PALYAÇO: Son Sahne

Üzerinde beyaz bir gömlek, elinde hiç işlemediği bir cinayetin kanlı bıçağı.
Rüzgar, en yakın dostunun kumpasıyla hapse atıldığında geride aşkını ve felç inen babasını bıraktı. Taşlıca Cezaevi'nin soğuk duvarları arasında on beş yıl boyunca adeta bir piyon gibi yetiştirildi.
Şimdi dışarıda. Yüzünde kireç beyazı bir boya, dudaklarında sahte kırmızı bir gülücük var. Herkes onu sıradan bir palyaço sanıyor; oysa o, hayatını çalanların peşinde adım adım iz sürüyor.
Peki ya sana hapis boyunca babalık yapan adam, aslında hayatını karartan asıl kişiyse?
Maskeler düşecek, sahte gülüşler son bulacak. Çünkü fırtına başladığında hiç kimse masum kalamaz.