurtarmak için çalışan 20 yaşında bir kadın
evet çalışıyorum çünkü yıllar yılar önce tanıştığım çocukluk arkadaşım ve hep arkamı kollayan sahip olduğum tek kişi olan Arkadaşım Julia'nın milyonluk tedavisini ödemek için çalışıyorum yetimhanede tanışmıştık... onun ailesi onu bırakmış benim ailem ölmüştü...
her neyse ne geçmişi boş verelim
bulaşıkları mutfağa götürüp bulaşık alanına koyduktan sonra masaya yeni şamdan peçete örtü derken masa hazırdı işim buydu masaları hazırla garsonluk yap iyi para kazanıyordum ama tedavide tedavi değildi o kadar parayı toplamak fazla fazla sürerdi...
o zamana kadar Julia yaşarmıydı ki ?
tekrar masaları izleyebildiğim ama fazla göze batmadığım bir köşeye çekildim içeri giren kişiyle çoğu kişi fısıldaştı garsonlar hemen ona masasına kadar eşlik etti siparişlerini aldı
"William Mateo Blackwood..." diye mırıldandım
milyarderin tekiydi diğer zenginlerden ne farkı olabilirdi ki ?
"Banane bundan" diye homurdandım kendime kızar gibi
arkadan bir ses geldi
"Isabella !!! William beyin siparişini götürmen gerekiyor"
mutfağa ilerleyip somurtarak tepsiyi aldım ve 30 numaralı masaya ilerledim tabakları masaya koyarken konuştum
"Başka bir isteğiniz varmıydı bay William ?"
"Hayır..." dedi dikkati başka bir yerde gibiydi
"Afiyet olsun" deyip masadan uzaklaştım tepsiyi bırakıp lavaboya ilerledim o sırada william'ın bana baktığını gördüm
umursamayıp kızlar tuvaletine girdim işimi hallettikten sonra elimi yıkarken birden tüm restoranın elektrikleri kesildi
"kahretsin" diye homurdandım karanlıkta musluğu kapatıp kapıya ilerledim daha yeni tuvalet koridoruna çıkmışken bir el belimden tutup beni temizlik odasına olarak tahmin ettiğim yere çekti
çığlık atamdan ağzımı kapadı
"Sessiz ol Isabella" dedi William Mateo'nun sesi
"William bey ?" dedim şaşkınlıkla
"Bi anlaşmaya varmısın ?"
"Ne ?"
Karşımda William Mateo BLACKWOOD bana bir anlaşmamı sunuyordu
"Sevgilim rolü yapıp Victoria'yı kıskandırmama yardım edersen ne istersen veririm Isabella"
"Ben..." dedim anlamamış gibi "Ben mi ? " victoria eski sevgilisiydi yani haberlerde öyle duymuştum
"Sen..."
Düşündüm William zengindi belki Julia'nın tedavisini ödeyebilirdim
"Ne kadar sürecek?"
"Victoria pişman olana kadar..."
"tamam...kabul ediyorum Bay wil-"
"Bay william ?"dedi yanlış bir şey demişim gibi
"bunu dediğim için kendimden nefret ediyorum bay wil-Aşkım" deyip iğrenmiş gibi bir mırıltıyla sustum
kıkırdadı
"her şeyi halledeceğim işi bırakacaksın sana her buluşmamız gerektiğinde haber veririm sevgili olduğumuz müddetçe benim ev-"
"senin evinde kalacağımı söylem-"
"söyledim bile"
derin nefes aldım
"başka bir kural yok değil mi ?"
"hayır,peki benden istediğin ne olacak"
"sevdiğim birinin tedavi edilmesi
"sevdiğin biri mi sevgilin mi vard-"
"Arkadaşım bay william"
"bay wil-"
"aşkım demeyeceğim" dedim iğrenerek o an aramızdaki mesafenin çok fazla olduğunu farkedip hızla belimi saran elinden kurtuldum ve kapıya yöneldim etraf hâlâ karanlıktı
"Şimdi beraber çıkacağız kaçma"
sabır dilenir gibi soludum cidden KABUL ETMİŞTİM KAHRETSİN !
"tamam a-" sustum demeyecektim
hoşuna gider gibi kıkırdadı
"Kararımı geri ala" bilir miyim derken o cevapladı
"mıyorsun"
sinirle depodan çıktım karanlık olduğu için kimse beni görmüyordu masaları hafif bir mum aydınlatıyordu yaklaşık 5 dakika sonra elektrikler gelirken bir çalışan yanıma yaklaştı
"İşten atıldın" bilmiyormuş gibi sordum
"Ne ?"
"Bilmem atıldın işte " dedi söylememesi gerekir gibi bana bir kaç belge uzattı imzaladım ve çıkışa ilerledim sadece dakikalar sonra Williamda restorandan ayrıldı yanıma geldi ve beraber arabasına doğru ilerledik...
senin için bu saçmalığa katılıyorum Julia o komadan hızlı uyansan iyi edersin