BÖLÜM 3: KODU KIRMA

🏨 [1. Kısım: MGH'de Yakalanma]
Kilian ve Alisa, MGH’ye ulaştıklarında, Tıbbi Araştırma Binası'nın lobisi hareketliydi. Samuel Albright, güvenlik dairesi tarafından, kan ter içinde, elleri kelepçelenmiş bir şekilde tutuluyordu.
Yanında, yerde dağılmış, soğuk zincirle korunması gereken birkaç titanyum flakon yatıyordu. Üzerlerinde net bir şekilde CODE X-07 etiketi görünüyordu.
Kilian, hızla Albright'ın yanına gitti. "Samuel Albright, ben Dedektif Kilian. NovaGen'den Dr. Eleanor Vance'in ölümüyle ilgili seni sorgulayacağız."
Albright, Kilian'a bakmadı. Sadece, Alisa'nın elindeki flakonlara bakarak fısıldadı: "Ben çalmadım. Ben... sadece onları kurtarmak istedim."
Alisa Varga, flakonlara doğru eğildi. "CODE X-07. Eleanor Vance'in ölümüne neden olan maddenin aynısı. Neden bu kadar değerli, Samuel?"
Albright, gözleri dolmuş bir ifadeyle Alisa'ya baktı. "Çünkü o kodlar... onlar birer katil. Hedefli, biyolojik silahlar. Ve onları kullanan kişi, herkesi öldürecek. Tıpkı Eleanor'u öldürdüğü gibi."
🤫 [2. Kısım: Sessiz Katil]
Kilian, Albright'ı BPD'ye götürmeden, MGH'deki boş bir ofiste sorguya aldı. Alisa da sorguda yer alıyordu.
"Eleanor Vance ile bağlantın neydi?" diye sordu Kilian.
"Biz birlikte çalıştık," dedi Albright. "CODE X-07, başlangıçta kanser tedavisi için tasarlanmıştı. Hastanın genetik profilini çıkarıp, yalnızca o hastalıklı hücreleri hedef alan bir protein dizisi..."
"Ama bu bir biyolojik silaha dönüştü," diye araya girdi Alisa. "Eleanor'un şakağındaki iğne izi. Hedefli saldırı. Neden?"
Albright, masaya eğildi. "Çünkü Dr. Reed... CEO'muz... projeyi değiştirdi. Tedavi yerine, bu kodun hedefli suikastlar için kullanılabileceğini fark etti. Bu, kusursuz cinayetti. Geriye iz bırakmayan, doğal ölüme benzeyen bir saldırı. Eleanor karşı çıktı."
Albright'ın sesi çaresizdi. "O flakonları çalmak zorundaydım, çünkü... bir sonraki hedef bendim."
🔑 [3. Kısım: Genetik Zayıflık]
Kilian, masadaki DNA heykeline kazınan 'S.A.' harflerini hatırlattı. "Eleanor, sana bir mesaj bıraktı. Kodu yalnızca senin anlayacağını yazmıştı."
Albright, başını salladı. "O, beni uyardı. CODE X-07'nin, sadece kanserli hücreleri değil, beyindeki bilişsel fonksiyonları hedef alacak şekilde yeniden programlandığını fark etti. Ama kodun en tehlikeli yanı... kurbanın DNA'sındaki bir zayıflığı arayarak çalışıyor."
Alisa, heyecanla Kilian'a baktı. "Yani katil, kurbanlarını seçmeden önce onların genetik haritasını çıkarıyor! Bu, sadece NovaGen'in kaynaklarıyla yapılabilir."
"Tam olarak öyle," dedi Albright. "Eleanor, bu kodun kontrolünü ele geçirmeye çalıştı. O gün şifreli bir dosya oluşturdu. Ama şifreyi... sadece ben bilebilirdim."
🔐 [4. Kısım: Şifre Çözülüyor]
Alisa, Kilian'a döndü. "Kilian, şifre, rastgele bir kod değildi. Kurbanın en belirgin genetik zayıflığıydı."
Alisa, hızla Kilian'ın cep telefonunu aldı ve Eleanor Vance'in bilinen hastalıklarını ve aile geçmişini taradı. "Eleanor'un babası, erken yaşta kalp yetmezliğinden ölmüş. Ailesel bir risk. Kalp kası hücrelerindeki bir protein dizisi..."
Alisa, NovaGen'deki şifre denemesini Kilian'ın telefonundan tekrar açtı.
Şifre: C-G-A-T-T-C (Kalp kası zayıflığına neden olan protein dizisinin ters kodu).
Erişim İzni Verildi.
Dosya açıldı. İçinde, Eleanor Vance'in hazırladığı bir rapor vardı. Başlık: "Yöneticinin Profili: Hedefli Tehdit."
Rapor, doğrudan NovaGen CEO'su Dr. Simon Reed'i işaret ediyordu. Reed, Yönetim Kurulu üyelerini ortadan kaldırmak için CODE X-07'yi kullanıyordu.
🩸 [5. Kısım: Yeni Kurban ve Kişisel Mesaj]
Raporun sonunda, bir sonraki hedefin adı yazılıydı: "Yönetim Kurulu Üyesi: Jeremy Cole."
Kilian, raporu okurken gözlerinde tehlikeli bir öfke parladı. "Simon Reed... Kendi şirketini, özel suikast operasyonları için kullanıyor."
"Jeremy Cole, bir sonraki kurban," dedi Alisa. "Hemen Cole'u bulmalıyız. Reed, Cole'u susturmak için çoktan harekete geçmiş olmalı."
Tam o sırada, Kilian'ın BPD'deki telefonu çaldı. Arayan, BPD'deki güvenilir dostu olan Çavuş Davis'ti. Sesi titriyordu.
"Kilian, acil durum. Jeremy Cole... Az önce evinde bulundu. Doğal ölüm sanılıyor. Ama... Olay yerinde bir mektup bulduk. Senin ismin geçiyor, Kilian."
Kilian'ın kalbi göğüs kafesinde bir darbe gibi attı. "Benim ismim mi?"
"Evet, Kilian. Mektup... Kısmen yırtılmış. Üzerinde sadece iki kelime okunuyor: 'Onun oğlu...'"
Alisa Varga, Kilian'a baktı. Gri gözleri, endişeyle doluydu. "Kilian, bu kişisel. Katil, sana bir mesaj gönderiyor. O seni tanıyor."
Kilian, telefonu kapattı. Yüzü, bir maske gibi donmuştu. "Benim bir oğlum yok, Varga. Ama... Yedi yıl önce kaybettiğim bir eşim vardı. Ve onun ailesi... Boston'ın en eski ve en güçlü ailelerinden biri."