Ahsen ve Barışın Yüzleşme Anı

Ahsenin Gözünden
Bundan 1.5 2 yıl önce Barışla tanıştım iyi birine benziyodu ama gıcıktı hani sevdiği kadını elde etmeye çalışma gıcıklıkları işte Barışta o cinsteydi.
Barış inatçı pes etmeyen soğukkanlı ve alıngan olmayan biriydi.Ona ne kadar sövsemde etsemde o bana karşı olan sevgisini ve saygısını
yitirmezdi ama bana bile olsa kendini hem ezdirmeden hemde beni üzmeden korudu.Yalan söylemeyeyim Barışa umut verdim.
Eğer başta vermeseydim belkide durumlar böyle olmayacaktı.Barışa karşı o anlamda bişey hissetmesemde sırf benden
kopmasın diye umut verdim bi yandanda hırçınlığımı korudum.Aslında yaptıklarım sadece bana değer vermeyen beni bir
obje olarak gören insanların aksine Barışın beni insan yerine koyması hoşuma gidiyordu işte Barışın sevgisi gerçekten
çok güzeldi ama ben bunu hakketmiyodum.Son zamanlarda flört havasında gibiydik içimi derin bir vicdan
azabı bürüsede bu yolun sonunun iki kalp kırığı olarak görsemde Barışı kendime bağlamadan iyileşene kadar
tutacağıma dair kendime söz verdim.Aslında Barışa asıl gerçek durumu açıklasam belki daha iyi şeyler yaşanabilir
halde olabilirdi ama beni herkes gibi terk etmesinden feci halde korkuyodum.

Bu akşamda sırf bu konu için abimle tartıştık.
Gerçekler suratıma tokat gibi çarptı adeta abim bana resmen "Sana değer vermeyen seni bir eşya
gibi gören insanlar var ya sende o oldun Ahsen.Sen bencilleştin olmadığın kişiye dönüştün o çocuğu
beni iyileştirsin diye umut verip yanında tutuyosun o seni iyileştirirken sen onu zehirliyosun" diyerek
beni azarladı ve feci kavga ettik.Bende onu ailemin bizi terk etmesinin ve benim bu hale kendisinin
getirdiğini söyledim.Zaten herkesi zehirlerken abimide bu döngünün içine dahil edip kırdım resmen.
Aslında haklıydı bense kabullenmek yerine reddediyodum sürekli hakikati.En sonunda evden ani
kararla çıktım o gece tekrar eve girdiğimde eski Ahsen olmayacağım diyodum kendi kendime
ama kafamdaki seslerden tüm gerçeklikten kopmuştum adeta.Bi anda yolunun ortasına atladım
ama dalgınlıkla herhangi bir ama bana doğru hızla gelen motoru görünce şok ve ölüm
korkusundan bir milim hareket edemedim.Motorlu çocuk ise bana çarpmadan hızlı gitmesine
rağmen son anda profesyonellikle durdu.Oda korkmuş olsa gerek ani denge kaybı
yaşadı taşların üstüne sertçe düştü ama bozuntuya vermeden koşar adımla yanıma geldi.
Kasktan dolayı tanıyamadağım o tanıdık motorun sahibinin Barış olduğunu gördüm.

Barışın Gözünden
Ahseni görmemle birlikte aklımı yitirecek gibi oldum sevdiğim kadın az önce benim yüzümden
ölümden dönmüştü resmen.Her ne kadar o yola atlamış olsada kimin haklı haksız
olduğu şuan farketmiyordu.Her zaman ki soğukkanlılığımı koruyarak

-Ahsen iyi misin bi yerinde bişey var mı
bunu söyledikten sonra o cevap vermeden koluna nazikçe dokundum bi yerinde bişey var mı
diye baktım yemin ederim kötü bir niyetim gram yoktu.O ise beklemediğim şekilde beni sertçe
ittirdi.Aramız aslında son zamanlarda iyiydi yine mi eskiye dönüyoruz adlı bakışlarımı ona fırlattım.
O bunu bile aldırmadan bana bağırır tavırda

-Senin yardımına ihtiyacım yok Barış senin yüzünden ölüyodum aptal dokunma bana

-Ahsen bak özür dilerim madem benim yardımına ihtiyacın yok ve iyiysin neden yola atlıyosun.
Bi şey mi oldu bak soğuktan tir tir titriyosun sokağa böyle mi çıkılır.
Ahsenin bana çemkirmesi onu üşümeye hapsedeceğim anlamına gelmiyodu.Hemen ceketimi
çıkarıp Ahsenin omuzlarına koydum çünkü giydirmeye kalksam kabul etmeyeceğini biliyordum.Ahsen hariç bir
kızda olsa aynısını yaparım.Çünkü bir kızı zor durumda görmekten nefret ediyodum hemde bu
kız hırçın amazon ve bana karşı vahşi olan Ahsense durum daha kötüydü benim için.
Ahsen ise ceketimi bana fırlattı ve

-Ben kendi çareme kendim bakarım hem sanane bin motoruna git

-Ahsen gitmeyeceğimi biliyosun sen inatçıysan ben daha inatçıyım
sabaha kadar burda böyle bekleyecek miyiz
Ahsen tam ağzını açıp bir şey söyleyecekken sözünü kestim ne
diyeceğini tahmin ettim.O ne kadar inkar etsede ben onu kendisinden
iyi tanıyodum.

-Boş yere yorma o güzel çeneni benim burada beklemeyeceğimi
herkesin benim gibi gideceğini ve sırf senin için burada sabahlamayacağımı
söyleyecektin sonra kaşlarını çatıp beni kovmaya çalışacaktın demi
bak inat etme lütfen nolur giy şunu bak gerçekten bana ne yapacağın umrumda
değil gitmeyeceğim sen iyi olana kadar anlatana kadar gitmeyeceğim

-Beni iyi tanıyosun ama yanlış bildiğin bişey var benim gururum senin
bana karşı geçici ama bunu ömür boyu süreceğini sanan ergen ve
senin tasması olmayan köpek gibi peşimden koşmasını yok sayarak
gideceğimi biliyosun demi
Bu ani ve aylardır ona karşı olan saf aşkımı küçümseyen kıza karşı hem özel
ve kötü dönemlerden geçtiğini ve onu üzmemek için sustum ama bende
sıkılmıştım onun bencilliğinden

-Ahsen her şeyi anlıyorum ama sana karşı olan 2 yıllık aşkımı bir çöp gibi
görüp üstüme atmandan sıkıldım seni kırmamak için sustum
ama artık bu durum canımı sıkmaya başladı.
Bunu ilk defa Ahsene bağırarak söyledim.Ben onu kırmamak için 40 takla atarken
o nasıl bu kadar acımasız ve herkese karşı iyi bana karşı kör oluşu beni tüketmeye
başladı.O bunun üstüne cevap vermeyince devam ettim.

-Ben sana aşkım sonsuza kadar sürecek hiç bir zaman söylemedim.
Her şey biter belkide sana olan aşkımda bitecek ömrümde bitecek
ama yaşanılanlar unutulmaz Ahsen kalbimden çıksanda bavulunuda
alsan buradan[kalbimi elimle gösterdim] aklımda kalacaksın.
Belki burada[beynimi gösterdim] eskisi gibi kalmasanda
illa kalıcaksın burada Ahsen izler kalır sadece kabuk bağlar
orası ama arada sırada hissedersin acısını.

Ahsenin Gözünden
Barış söylediklerinde haklıydı.Kendimden nefret ediyordum.Haklıydı
çünkü ona sadece ruhen onu tükettim buna rağmen nazımıda
çekti tribimide ona bencil nankör dememide yuttu benim için.
Sakin kafayla bunları rahatlıkla düşünebiliyordum fakat o an ki
sinirimle beni tek çeken kişiye yani Barıştan
bana bu dünyanın yaşattıklarının acısını çıkarmak ve
rahatlamak istiyodum.O an ona sinirle bağıracaktım ama
yaklaşık 6-7 dakka önce bana çarpmamak için tam taşların
ortasına düşen Barışın karnındaki kırmızı lekeyi görmemle
dünya o anlık durdu benim için...