11. bölüm · Rastlantı

10

Zeyzeynop Zeyzeynop

"Kim dedim san-" derken silah sesi geldi ikimizde kafamızı kapının oraya çevirdik ve bir adam elinde tabanca ile Efe'ye sıktı. 2 el sıklıkta sonra bir silah sesi daha geldi adam yere düştü sonra Bora geldi ama Efe kanlar içinde yere düştü.
"Efee Efeeeeee!" Diye çığlık attım.
—————————>>>>
Bora koşarak geldi ve bende yanına gittim.
"Efe Efee, Bora ambulansı ara birşey yap" Dedim ağlayarak önümde 2 kişi vurulmuştu ve biri hafifinden hoşlandığım Kocam.
"Efe bende kal bak bana sakın gözünü kapatma nerenden vuruldun" Dedim ve Efe bana baktı acı içinde sırıtarak
"Kalbimden vuruldum" Dedi
"Efee şuan sırasımı Efe hadi bak gözlerin kaymaya başladı sakın kapatma" Dedim ama gözleri kayıyodu
"Nilay uykum geldi bi benim." Dedi ve odaya Ceyda geldi ilk yerde yatan Efe'ye sonra ağlayan bana baktı.
"ABİİİ" Diye bağırıp yanımıza geldi diz çöktü.
"Bağırma lan kulağımın dibinde uykum var benim" dedi hayırrr.
"Hayır hayır Efe bana bak sana söz veriyorum eğer hastaneye gidene kadar uyumayan sen bana KARIM dedikçe kızmıyıcam bak sana söz veriyorum. Arda olayını da anlatıcam bana bak uyuma tamam mı?" Dedim tek nefeste.
"Abi bak uyursan senin başını yakarım senin tüm eski sevgililerini söylerim Nilay'a" Dedi Ceyda.
"Bora nerde kaldı ambulans ya." Dedim bağırarak. Efe yüzünü buruşturdu.
"Karıcım bana bak uyumuyorum tamam mı bağırma yeter." Dedi acı içindeydi kan vardı heryerinde.
"Efe beni bırakma. Efe ablam gibi yapma tamam mı?" Dedim ağlayarak ambulans sesi gelmeye başladı. Şükür şükür.
3.30 SAAT SONRA
Efe ameliyattan çıkmıştı ama uyandırıyolardı şuan doktor 1 saat önce 30 dakikaya kalkar demişti.
"Ya neden kalkmıyo doktor yokmu?" Diye bağırdı ve bi hemşire yanına gitti.
"Merhaba efendim bağırmamanızı rica ediyorum çünkü birsürü hasta var burada ve şikayetinizi söyleyin şimdi" Dedi
"1 saat önce 30 dakikaya uyanır dediniz şuan neden uyuyo hâlâ" Dedi sinirle haklı olarak.
"Beyefendi isterseniz biraz sakinleşince bende doktoru çağırayım" Dedi ve ilerlemeye başladı. 5 dakika falan sonra doktor ile birlikte geldi. Odaya girdiler ve Ceyda yanıma geldi.
"Abim iyi olucak dimi?" Dedi ama ben sadece cama bakıyordum Efe'ye. Ablam geldi aklıma kanlar içindeki hali geldi.
Doktor Efe'nin yanına gitti gözlerine baktı falan birden Efe titremeye başladı. Hemen kalkıp camdan bakmaya başladım ama hemşire gelip perdeyi kapattı. Görmem lazım onu
"HAYIR HAYIR AÇIN KAPIYI GÖRMEMLAZIM ONU AÇIN KAPIYI" Diye bağırdım Ceyda ve Bora yanıma gelip kolumdan tuttu.
"Doktor ne olduğunu söyleyecek bak sakin ol tamam mı bekle sadece." Dedi o da korkuyorum sesinden belliydi ama
"Onu görmek istiyorum." Dedim ağlayarak Ceyda'da ağlıyordu.
"Bende görmek istiyorum ama göremiyorum o yüzden bekliyicez hep birlikte iyi olmasını bekliyicez" Dedi
Kafamı salladım hayır anlamında.
"Bekleyemem ama hayır ya içeride can çekişiyor nasıl rahat olalım ya" Dedim kısılmış sesimle Efe diye bağırdığı için boğazlarım çok kötüydü.
Bora Ceyda'ya döndü ve
"Gidelim biz biraz tek kalsın" dedi.
Sonra Efe'nin annesi yanıma gelmek için kalktı ama Bora izin vermedi.
Oturdum ve cama bakmaya başladım.

YAZARIN AĞZINDAN(ANLATIMINDAN)
Leyla ve arda yola çıkmışlardı haberi alıp ama Leyla Nilay'ın halini tahmin ediyordu. Sevmediği insan olsa bile ölüp ölüp dirileceğini biliyordu.
"Arda hızlı sür şunu" dedi Nilay telaşla
"Kızım şimdi biz hastanelik olmaz sakin ol biraz" Dedi Arda ama Leyla'nın sakin sakin olmaya niyeti yok gibiydi.
"Sen Nilay'ın ne hale geleceğini bilmiyormusun adam kızın önünde KURŞUNLANMIŞ" Dedi Leyla sonunda hastaneye geldiklerinde Nilayın donmuş ve cama bakarken gördü.
Koşarak Nilay'ın yanına gittiler Leyla hemen elleri ile yüzünü tuttu.
"Nilay aşkım bana bak bana bak biz geldik" Dedi Leyla ama Nilay bakmadı kitlemişti kendini.
"Arda hemşire doktor falan birşey çağır kitlenmiş yine" Dedi bağırarak ve Bora ve Ceyda'ya döndü.
"Siz salak mısınız neden kızı tek bıraktınız görmüyormusunuz kızın halini" Dedi tekrar Leyla Ceyda ve Bora telaşla.
"Kız kötüydü bizde bıraktık rahatlasın diye" Dedi Bora sinirle.

NİLAYIN AĞZINDAN
Aklımda ablam ve Efe vardı. Etraf siyahtı sadece karşıdaki cam var. Ben varım bide. Ellerime bakmaya başladım kan vardı. Elimde kan var.
"Nilay bana bak" sesi duydum kafamı kaldırdım. Leyla vardı yere çöktü ve ellerimi tuttu.
"Leyla" dedim.
"Leyla ben Leyla benim ellerimde kan var Efe'nin kanı bu kan. O o yoğun bakımda" Dedim sesim titreye titreye. Ağlamaya başladım tekrardan etfa siyah değildi artık.
"Leyla perdeyi açmıyolar ben Efe'yi göremiyorum. Leyla ablam gibi oldu o kanlar içinde düştü yanıma" Dedim ben iyi değilim.
"Leyla ben çok kötüyüm" Dedim tekrar ağlayarak.
"Efe yoğun bakımda ama o seni ağlarken görse bizi mahfeder." Dedi Ceyda oraya baktım Arda,Bora,Ceyda, MURATHAN(Efe'nin babası)BEY ve GÖKSEL( Efe'nin annesi) HANIM vardı.
"Ama ellerim kan" dedim ağlayarak tekrardan Leyla'ya bakarak.
Doktor çıktı odadan Efe'nin odasından.
"Efe bey uyandı ama karısını istiyor sadece bir kişi yanında kalabilir normal odaya geçene kadar." Dedi ama ben gidemezsin onun o halini göremezdim.
"Hayır Ceyda gitsin başkası gitsin." Dedim ama Leyla kolumdan çekti ve kaldırdı.
"Adam seni bekliyo yürü git lan" Dedi ve yürümeye başladım odanın kapısını açtım içeri girdim yatakta gözü kapalı yatıyordu Efe. Arkamdan kapı kapandı.
"Efe" Dedim gözünü açıp baktı