Parmak izlerim-25

Demir biraz düşünür "bilmem ama büyük ihtimal oda sen varsın diye kabul eder git sor ona" Defne koşarak İpek in odasına girer ve kapıyı çalar İpek "gir" der Defne kapıyı yavaşça açar ve İpek in yanına gider "İpek demir ikimiz için piskolog randevusu aldı gidelim mi?" İpek düşünür "tamam ama oda sen varsın diye" Defne gülümser ve demir in yanına gider salona girince demir i bulamaz kendi odalarına giderlrr ve şok olur demir tel dizinin üzerinde durmuş elinde yüzükle duruyor du demir gülerek "güzelim benimle evlenir misin?" Defne şok içinde bir demir e birde elinde ki yüzüğe bakar ve gözleri dolar "evet" demir mutlu bir şekilde ayağa kalkar ve yüzüğü Defne nın parmağına takar tam o sirad İpek gelir ve olanları görünce şok olur ama Defne için de sevinir gülümseyerek "tebrik ederim cicilerim" Defne yüzünü buruşturur "cicilerim ne ya çocuk muyuz biz?" İpek Güler "hayır. Neyse hadi kutlama bitti şimdi piskoloğa" ikisi de Güler ve hepsi hazırlanır demir arabaya biner onun yanına Defne arkaya ise İpek demir araba sürer Ken bir yandan da randevu alır piskolog için bir binaya gelir ler Defne ve İpek odaya girer demir de bekleme odasında oturur
1 saat sonra
Piskoloğun yanın dan çıkmış tılar ve şimdi de bir kafe de oturmuş sipariş veriyor lardı İpek kendine kahve istemiş ti demir de çikolatalı milksehk Defne menü ye dalmış Ken demir in sesi ile irkildi "güzelim hadi seç artık" Defne başını kaldırır ve etrafa bakar masada onları sabır la bekleyem İpek ve demir i görür ayakta ise garsonu fark edince biraz utanır sonra sipariş i verir "ben de Türk kahvesi alayım" garson kafa salar ve gider üçü bekler Ken masaya biri oturur üçü de meraklı gözlerle Enes e bakar Enes sırıtarak "napiyonuz" demir göz devirir "git Enes senle mi uğraşacaz" Enes sırıtarak "evet oğlum benden başka kimle uğraşacak sınız?" İpek için den bir ya sabır çeker eve elini sert bir şekilde masaya vurur "bak elimden bir kaza çıkacak git buradan" Enes korkmuş bir ifade takınır "ay çok korktum ya lütfen zarar veme" der ve gülmeye başlar İpek sinir le kalkar ve Enes in saçını çeker Enes tam çığlık atacak Ken İpek ağzına peçete tıkar "ay sus be gören dicek ilk defa saldırıyor biri sana ne bu naziklik" der ve Tokat atar Enes tam peceteyi çıkaracak Ken Defne elerini tutar Enes etrafa bakınca kafe de kimsenin olmadığını fark eder ve küfür eder İpek kulağına yaklaşır "seni bir daha ne etrafımızda nede önümüz de görür sem bu sefer Mafya sen değil ben ölürüm" der ve bırakır Enes bağırarak "bu senin yanına kalmicak İpek bekle" İpek onların tatlıları gelince İpek gülerek "bekleriz hata gelince sana tatlı da veririm" der üçü gülmeye başlar ve içeceklerini içince masa dan kalkar lar
Gece yarısını geçince
Defne yatak tan sesizce kalkar ve mutfağa doğru ilerler buz dolabını açar ve içinden şişe çıkarı bir bardağa doldururken biri arkasın dan beline sarılır Defne irkilir ve arkasına döner demir i görünce rahatlar "beni korkutun!" Demir hafif kaşlarını çatar"bende seni yanımda görmeyince korktum!" Defne Güler ve suyu içer demir kaşlarını daha çok çatar ve kafasını yana eğer"bana yok mu?" Defne suyu içer ve tezgaha koyar "şişe burada bardak rafta elinde varsa doldur iç!" Demir guler ve raftan bardak alıp doldurur içer ve oda tezgaha koyar Defne demir e sarılır demir Defne yı kucağına alır "demir çok uykum var uyumak istiyorum" demir saçını öper "uyu güzelim" Defne uykulu bir sesle "ağır değil miyim niye taşıyor sun?" Demir sırıtır "sen kuştan bile daha hafifsin sen uyu ben seni taşırım" Defne kafa salar ve kafasını omuzuna koyup direk yatar demir bu haline gulur ve odalarına çıkar.
Sabah
Defne yatakta uyurken demir onu dürter Defne mırıldanır ama uyanmaz demir yine onu dürter Defne yavaş yavaş gözlerini yarım yamalak açar ve esner "ne var ya rahat uyutma dın" demir sırıtır "bugün nişan var kızım giyim" Defne nın gözleri kocaman açılır "ne niye bana şimdi haber vermiyor sun ben ne giyicem ya deli" demir sırıtır "merak etme daha zaman var İpek ile dışarı çıkıp alış veriş yapın ama koruma almayı unutmayın sizi de kaybedemem" Defne ayağa kalkar ve lavaboya gidip eli yüzünü yıkar "tamam İpek in haberi var mı?"
"Hmm hm"
"Tamam peki Nisan ve nikah aynı gün de yapacaz"
"Evet bekletmenin bir anlamı yok cücük"
Defne yüzünü buruşturur
"Cücük ne ve cacık mıyım ben?"
Demir sırıtır
"Ol ben cacığı da severim"
Defne Güler ve hazırlanır aşağıya inince İpek in hazırlanmış onu beklediğini fark eder ve gülümseyerek yanına gider "günaydın" İpek sırıtarak "günaydın gelin hanım" Defne yüzünü buruşturur "hiç sevmedim ben bu cümleyi adam akıllı günaydın de geç" İpek Güler ve birlikte evden çıkar lar AVM ye gidip bir mağaza ya girer ler önce İpek kendine bir elbise bakar ve kendine mini mavi çiçekleri olan bir elbise alır mağaza dan çıkar lar ve başka bir mağaza ya geçerler burada abiye ye benzer elbise ler görür ve mini bir elbise alır beyaz renkte kabine girer ve çıkar İpek yüzünü buruşturur"kızım bu çok sade ya senin nikâhın senin nişanın benim değil hadi" Defne Güler ve bu sefer uzun siyah ve üzerinde biraz taşları olan bir elbise giğer ve kabin den çıkar İpek gülümser"bak bu güzel hem sen giğinir Ken bende sana siyah topuklu getir din" Defne gülümser"sağol bunla uğraşmak zorunda da kalmadım" birlikte kasaya gidip ödeyip çıkar lar ve bir kafe de oturur lar ikisi de kahve söyleyip konuşurken yanlarına demir gelir Defne nın yanına oturup saçını öper "napıyor sunuz?" Defne gülümser "oturuyoruz hoş geldin" demir de gülümser "hoş buldum" İpek yüzünü buruşturur
"Yeter flört leşme bitiyse artık konuşa biliriyiz?" Demir cidileşir "olur konuşalım ne hakın da istersin" İpek biraz düşünür ve sonra demirin gözlerinin içine bakarak "Bora nın mezarına gitmek istiyorum yada Bora nın mezarı nerede bunu konuşa biliriz" demir ifadesini bozmadan kafa salar "götürürüm ve mezarı şuan şehrin çıkışında yani çıkışına yakın bir mezarlık ta" İpek kafa salar ve araya Defne girer "bende yaren nın kini görmek istiyorum" demir yine kafa salar "oda Ufuk poyraz ve Bora nın mezarının yanın da" Defne şaşırır"niye yan yana" demir Güler"hatırlatayım bir tanem poyraz ben Bora ve yaren kardeşiz Ufuk ta karseşimiz gibi olduğu için oda onların yanında" Defne kafa salar "tamam hadi gidelim" demir İpek ve defne arabaya binip mezarlığa sürer ve yarım saat sonra varır lar önce demir sonra İpek ile Defne araba dan iner demir onları mezarlıkların başına getirir ve önce Defne ye yaren nın mezarını gösterir sonra ise İpek e Bora nın mezarını gösterir İpek hemen mezarın başına gider mezar taşına sarılır gözleri dolar ve yavaş yavaş ağlamaya başlar Defne ise gözleri dolu şekilde bir syeler diyor du
"Bora bak ben geldim İpek seni çok özledim Bora Defne ile demir evlen di biliyor musun iyi olmak için piskoloğa bile gittim ama hala senin acını dindiremedim" İpek gözlerini kapatır ve derin nefes alır gözlerini açınca bora nın mezarının üzerinde bir kuş görür ve gülümser kuşta karşılık olarak cikcikler İpek artık ağlamayı bırakmış ve kuşa bakmaya başlamıştı Defne ise Esad taşın a yaslanmış konuşuyor du
"Yaren biliyor musun demir bana evlenme teklifi eti bende kabul ettim keşke nikah şahidim sen olsaydın ve yaren özledim seni uzun zamandır ne sesini duydum ne sarıldım senin öldüğün ilk gece poyraz senin yastığına sarılıp ağladı sonra da uyudu biliyor musun Ufuk seni seviyor du sadece utanmıştı söyleyemedi" Defne mezar a bakarken yanına demir geldi Defne ye fısıldayarak "bende kardeşimle konuşa bilir miyim?" Defne hafif gülümser "gel gel niye bana soruyor sun salak" demir gülümser "ne bileyim belki izin vermesin" Defne kafasına hafif vurur "niye izin vermiyeyim ki " demir bilmem amaçlı dudağını büzer ve defne den bakışlarıni çekip yaren nın mezarına bakar derin nefes alır
"Yaren kardeşim bak ben geldim demir özür dilerim kardeşim sana yaptığım bütün kötülükler için sana inanmadığım için sana yalancı dediğim için belki af etmez sın biliyorum belki hala bana kırgın sın onu da anlarım ama nolur bana sırtını dönme bak seni kaybetim dedik bulduk şimdi yine kaybetmek istemiyorum ölmedin dimi sen he Bora hep sayılmadı senin için yaren ölmedi yaşıyor bize yalan söylediler diye ağladı sonar da öldü Ufuk poyraz ve Bora aynı yerde aynı zaman da öldü Ufuk senin mezarına gelicek Ken öldü poyraz ve Bora senin olmadığı8 fark edip geldi ler ve öldü" demir bu son sözün den sonra mezarlık ta sesiz ilk öldü demir ayag kalktı ve yan yana olan poyraz ve Ufuk un mezarına gitti dua okudu sonra yaren ve Bora ya okudu İpek ve defne de okudu sonra birlikte arabaya binip eve geldi ler