♠️4️⃣♣️

Elina’nın anlatımı:

Kalakalmıştım. Kaba dediğim çocuk şu anda benden özür diliyordu ve bana kendini tanıtıyordu. Ne yapmam gerekiyordu? Elini tutmalı mıydım? Sevgilisi vardı sonuçta o yanlış anlar mıydı?

Ona çok uzun bir süre anlamsızca bakmış olmalıyım ki elini geri çekiyordu. Elini deri çekmeden koca elini tuttum ve bende kendimi tanıttım.

“Merhaba! Evet sabah tanışamamıştık ben de Elina tanıştığımıza çok memnun oldum.”

Çok hızlı konuşmuştum sanırım. Umarın dediklerimi anlamıştı. Niye stres olmuştum ki yani?

“Haha, sakin ol prenses”

Ah o gülüş kurban olduğum ne güzel gülüyor

O biraz önce bana prenses mi demişti? Ne!

Gergince güldüm ve bakışlarımı ondan kaçırdım.

“Peki o zaman iyi antrenmanlar”

“Teşekkürler sanada. Yani sizede.”

Elini elimden çekince elim üşümüştü sanki. Çok heyecanlanmıştım. Ama sesi ne güzeldi. Çocuk eril enerji saçıyordu bildiğin.

Son bir antrenman daha yapıp soyunma odalarına döndük.

“Kızımmm o yanına gelen afet-ül dehşet çocuk kimdii hemen anlatıyorsun!” dedi Duru.

“Sınıfta tek boş yer onun yanıydı sabah tanışma fırsatımız olmadığı için de kendini tanıttı bu kadar.”

“Of çok sıkıcısın be balım ya”

“Ne ya sordun bende anlattım”

“Ya ne bileyim hani insan bi heyecanla filan anlatır yani”

“Ne heyecanı sevgilisi de varmış zaten”

“Bunu o mu söyledi?”

“Hayır…”

“O zaman sana söyleyen kişinin yalan söylemediğini ne biliyorsun”

“Bilmiyorum tamam mı sorduğum kız babasının kötü biri olduğunu söyledi zaten bulaşmak da istemiyorum boşver bitti gitti kapansın bu çocuk konusu da.”

“Tamam be cırlama hemen. Demedik birşey.”

Soyunma odasından çıkıp yemekhaneye gittik. Yemek alıp oturduğumuzda Simay da bize katıldı.

Yemeğimizi yerken yakışıklı bir çocuk yanımıza geldi.

“Naber tatlım burada yenisin galiba ben Ömer seni gezdirmemi ister misin?”

Bana mı diyordu? Anlamazcasına ona baktım.

“Bana mı diyordun?” dedim.

“Evet bebeğim sana diyordum.”

“Ne dersin seni gezdireyim mi?”

Gerçekten okulu gezdirecek birine ihtiyacım vardı.

“Peki, olur.”