5/🎶

05.....12: Hala fotoğrafıma bakıyorsun değil mi?

Üstten gördüğüm bildirimle elim ayağım birbirine dolandı. Sabah attığı görüntüden sonra cevap vermemiştim ve öğlen olmasına rağmen yataktan kalkmayıp fotoğrafını inceliyordum. Kendime defalarca kızıp ekranı kapatıyordum ama telefonu elime her aldığımda galeriye girmeden de geri duramıyordum.

05........12: Maşallah demeyi unutma prenses.

Kolay yapılmıyor böyle bir vücut.😉

Gözlerimi devirdim. Öküz. Kendini beğenmiş ayı.

Gizem: Egonu başka yerde tatmin et.

Değersiz bir fotoğraftı.

İndirmedim bile

Safi yalan. İndirdim, saatlerce baktım, hâlâ da bakıyorum. Onun bilmesine gerek var mı? Cevap veriyorum, YOK!

05.........12: Ha yakınlaştırıp bakmıyorsun yani?

Bakıp bakıp analar neler doğurmuş be demiyorsun öyle mi?

Esefle kınıyorum!

Beğenenim çok valla...

İt oğlu it. Benimle işin ne o zaman?

Gizem: Madem bu kadar beğenenin var benimle niye zaman kaybediyorsun o zaman?

05........12: Beni bir sen beğen istiyorum.

Beni bir sen gör istiyorum.

Bana bir sen dokun istiyorum.

Oha! Yuh! Bu kadar da açık sözlü olunmaz ki.

Gizem: Ne dokunacağım be sana dağ ayısı.

Git kim beğeniyorsa ona dokundur.

Hayvan.

05........12: Maşallah ağzından bal damlıyor prenses🙄

Ayrıca annem kızıyor.

Göster ama elletme dedi.

Tükürüğüm boğazıma kaçtı. Öksürdüm. Ayının ayarı yoktu.

Gizem: Terbiyesiz

Ahlaksız

Sapık

Benim nasıl bir çevrem varmış ya🤦♀️

Hatalı seçimlerim olmuş.

Sayende arkadaş çevremi değiştirmeye karar verdim.

05......12: Annem dedi valla. Niye ben suçlanıyorum.

Şimdiden aramızı bozmaya başladı.

Kaynana değil mi işte yapar. Ama ben seni savunurum prenses korkma ezdirmem prensesimi💪

Güldüm. Deli bir adamdı. Sanırım bu hâli hoşuma bile gitmişti.

05......12: Peki ya sen?

Korur musun beni annene karşı?

😎

Gülüşüm yüzümde soldu. Bu kadardı işte. Bana ayrılan mutluluğun bir gün daha sonuna gelmiştim. Ne bekliyordum ki ne olacaktı? Biz kimsesiz çocuklar hep aynı şeyleri yaşardık. Bu yurtta o kadar çok aşk acısı çeken ablalarımı gördüm ki! Hepsinin derdi de birdi.

Birinin annesi, birinin babası istemezdi. Kimsesiz, ne idüğü belirsiz bir kızla oğullarını yakıştıramazlardı. En acısı da sevdiği adam tarafından bırakılanlar... Mutlu olanlar yok muydu? Elbet vardı. Mesela Hümeyra ablam, bizim küçük annemiz, her zor anımızda, sevincimizde, kederimizde yanımızda olanımız...Küçük yaşında minik elleri, ufacık bedeniyle beni kucağında büyütenim... Hem sevdiği adam tarafından hemde sevdiği adamın ailesi tarafından seviliyordu. Ne çok isterdim onun gibi sevilmek. Ne çok isterdim sırtımı dayayacağım bir yoldaşım olsun.

Ama biliyorum ki bunun da bir farkı yoktu. Benim kim olduğumu, hele ki hikayemi öğrenir öğrenmez arkasına bile bakmayacaktı.

Tıpkı Cihan gibi...

Cihan.. Benim ilk aşkım... Utancımdan gözlerine bile bakamadığım... Lise yıllarımın hem heyecanı, hem hüznü...

Ben onu severken onunda beni sevdiğini karşıma geçip hiç çekinmeden söylediği gün öğrenmiştim. Ya da sevgi sandığı ufacık hoşlantıyı. Liseye ilk başladığımda tanımıştım onu, upuzun boylu, sarışın biriydi. Okulun tüm spor aktivitelerine katılır, kendini izlettirmesini iyi bilirdi. Lise ikinci sınıfta okulların açıldığı ilk hafta başlamıştı ilişkimiz, dördüncü hafta da bitmişti. Okulda en yakın arkadaşım İrem! Benim hikayemi okul kantininde onca insanın önünde sanki alelade bir şeymiş gibi anlatmıştı. Ne hissettiğimi, ne hissedeceğimi bile düşünmeden yüzünde bugün bile unutmadığım gülümsemesiyle anlatmıştı. Cihan o kadar şaşırmıştı ki bu duruma 1 hafta okula gelmedi. Telefonlarımı açmadı, benimle konuşmamıştı. Sonra bir pazar gecesi kusura bakma Gizem, bu ilişki burada bitsin. Sen benden daha iyilerini hak ediyorsun. Diyerek son noktayı koymuştu. O gün o kadar çok ağladım ki Hümeyra ablama olanları anlattığımda sevgili yaptım diye kızar sanmıştın ama o kızmayıp teselli etmişti beni. Hatta okula gitmek istemiyorum diye kaydımı başka bir okula çekmişlerdi. Burada da bitmedi. Sonradan öğrenmiştim ki Cihan ve İrem biz ayrıldıktan hemen sonra sevgililiklerini ilan etmişler. O zamanlar yaptığım hataya bir daha düşmeyip hikayemi kimsenin diline sakız etmedim. Kimseye anlatmadım gerçek Gizem'i.

Şimdi yine aynı şeyler olacaktı. Sırf o gün için... Bile isteye ikinci kez hayal kırıklığına uğramak için devam edecektim bu konuşmaya. Güle oynaya geldiği bana arkasına bile bakmadan gideceği o gün için...

05......12: Görüldü atmak mı?😅

Anladım ben seni prenses.

Annen kıymetli.

Senin kıymetlin, benim de kıymetlim olur.😉

Üzülme girmem aranıza.

Yine görüldü atıp bıraktım telefonu. Ne cevap verecek hevesim kalmıştı, ne de konuşmaya değecek bir konu.

Uzandığım yataktan kalkıp bu sefer oturdum. Kapı açıldı, Meryem içeriye girdi.

"Şükür kalkabildin" dedi. Yatağıma atlayıp neredeyse üstüme çıkmıştı. Kollarımı sardım ona. Meryem benim canımdı. Benden bir yaş küçük olmasına rağmen aksine büyük gösterirdi. Dalgınlığından yararlanıp yanağına sulu bir öpücük bıraktım. Yüzünü buruşturdu, yanağını sildi, kolumu ittirip kalktı. Onun bu tepkisine bir kahkaha attım. Hiç sevmezdi böyle şeyleri.

"Yapma şunu" diyerek kendi yatağına geçti.

"Sevimsiz, sevdirmez ki kendini" ben sırıtarak konuşunca dil çıkarıp yatağına oturdu.

"Ev işini ne yaptın?" Yine can sıkıntılı konuya gelmiştik. Omuz silktim, ev falan bulamamıştım.

Benim yurttan çıkma yaşım çoktan dolmasına rağmen yurt müdüremiz Gülşah annem sayesinde hâlâ kalmaya devam ediyordum. Amacımız Meryem yaşını doldurana kadar beklemekti, ondan sonra ikimiz bir ev tutup çıkacaktık. Ama şimdi uygun kiralı, hem işe hem okullarımıza yakın bir ev bulamıyorduk.

"Gülşah annem bulmuş mu?"

İç çekti. Omuzlarını düşürdü.

"Bulamamış. Kiralar dudak uçuklatır cinsten. Hümeyra ablamların kaldığı ev boşmuş, ev sahibi hocası ya gelsinler demiş ama benim okula çok uzak, git gel daha fazla masraf."

Başımı salladım. Haklıydı.

"Dur bakalım, birkaç arkadaşla konuştum. Birinden haber çıkar elbet"

Başını aşağı yukarı sallayıp, yatağına uzandı. Komodinin üzerinde duran kitabı aldı, en sevdiği şey kitap okumaktı. Tebessüm ettim. Tam bende tekrar uzanacaktım ki yeniden bir bildirim sesi geldi.

05.......12: Bileğimde tokan var. Nasıl hâlâ sen kokar? Kokun...Yüzyıllara meydan okuyacak kadar asi.

🎶🎶🎶