Pencereden Baktığında

Kitabımın son satırlarıydı.Bir gün herkes ait olduğu yere döner. Bu yer bir şehir, bir mahalle, bir sahil, bir kişi olsa bile..Okyanus gözlü çocuğa vedam olsun.Ve hemen arka sayfasına yazdığım yazı geldi gözlerimin önüne; Dön, dön ki hikayeniz devam etsin. Ait olduğun şehre, ait olduğun mahalleye dön. Döndüğün zaman o sahilde, o kişiyle tekrar buluş. Buluş ki hikayeniz böyle sonlanmasın, bu kitap böyle bitmesin.