PORSELEN kitap kapağı

1. bölüm / 1

PORSELEN

Toz Pembe

Yazar: needdiiyoo oogluum

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 1Şu an: Toz Pembe
  1. 1 Toz Pembe275 kelime · Okuduğun bölüm

“Atölyenin ışıkları söndüğünde, o sinsi hırsız içeriye sızma girişimini yineleyecek.”

*
Elimdeki kitabı koluma sıkıştırıp birkaç kez kapıyı tıklattım. İçerinin loş ışığı kapıdaki minik delikten dışarıya sızıyordu. Üşümeye başlamıştım. Yerimde kımıldanmaya başladığımda kapı açıldı. “Gel bakalım prenses, ne oldu yine?” Bunu söylerken tozlu ellerini pantolonuna silen kişi babamdı. Elimdeki kitabı gösterdim. “Babacığım, ben bu dersi yine anlamadım. Yarın ödevimi teslim etmem gerekiyor ancak daha yarısına bile gelemedim.” Babam gülümsedi, gülümserken gözlerinin kenarında beliren minik dalgalar her geçen gün daha da derinleşiyordu sanki. Yaşlanıyordu. O yaşlanıyordu, bense büyüyordum. Yaşadığım her dakika hayalime daha çok yaklaşıyordum, hayır sanıldığı gibi değil. Hayalimin elimdeki kitapla alakası bile yok. “Ver bakalım neymiş bu? Felsefe tarihi…düşünce sistemleri…” Bir yandan da benden aldığı kitabın sayfalarını karıştırıyordu. Aniden gülümsedi. “Ben de lisede bu konulardan hiçbir şey anlamazdım. Babasının kızı…” Ve anlımdan öptü. O da hayalimi biliyordu ancak sabırlı olmamı istiyordu. Ben de gülümsedim. “Yardım edebilir misin peki?”

“Tabii ki. Gel hadi masama geçelim.”

Yürümeye başladım, her adımımızda tahta zemin sessizce gıcırdıyordu. Burayı oldum olası seviyordum. İlk girdiğımde yedi yaşındaydım, o zaman bu kadar eski değildi tabii. Toz pembe duvarların üzerinde rengarenk ve capcanlı tablolar, bu tablolardan gözümü biraz indirdiğimde ise bana gülümseyen onlarca bebek… Aslında hepsinin yüzünde düz ifadeler vardı ancak ben gülümsediklerini hayal ederdim. Hatta bazen onlara isimler takar, hayalimde sohbet ederdim. Tabii bu çok uzun sürmez, birkaç saat içınde bir zengin soylunun şanslı küçük kızına hediye edilmek üzere satılırlardı bu bebekler. Her birinden ayrılışımda üzülürdüm çünkü hepsine özel öyküler kurgulardım kafamda. Babamın sesiyle düş dünyamdan uzaklaştım. Geçmişin toz pembe duvarlarında kayboluyordum her zaman. Kitabı açtım babamdan öğreneceğim daha çok şey olduğunu bilerek, hem ders hem de sanat, ve ilk soruyu okudum.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

1okunma 2beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Okumak istediğin dünyayı bul.

Kategoriler ve temalar yükleniyor…