BÖLÜM 4

Bir hafta sonra…
Sinem iyileşmişti. Bunu kutlamak için Berkay, Ferit ve Sinem, plaj voleyboluna gittiler. Ferit saçlarını yeni kestirmişti. Yeni tarzıyla artık bir mafya değil, bakımlı bir adam gibi görünüyordu.
Egemen ve Alina ise birlikte spor salonuna gitmişti.
“Egemen, senin niye hiç arkadaşın yok?”
“Ben…küçükken çilliyim diye çok zorbalandım. Boyum da kısaydı o zamanlar. Benekli portakal derlerdi bana. İlk başta üzülmezdim. Ama zaman geçtikçe çok arttı. Hiçbir zaman arkadaşım olmadı. Belki de fazla ezik olduğumdan.”
“Egemen, değişmesi gereken sen değilsin. Değişmesi gereken o zorbalar. Sen çilli olmasaydın da, kızıl olmasaydın da, onlar zorbalayacak bir şey bulurdu. Hem ben seninle arkadaş olurum.”

Egemen’in yanakları kızardı.
“Tişikkür ederim.”dedi mutlulukla.
“Hadi 20 şınav çek de göreyim.”
Egemen kollarını sıvadı. Derin bir nefes aldı ve şınav pozisyonuna geçti. Alina ayağa kalktı ve “Triplere gel. Sanki de olimpiyat sahnesindesin.”
“Belki de öyleyimdir. Senin kalbine girme olimpiyatındayım.”
“Hadi çek şu şınavı da bir göreyim.”
Egemen hızla şınav çekmeye başladı. 20 şınavın ardından yalnızca biraz yüzü kızarmıştı. Hiç yorulmuş görünmüyordu.
“Fena değil. Etkilendim sayılır. Ne okuyorsun sen?”
“Şey…tıp okuyorum. Hedefim cerrah olmak.”
“Zekisin. Beğendim.”

Egemen barfiks çalışıyordu. Alina ona her bakışında, daha da hayran oluyordu. O sesindeki utangaç ton, kızıl saçları, bebeksi yüzü…Hayatında ilk kez aşık olmuştu. Çok karışık bir duyguydu. Aşk oyun değildi, çünkü her an ne olacağı belli değildi.

Bir diğer tarafta, Ferit’in de kafası karışıktı. Tam Sinem’i unuttuğunu düşünürken, onun geri dönüşü aklını bulandırmıştı.
Yine de nişanlı bir kadına göz koymanın doğru olmadığını bildiği için duygularını yok etmeye çalışıyordu.