1. bölüm / 1
Sadece küçük bir ani💫Sadece küçük bir ani
Bölümler 1Şu an: Sadece küçük bir ani
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Yağmurlu bir gün yine seni gördüm ve yine kalp atışlarım hızlandı. Seni her gördüğümde aynıydın; aynı saç, aynı giyimdeydin. Seni görünce zaman duruyor gibiydi, mutlu oluyordum. Belki de bunlar yaşanamayacaktı ama seni görmek her şeye değerdi. Seni belki de son görüşümdü ama umarım sen mutlusundur.
Selam, ben toprak 14 yaşındayım, kendi hâlimde bir kızım.
Normal bir gündü.
Günlerden salıydı. Çok sıkılmıştım ve uyumaya karar verdim. Astral seyahat yapmaya çalışıyordum ama olmuyordu; defalarca denemiştim ve ani bir kararla vazgeçtim.
Hayal kurmaya çalıştım ama aklımdan o çıkmıyordu; sürekli onu düşünüyordum.
Onu 2 kere gördüm ve ona aşık oldum. Onu düşünüyordum. Çok acıkmıştım, markete gitmeye karar verdim. Hızlı bir şekilde evden çıktım; hava yavaş yavaş kararıyordu.
Marketteydim ve ürünlere bakıyordum ama bir anda arkamdan birisi geçti. Oydu; bu, onu üçüncü görüşümdü. Yalandan ürünlere bakıyormuş gibi yapıp ona çaktırmadan bakıyordum. Çok yakındık.
İlk defa onun tarzı çok havalıydı.
Eski bir ceket ve kot pantolon giymişti; ayakkabılarının sesi geliyordu. Beni en çok delirten yer saçlarıydı. Onu her gördüğümde saçını dağınık topluyordu. Uzun saçları, esmerliği beni öldürmüştü. Kediyi seviyordu.
İçimden çıldırıyordum.
Aslında o an eve gidebilirdim ama ikimiz aynı mahallede yaşıyorduk; sanmasın onu takip ediyorum, öyle oyalanıyordum. İlk defa sesini duydum. O an kasiyerin yerinde olmak istedim.
“Kolay gelsin,” dedi.
İçimden “Çok havalı, oha!” diyordum. Ergen bir sesi vardı.
Hızlıca arkasından gittim.
Elindeki fişe bakıyordu. Hemen karşıya geçti; ben de geçtim. O arkamda, ben önde yürüyordum. Belimden düşen şortumu gizlice çekiyordum. O an yolu uzatmak istedim. Neden bu kadar yol kısaydı, neden?
İkimiz aynı merdivenden
vardık. O başka yola girdi, ben de hızlıca eve girdim.
Kalbim hızlı hızlı atıyordu. İçimden gülüyordum; mutluydum.
Ama bu, onu üçüncü görüşümdü ve hâlâ adını öğrenememiştim. Bu beni üzüyordu. Her seferinde bunları günlüğüme yazıyordum.
Belki onu tekrar görürüm diye düşünüyorum. Belki de onu son görüşümdü.
Ama onu asla unutamıyorum; biraz olsun aklımdan çıkmıyor.
Hoşçakalin..
Yazar PARK AYE ⭐
Tarih 2026.10.26
Burdaki gizemi çözmeye ne dersiniz?
Berki bunları yılar sonra gorucem ve okucam ve çok garip gelicek..🎸
Bölüm etkileşimi
