1.Bölüm

Jinda beni kaçıralı 1 ay geçmişti korkuyordum ama korkumu belli edemezdim hayır bu sefer değil bu sefer onlara direneceğim bu sefer onlara boyun eğmeyeceğim bu sefer bana zarar veremezmer artık o kimsesiz Zehra Altdeğirmen yok karşılarında artık karşılarında Zehra Tokmak var hadi bakalım Jinda elinden geleni ardına koyma

Jinda bir anda odaya girdi yine o ürkütücü bakışlar ve soğuk ses "Bizi özledin mı Zehra"

"Özlemez miyim aman ne çok özledim" sakin ol Zehra kafa tutma şuna sadece vermen gereken cevabı ver abartma

Jinda çenemi kavrayıp "Bana baksana sen senin dilin fazla uzamış neler yapabileceğimi biliyor olmalısın bana kafa tutmak gibi bir hata yapma Zehra sonuna karışmam"

"Yapsana hadi ne yaparsan yap bu sefer sana boyun eğmeyeceğim"

Odaya orta yaşlı bir adam girdi daha önce hiç görmemiştim sanırım Jinda nın yeni ortağı

"Ne oldu Jinda"

"Zehra bize boyun eğmeyeceğini söylüyor"

Adam bana bakıp pis pis sırıttı "Güzel kızsın Zehra çok güzel"

"Uzak dur benden" diye bağırıp ondan uzaklaştım

"Jinda bu kız güzel ama bir o kadar da asiymiş daha öncede böyle miydi"

"Hayır Marcos daha önce böyle değildi anlasılan evlenince biraz asi olmuş"

Ne oluyordu? bu adam kimdi? neden bana böyle bakıyordu? hayır bu sefer değil bu sefer olmaz

Bir anda yerden bir demir bir boru alıp adama doğrultum "Yaklaşma bana"

Marcos denilen adam gülerek "Jinda bu kız sence yola gelir mi"

"Gelecektir bunu daha öncede yaşadı kuraları biliyor"

Jinda ve Marcos odadan çıktıktan sonra ağlamaya başladım ben bunları neden yaşıyorum neden geçmisim peşimi bırakmıyor neden ben mutlu bir şekilde hayatıma devam edemiyorum neden Alicanla olan normal mutlu düzenimiz bozuluyor benim mutlu olmaya hiç mi hakkım yok Neden? Neden? Neden?

Bir anda başım döndü ve midemde bulanma oldu ah kahretsin şimdi zamanı değil ne olur her zaman olur ama şimdi olmaz burada olmaz

Bir anda gözlerim karardı ve yere yığıldım

~

Bir ay koca bir ay geçmişti Alican hala Zehrayı arıyordu bu süreç Alican için zordu Zehra olmadan geçirdiği bir ay ona işkence gibiydi

"Neredesin Zehram" diye fısıldadı Zehranın fotoğrafı elindeydi "Neredesin 1 ay geçti 1 ay heryeri arıyorum neredesin güzelim neredesin" Alican bunu hep yapıyordu çaresiz hissettiğinde yada öfkedini kontrol edemeyecek duruma geldiğinde Zehranın fotoğrafına bakıp sakinleşiyordu

Dilan amcasının yanına gidip "Amca"

"Efendim amcam"

"Yengem nerede"

"Gelecek amcam yengen gelecek"

"Ama ne zaman"

"Yakında amcam çok yakında yengem gelecek"

Dilan küçüktü ama akılı bir çocuktu
"Yalan söyleme amca"

“Bak Dilan,” dedi titreyen bir sesle, “Yengen çok güçlüdür. Kaybolmaz. Ben onu bulucağım tamam mı”

"Tamam amca"

~

Gözlerimi açtığımda başım zonkluyordu.
Soğuk bir zeminde yatıyordum, odanın ışığı loştu. Midimdeki bulantı hâlâ geçmemişti.

“Bayıldım…” diye fısıldadım.
Ama hemen kendimi toparladım.

Hayır,bu sefer dağılmayacaktım.

Kapı gıcırdayarak açıldı.
Bu sefer Jinda yalnızdı.

“Düşüp bayılman işimizi zorlaştırıyor Zehra,” dedi sakin ama tehditkâr bir sesle.

“Zorlaştıran sensin,” dedim dişlerimi sıkarak. “Ben değilim.”

Jinda birkaç saniye bana baktı.
Bu bakışlarda tereddüt yoktu acıma yoktu.

“Eskiden böyle değildin,” dedi.

“Eskiden ben değildim,” diye karşılık verdim
“Ama artık varım."

Jinda cevap vermedi. Kapıyı sertçe kapatıp çıktı.

Yalnız kaldığımda ellerimi karnıma götürdüm.
Kalbim hızlandı.

“Hayır…” diye fısıldadım. “Lütfen şimdi değil…”
Bir gerçek vardı ki artık görmezden gelemezdim.

Vücudu ona bir şey söylüyordu.
“Eğer doğruysa…” gözlerinden yaş süzüldü,
“Ben sadece kendim için değil… bir başkası için de güçlü olmak zorundayım.”

~

Alican her gece yatığı şey yaptı 1 aydır rutin aynıydı

Zehra’nın kaybolduğu günün saatlerini tekrar tekrar yazdı.

Kimlerle konuşmuştu, nereye gitmişti, kim onu görmüştü…

Bir isim sürekli önüne çıkıyordu.

Jinda.

“Bir ay…” dedi kendi kendine.

“Bir aydır aynı isim 'Jinda' yıllardır ortaya çıkmamıştın şimdi ne oldu da geri döndü”

Telefonu eline aldı komutanı Murathan Karakurtu aradı.

“Komutanım Jinda geri döndü” dedi kararlı bir sesle.
“Ve onu bulmadan durmayacağım."

~

Dizlerimi karnıma çekip soğuk zemine yaslandım.
Başımım içi hâlâ uğulduyordu ama bu sefer bayılmayacaktım.

Zayıf olamam…
Şimdi değil.

Derin bir nefes aldım.
Ellerimin titremesini durdurmaya çalıştım
.
“Beni kırabilirsiniz,” diye fısıldadım kendi kendimel,
“ama teslim alamazsınız.”

Kapının arkasından ayak sesleri duyuldu.
Bu sefer ağır, kendinden emin adımlardı.
Marcos.

Kapı açıldı.
Ayağa kalktım, demir boru hâlâ köşedeydi ama artık elimde değildi.

Yine de bakışlarımı kaçırmadım.

“Bayılman Jinda’yı sinirlendirdi,” dedi Marcos alaycı bir sesle.

“Hep böyle zayıfmısın güzellik.”

“Sana ne seni ne ilgilendiriyor?” diye sordum tersleyerek

Sesi beklediğinden daha sakindi.
Marcos birkaç adım yaklaştı ama tam önünde durdu.

“Bu kadar direnmen…” dedi.
“Normal değil,birşey saklıyosun değil mi”

Zehra’nın kalbi hızlandı.
Ama yüzünden tek bir duygu geçirmedi.

“Ne saçmalıyorsun sen.”

Marcos kısa bir kahkaha attı.
“Göreceğiz.”

Kapı kapandığında dizlerimin bağı çözüldü ama yere düşmedim.
Duvara tutundum.

"Dayan".dedim kendi kendime
"Alican beni bulacak
Bulmak zorunda"

~
Alican masanın başında sabaha kadar oturmuştu.

Önünde dosyalar, haritalar, fotoğraflar…
Jinda’nın eski bağlantıları.
Ortadan kaybolduğu yıllar.
Ve geri döndüğü an.

Murathan Karakurt ağır ağır dosyayı kapattı.
“Bu kadın tesadüfen geri dönmez,” dedi.
“Bir amacı vardır.”

Alican başını kaldırdı.
Gözleri kan çanağı gibiydi ama bakışı netti

“Amacı Zehra,” dedi.
“Ve ben onu almaya geliyorum.”

Murathan derin bir nefes aldı.
“Bu kişisel bir mesele gibi görünse de artık öyle değil,” dedi.

“Jinda sahaya çıktıysa… bu iş büyüktür.”
Alican yumruklarını sıktı.

“Benim için zaten en başından beri büyüktü.”
~
Gece benim için uzun geçti.
Her ses, her gölge beni tetikte tuttu.
Ama bir şey değişmişti.
Korku hâlâ vardı…

Ama artık tek başıma değildim.
Ellerimi tekrar karnına götürdüm.
Gözlerimden sessiz yaşlar aktı.
“Eğer buradan çıkamazsam…” diye fısıldadım
“sen çıkacaksın.”
Eğer doğruysa eğer içimde cidden bir can varsa onu canım pahasına koruyacaktım

Evet 1. Bölümün sonuna geldik umarım beğenmişsinizdir bölüm hakkında düşüncelerinizi yorumlarda paylaşırsanız sevinirim okuduğunuz için teşekkür ederim ♥️ 😘 🥰