Aşkın başlangıcı

Sabah erken saatlerde Emily'nin üzerimi giyinmem için yardıma gelmesi ile uyandım ve yine başlıyordu benim bir günüm.Kahvaltıya geç kalmamak için hemen giyindim prensesler elbise giyerlerdi zaten hemde öyle kabarık elbiseler giyerlerdiki giyinirken yardımcılara ihtiyaç duyarlardı giyindim ve saçımı tarayıp tokamı taktım hemen kahvaltıya indim .

~
Kahvaltıdan sonra ormanın ardındaki sarayda yaşıyan prenses arakdaşıma gitmek için babam' dan izin istedim ve yola çıktım biraz yakınlaşınca kendim yürüyüş yaparak gitmek istediğimi bildirerek at arabasından indim yürüdüm yürüdüm sarayı bulamadım ileride biyerden bi su sesi geliyordu susmıştımda hemen suyu aradım ve sonunda buldum biraz içtim ve saçımı düzenledim
ve ormana dogru yürüyüş yapmaya başladım ama bir türlü dogru yolu bulamıyordum istemesem de kaybolmuştum ve akşam oluyordu ne yapacaktım bu ormanda karanlıkta korkardım of ki ne oftu .
~
Yine bir savaştan çıkmıştım kafa dinlemek için her zaman ki yerime ormana kaçıcaktım herkes prenses'i arıyordu nolacaktı şımarık prenses şımarıklık yapıp at arabasından inip yürüyüş yapmak istemiş o ormanda kaybolmayacağını sanmış şımarık işte neyse ben hiç alakadar olmayacaktım ormana gidip kafa dinleyecek olmanın keyfiyi ile ata bindim ve yola koyuldum çoktan hava kararmıştı bile prenses belkide korkudan bayılmıştır.

~
Hava neredeyse kapkaranlık olmuştu çok korkuyordum ve daha çok korkmama sebep olacak bir ses duydum.
Bu bir kurt ulumasıydı bir anda oldugum yerde durakaldım duydugum ses ile
bir kaç dakika sonra kendime geldim ve koşmaya başladım çok hızlı koşamıyordum çünkü elbisem agırdı
o anlık korkuyla durmadan koşmaya devam ediyordum burdan hemen çıkmalıydım
ama gittikçe daha da ormanın derinlerine iniyor gibi hissediyordum yolu bir türlü bulamıyordum
artık çok yorulmuştum saçım başım hep dagılmıştı keşke hiç gelmeseydim buraya bir agacın önüne sırtımı yaslayıp nefesimi düzene sokmaya çalıştım çok yorulmuştum koşmaktan bozulan saçımı düzenlemek için elimi saçıma attım ama inci tarak tokam saçımda yoktu sanırım koşarken düşürmüştüm
sinirden aglamaya başladım hem çok korkuyordum burdan nasıl çıkacagımı düşünüyordum.

~
Atımı ormanın girişindeki agaca baglıyıp ormana dogru yürüdüm.Ormanın derinlerine dogru ilerliyordum bana çok huzur veriyordu umarım ki bir kurtla karşılaşmazdım kendimi koruyabilirdim ama çok yorulmuştum ugraşacak halim yoktu biraz daha yürüyüş yapıp ruhumu dinlendirip gidecektim yürürken ayagıma bir şey degmişti kafamı egip baktıgımda ise ışıldayan bir toka görmüştüm egilip onu almıştım bu bir inci tarak tokasıydı.
tokayı yerden alıp tekrardan yürümeye başlamıştım ki duydugum ses ile adımlarım durdu ve sesin nereden geldigini anlamaya çalıştım sesin ne oldugu anlaşılmıyordu acaba bir hayvan sesi miydi diye düşünürken sesi tekrardan duydum
bu bir kızın aglama sesiydi.Sese dogru yürümeye başladım ve sesin sahibini gördüm prenses'ti bu agacın önüne oturup aglıyordu onu öyle görünce nedense içimde bir ürperti hissettim onu bu halde görünce ona üzülmüştüm nedense; düşüncelerimden sıyrılıp hemen yanına gittim
"Prenses aida, siz misiniz"dedim
o ise ıslak gözleriyle bana baktı içimde bir şeyler hissediyordum nedense aglamasını hiç istemiyor gibiydi bu his anlam verememiştim
bana dogru atılıp sarılınca çok şaşırmıştım ne yapacagımı bilemez halde karşımdaki agaca bakıyordum
o ise titrek sesi ile " buldun beni şövalye çok teşekkür ederim bi an beni kimse bulamıyacak sanmıştım"dedi o an sarılmanın etkisiyele içimde bişeyler hareketlendi ama ne olduğunu bir türlü anlayamadım."Hadi saray daha da ayağa kalkmadan sizi saraya götüreyim "dedim, ve ata binmesi için onu ata bindirdim bende arkasına bindiğimde bu yakınlık yine içimde birşeyleri uyandırıyordu bu hisin ne olduğu iyice kafamı karıştırmaya başlıyordu .
~
Şövelye 'nin beni kutarmasından sonra derin bir oh çekmiştim çünki ormanda baya endişelenmiştim korkmuştum neyseki kurtuluşu bulmuştum sonunda bu şövelye baya güzel kokuyordu adı neydi acaba sahi adı neydi " Senin adın ne " dedim o ise " Korkun ancak geçti sanırım " dedi ve güldü saraya gelmiştik o bana adını söylememişti neyse saraya girer girmez babama sarıldım baya pistim annem bu durumdan hoşnut olmadığı için onunla sarılamadım babama beni kurtaran bu şövelye diyecektim ki şövelye yoktu neyse dedim bende hemen temizlenmek için odama geçtim ama şövelyeyi istemsizce merak ediyordum ben hiçbir çalışanı ,şövelyeyi merak etmezdim ki bu da neydi sanırım beni kurtardığı için ona minnet duyuyorum diyip kafama takmadım.
~
Banyomu yapmıştım üzerimi de giyip yatagıma uzandım çok uykum gelmişti üzerimi de örtüp uyumaya çalıştım ama bir türlü aklımdan çıkmıyordu şövalye'nin kokusu neden o kadar guzeldi acaba sevgilisi varmıydı yada sevdigi biri gibi düşüncelere dalmıştım ama sonra kendime gelip başımı iki yana salladım "ne oluyor sana aida kendine gel sadece seni kurtardıgı için ona minnet duyuyorsun bu kadar hadi şimdi uyu"diye kendime kızdım.

~
sabah olmuştu dün kendime kızdıktan sonra nihayet kendime gelmiştim iyi bir uyku çekmiştim yatakta bir süre duvarı izledikten sonra kalktım kalkmamla birlikte emily başımda tütmüştü "prensesim yine geç kalacaksınız kraliçe blaine yine size kızacak"
başımı salladıktan sonra nihayet yataktan kalkabilmiştim
emily ise kıyafetlerimi giymemde yardımcı olmuştu artık hazırdım kahvaltıya inmek için odamdan çıktım
aşagıya gelmiştim ve hemen yerime kuruldum annemin yine ters bakışlarına maruz kalmıştım artık alışmıştım bir prensesin geç kalkmaması gerekirmiş beni hep uyarırdı bu konuda ama uyanamıyordum işte napayım; anneme masum bakışlarımı attıktan sonra yemegimi yemeye başladım sonra annnem at arabasından inememin prenseslere yakışır bir hareket olmadığını akılsızlık olduğunu falan dile getirerek bana kızdı ben tam bunalmıştım ki babam yardımıma yetişerek başka bir konu açtı bu gün ailecek şövelyelerin yemin töreni tarzı yapılan törenlerine katılmamız gerektiğini bunun için ekstra hazırlık yapıldığını herkesin sorunsuzca orda olmak zorunda olduğunu dile getirdi abim ise şövelyeleri küçümseyerek "Biz neden o emir uşaklarına bir tören hazırlıyarak altınlarımızı harcıyoruz." dedi babam ise onların bizi koruduğunu onlar olmadan bizim olamayacağımızı belirterek abime sorunsuzca orada olmasa kötü cezalara çarptırılıcağından bahsetti bense çok farklı yerlerdeydim o güzel kokulu şövelyeyi tekrar görüceğim için heycanlıydım noluyordu bana ...
Yazardan
Bu bölüm bu kadardı umarım beğenirsiniz.Her pazartesi yeni bölüm gelicek bir sonraki bölümde görüşmek üzere