BÖLÜM 11 “Karma Takım”

Festival alanı tıklım tıklım.

Seirin Sports Academy öğrencileri resmen arena kurmuş

Ortada dev parkur var:

engeller,

sprint alanı,

hedef vuruşları,

denge platformları,

son bölümde de mini maç.

Hoparlör:

> “Karma takım yarışması başlayacaktır!”

Kalabalık çıldırıyor.

---

Haru omzunda havluyla sırıtıyor.

> “Bu kadar insanın önünde rezil olursak taşınırım.”

Reina:

> “Sadece sen rezil olursun.”

Aoi:

> “Flörtleşiyorlar.”

İkisi aynı anda:

> “FLÖRTLEŞMİYORUZ.”

Kalabalık:

> “OOOOOOOOH.”

---

İlk takım çıkıyor.

Basketbolcu + judocu.

Fena değiller.

Ama parkur cidden zor.

Denge kısmında direkt düşüyorlar.

Yuki:

> “Ben bunu izlerken yoruldum.”

---

Sonra sıra geliyor:

Haru Shinoda & Reina Kurogawa

Kalabalık bağırıyor.

Bazıları sırf dedikodu için izlemede 😭

---

Başlangıç çizgisi.

Hakem:

> “Hazır…”

Haru Reina’ya bakıyor.

> “Beni yavaşlatma.”

Reina:

> “Kendine bak.”

> “Takım çalışması yapıyoruz ama.”

> “Seninle mi? Trajik.”

Ama ikisinin de hafif sırıtması var artık.

---

DÜDÜK.

İlk bölüm sprint.

Haru aşırı hızlı çıkıyor.

Reina da yanında kalıyor.

Öğrenciler:

> “REINA ÇOK HIZLI LAN.”

Haru:

> “Kısa ama füze gibi.”

Reina:

> “Bir daha boyumla ilgili konuşursan tekmelerim.”

---

İkinci bölüm: denge platformları.

Haru artistlik yapmaya çalışıyor.

Ve tabii ki—

KAYIYOR.

> “AAAAA—”

Reina refleksle kolundan çekiyor.

Kalabalık:

> “OOOOH!”

Haru:

> “…beni kurtardın.”

Reina:

> “Seni taşımak istemiyorum çünkü.”

---

Üçüncü bölüm.

Hedef vuruşları.

Futbol topuyla hedef vurulacak.

Haru sırıtıyor.

> “Sonunda benim alanım.”

ŞUT.

İlk hedef parçalanıyor.

İkinci.

Üçüncü.

Kalabalık bağırıyor.

Yuki:

> “İŞTE BENİM FORVETİM!”

Haru dönüp artistlik yapıyor.

Tam o anda—

Son hedefi ıskalıyor

Daichi:

> “…bu çocuk neden hep dramatik.”

---

Son bölüm: karma mini maç.

Karşı takım: voleybol kaptanı + tekvandocu.

Oldukça iyiler.

Haru top sürüyor.

Ama bu kez pas veriyor.

Reina şaşırıyor.

Top ona geliyor.

> “…ben futbolcu değilim.”

Haru:

> “Ama reflekslerin deli.”

Reina topu kontrol ediyor.

Bir oyuncu üstüne geliyor.

Ve Reina içgüdüsel hareket ediyor.

Ani dönüş. Hızlı adım.

Rakip direkt geçiliyor

Kalabalık:

> “OHA?!”

Haru:

> “Sen doğal yeteneksin.”

Reina:

> “…bu korkutucu bir iltifat mı?”

---

Son pozisyon.

Skor eşit.

Süre bitiyor.

Haru ceza alanına koşuyor.

İki kişi üstüne geliyor.

Şut açısı kapanıyor.

Eski Haru direkt vururdu.

Ama şimdi—

PAS.

Reina’ya.

Herkes şok.

Reina’nın gözleri büyüyor.

Haru bağırıyor:

> “VUR!”

Reina refleksle vuruyor.

TOP.

AĞLAR.

GOOOOOOL!

Festival alanı yıkılıyor.

---

Yuki:

> “BUNLAR EVLENİCEK.”

Daichi:

> “Kes sesini.”

Aoi zaten ağlıyor

---

Reina birkaç saniye dona kalıyor.

Çünkü…

Haru ona güvenmişti.

Tereddüt etmeden.

Bu his… alışık olduğu bir şey değil.

---

Haru sırıtıyor.

> “Gördün mü? Takım çalışması.”

Reina hafif gülümsüyor.

> “…biraz havalıydı.”

Haru birkaç saniye kitleniyor 😭

> “BENİ ÖVÜYOR.”

---

Tam o sırada—

Kalabalığın arkasında duran Ryo dönüp gitmeye başlıyor.

Yüzü okunmuyor.

Ama giderken sessizce:

> “…demek değişiyorsun.”

Ve ilk kez… sesinde hafif rahatsızlık var.

---

Son sahne.

Akşam.

Festival bitmiş.

Okul ışıkları sakinleşmiş.

Haru ve Reina koridorda yan yana yürüyor.

Sessizlik ama rahatsız edici değil artık.

Haru:

> “Bugün eğlendin mi?”

Reina birkaç saniye düşünüyor.

Sonra çok hafif:

> “…biraz.”

Haru sırıtıyor.

Ve tam konuşacakken—

Reina ona küçük bir kutu uzatıyor.

İçinde: yeni bir siyah spor bandı.

> “Eskisi eskimişti.”

Haru donuyor

Reina utanıp başka tarafa bakıyor.

> “Yanlış anlama.”

Haru bandı eline geçiriyor.

Ve hayatında ilk kez gerçekten utanıyor.