Giriş

MARDİN 2010
9 Ağustos
Samira konağın bahçesinde koşuşturuyor,kardeşi Sulayha'yı annesi odada uyutmaya çalışıyordu.Aslında konak fazla sessizdi ve bu sessizlik hayra alamet değildi...Samira bir ses duydu,ateş sesi onlarin konağa doğru geliyordu. Babası Süleyman Ağa o sesi duyduğu gibi dışarı çıkmıştı adamlarına emir yağdırıyordu,o kargaşa da herkes bir tarafa koşuşturuyor,sesler hiç kesilmiyordu. O an bir inilti duyuldu,Gülbahar hanım acıyla yere yığılmıştı Samira için sanki dünya durmuştu annesi onun herseyiydi ve o gözlerinin önünde düşen annesine bakıyordu...

Annesini hastaneye götüremezlerdi çünkü bu çatışmanın ortaya çıkmaması gerekiyordu.Samira annesinin yanına koştu babasının
"Dur gitme!" diyen sesini bile duymuyordu.
Tek derdi annesine bişey olmamasıydı.Bu da fazla imkansızdı çünkü annesi tam kalbinden vurulmuştu ve bu çocuklarını korumaya çalışırken olmuştu Samira bağırmaya başladı "Anne! Uyan bana bak anne" bir yandan 1 yaşında olan kardeşinin ağlama sesleri duyuluyordu tekrar seslendi "Anne kardeşim ağlıyo burada çok ses var lütfen uyan!" diye bağırdı annesinin kalbine yaklaştırdı kulağını ve o an herşey durmuştu Kalp atışı yoktu.Samira hiç böyle hayal etmemisti ve dedi ki "Anne bari bana bir daha masal oku sesini unutmayayım!"diye söyledi babası fark ettiğinde herşey çoktan bitmişti zaten herşey sona ermişti,Gülbahar hanımın kalbi gibi...