NEREDEYİM BEN?

Soğuk hissediyorum, gözlerim sanki bana ait değillermiş gibi kimim ben? Neyim ben? Vücudumun bazı noktaları ağrıyor. Yüreğim sıkışıyor. İçinde bulunduğum bu dar karanlık ıslak odanın duvarları sanki üstüme kapanıyor. Minimal ışık etrafı aydınlatırken ayağa güç bela kalkmayı başardım. Çok yoğun bir baskı hissediyordum.

Bacaklarım titreyip ayaklarım kayınca dengemi kaybettim. O ıslak ve sert zemine tekrar çarptım. Kafamı güç bela kaldırdım. Sol kasımın üstüne denk gelen yer çıkıntılıydı. Loş ışıkta olsa da kanı fark ettim. Saniyeler sonra yüzümden aşağıya akan benim için lav misali sıcak bir şey hissettim.

Evet o şey bizzat kendi kanımdı. Kafamın üstünde geçerek yere damladığını kırmızıya boyadığı sol gözümden net bir şekilde fark edebiliyordum. Dudaklarım titriyordu. Acı kafamın etrafında yayılırken gözlerim fal taşı gibi açıldı. Sanki o duvarlar üstüme daha sert gelmeye başlamıştı. Oda gitgide daralıyordu. Karnıma sanki yükseliyormuşum gibi bir kıpırtı girmişti. Kusmak istedim.

Çabaladım fakat başaramadım. İçimdeki bu his neydi? Neden olmuştu? Duvarların yakınlığı artık korkutucu derecedeydi. İnanılmaz derecede korkunç bir ses yankılanmaya başladı. Şeytanın kendisini bile korkutan cinsten bir iniltiydi. Acılarımı bir kenara bıraktım etrafıma bakındım loş ışık yavaş yavaş azalmaya başladığında o açıklığı fark ettim.

Oraya doğru kalan varolan bilinen hatta hissettiğim son gücümle süründüm. Oradan geçmeyi başardığım anda gördüğüm o karanlık oda bir nokta misali birleşti. Acılarım diniyordu. Hafiflemiştim sanki odanın o halini gören gözlerim iradem harici kapalıydı. Sanki süzülüyordum. Hareket etmeye çalıştım olmadı. Başımı çevirmeye çalıştım olmadı.

Dakikalarca öylece aciz bir şekilde beklemek zorunda kaldım. Gözlerimi sonunda açtığımda ise gördüğüm manzara inanılmazdı. Vücudumun yalayıp geçen sarı bir hava zarefeti Yaralarım kapanıyordu mavilikler içimi huzura çevirken bir ses yükseldi. "Uyanıyor uyanıyor!" Gözlerimi açtığım anda geri kapattım. Işık gözlerimi çok fena yakmıştı.

Bir takım sesler geliyordu. Odadaki ince sesli kişi sanırım ışığın gelişini kapatmıştı. "Hey sakin ol." Omzunu tutan iki küçük varlık hissettim. Gözlerimi tam açınca benim ellerime benzer şeylerdi. Daha net görmeye başlayınca bunun bir kadın olduğunu anladım. Kadın, aslında yabancı bir terimdi. Kendimden başka hiç bir varlığı görmedim yahut gördüğümü bilmiyorum. Odanın içi bilmediğim onlarca nesne ile kaplıydı.

Üstünde bulunduğum bu yumuşak şey neydi? Dahada önemlisi bunları bilmezken bazı şeyleri nasıl bile biliyordum? Kadın benimle ilgilenirken kendime baktım. Karın bölgem sargı bezleri ile sarılıydı, kollarım ve bacaklarım biraz daha seyrek olsa da onlarda da bu sargılar vardı. Kimdim ben ve burada ne işim vardı? Daha da önemlisi neden vücudum sargı bezleri ile sarılı duruyordu?