GİRİŞ

"Altın kafesteki yaşlı kuş, bu şarkı senin için.."Diye başlamak istedim, bu satırlara.

"Teknedeki o çatlak senin, için de."

Zamanı tutmayı bırakalı çok oldu, zamanın bileklerimi acıtalı,sen gideli ve ay kaybolalı çok oldu. Sayamayacağım kadar çok mesela ya unutmaya çalışıp bir türlü unutamayalı. Birçok şeyi silmek isteyip başaramayalı ama aynı sekilde de hafızamda sanki bugünü yaşarmışcasına taze bir anı olarak kalmasını istediğim anılar kaybolalı.

İnsanoğlu her şey için pişman kalır. Yaptıklarından, yapacaklarından,yapmayı düşleyip buna imkan vermeyen aklından. İnsan her seye, herkese düşman kalır. Ona gelenlere, gelmeyenlere, aynı gökyüzünün altında olmayı bile umutsayan kendisine karşı değer biçmeyenlere. Belki de, herkesin onu ittiği o çukurdan kurtarmaya çalışan o kişiye bile. Belki bunun sebebi "herkes beni buraya itmişken sen neden kurtarıyorsun ki?" Olur, ya da "daha önceneredeydin?"

Bu zamana kadar kendimi bir volkana benzettim. İçerisi cehennemiyle dolup taşan, avaz avaz bağırdığı halde bir türlü duyulmayan o volkana. Kimse fark etmedi beni, edemezlerdi de. Ne de olsa ben volkandım ve bu benim görevimdi. Yansam da, küle dönsem de bunu dışarıya yansıtamayıp içimde yaşamak. Ya da ben öyle sanardım, ta ki onunla karşılaşıncaya kadar.

Seninle. Cehennemin ortasında ki yoncayla.

Sonra fark ettim yoncayı içerisine hapseden cehennemin aslındavolkanın içerisindeki cehennem oldugunu. Benim oldugumu.

Onu kurtarmak istedim, cehenneminden. Kendimden. Denedimhem de defalarca kez, ama her deneyişimde sert bir rüzgar esti ve onun yapraklarını teker teker koparıp savurdu, bulunması imkansız yerlere. Benden uzağa.

Bense temellerimden sarsılmaya başladım, yıkılmaya. Onu her kurtarmaya çalıştığımda defalarca kez çatırdadı, kırıldım. Cehennemim lav oldu ortalığı yavaş yavaş yok etmeye başladı, en başta da beni. Oysa beni kurtarmayı düşündü düşüneli kökleri, gövdesi yıpranmaya başladı. Tek tek yapraklarını kaybetti. Şanslarını.

Bu hikayedeki yaşlı kuş benim, özgürlüğünü kovalamak için fazlasıyla geç kalan. Senin nefesinse bana vadedilen o şarkı. Her defasında gözlerimi dolduran, geçmişimi kadehiyle karşıma buyur eden. Benim geçmişim.Küçük bir lavdan cehennemi içerisinde barındıran volkana dönüş hikayesi.

Ve aynı sekilde teknedeki o çatlakta benim, tekneyse sen.Seni hem felaketinle hem de yıllarca hasret kaldığı suyla kavuşturmaya geldim.Bu hikaye cehennemin ortasındaki yoncayla patlaması an meselesi olan o volkanın hikayesi. Bu hikaye toprak ve gökyüzünün hikayesi ve de gece ve güneşin.

Bu hikaye bizim hikayemiz.