2. Bölüm

DİKKATTT ( OKUMADAN GEÇMEYİN)

Bu bölümde ben Akel'in tranvasını anlatım geçmişte yaşadığı o kara günü anlatıcam yani diğer bölümle pek bağlantılı olmayabilir.

Neyse hikayeye geçelim bizzzz.
.
.
.

~ Akel 11 yaşında
Yine can sıkıntısından geberdiğim günlerden biriydi. Genellikle evden çıkmadığım için çok sosyal biri değildim hayatımda sadece Beyzam, Mesut abi ile Songül abla vardı. Onlardan başka kimsem yok benim bu hayata onlar olmasa büyük ihtimalle yetimhanede olurdum şu anda oradaki çocuklar gibi yetim öksüz olurdum Çünkü annesi babası olmayana yetim evi olmayana öksüz derlerdi.

Beni gerçek annem 6 aylıkken yetimhaneye vermiş yetimhanede sadece 1 ay 1 hafta gibi bir süre kalmışım sonra da Songül hanım ile Mesut bey beni evlat edinmişler. Benimle aynı gün doğan kızları Beyza'nın normalde bir kız ikizi olacakmış ama doğum esnasında Beyza'nın ikizi Nur annesinin karnında ölmüş.

Songül hanım bunu öğrenince yıkılmış Çünkü bilmiyorlarmış ikiz olduklarını bebeklerinin cinsiyetini öğrenmek istememisler sürpriz olmasını istemişler. İkiz olduklarını bilmiyorlarmış ve gariptir ki doktorlar da bilmiyormuş yani ultrasonya çıkmamış yada söylemişler doktorlar.

Bebeğinin ölümüne çok üzülen eşini gören mesut bey onu yetimhaneye götürüp bir kız çocuğu evlat edinmek istemişler yeni doğan.

Benimle birlikte 3 bebek varmış.

Aralarında en sakini hatta ağlamayan tek bebek benmişim Songül ablanın dediğine göre diğer ikisi çok hareketli aşırı derecede enerjik bebekler olmasına rağmen ben çok uysal sakinmişim.

Songül ablanın dediğine göre beni ilk gördüğü zaman içi ısınmış kucağına alıp doya doya sevmek istemiş beni hiç bırakmak istememiş.

Bu yüzden beni almışlar hemen o günden bu güne kadar yanlarında büyüdüm ben hep onları anne baba olarak görüyordum.

Sonra ben 10 yaşına geldiğimde benim onların öz kızları olmadığımı açıklamışlardı. Yaşıtlarıma göre çok olgun olduğum için bu kadar erken anlatmışlardı ne kadar doğru ne kadar yanlış bilemem ama o gün onları anlayışla karşılaşmıştım. Nede olsa bana bakıp büyüten insanlar onlardı. O günden sonra pek bir şey değişmedi hayatımda yine okula gidip eve geldikten sonra beyazyla konusuyordum.

Hayatım o güne kadar güzel geçiyordu taki doğum günümün olduğu geceye kadar...

28 Eylül Gecesi

Bu gün benim doğum günüm 12 yaşına basıyorum yine Bir yaş daha yaşlanıyorum.. Bdhdgd daha 12 yaşındayım ne yaşlanması.

Her zamanki gibi Beyzam ilk kutlanmıştı. Her doğum günümde ilk Beyza kutlar istisnasız hemde
bi güne bi gün onun dışında ilk kutlayan görmedim ben 27 Eylül gecesi saat 23:59 da yanıma gelir baş ucumda durur ve saat tam 00:00 da öperek doğum günümü kutlardı benim sonra da uyumaya giderdi hediyemi yarın vericeğini söylerdi.

Bilerkten söylemezdi hediyeyi ben meraklanayım diye
ne yalan söyleyeyim merak ediyordum.

-Saat 22:00 Tarih 27 Eylül

Bu gün nedensizce üstümde acayip derecede bir yorgunluk vardı. Normalde de enerjik biri değilimdir fakat bu gün ekstra Bir yorgunluk vardı üstümde.

" Mihra ne oldu bir şeyin mi var sanki yüzün solgun gibi" dedi Beyza merakla

Normalde beyaz tenli biriyim fakat bu gün ölü gibi geziyordum ortalıkta.

" Bilmiyorum ya Beyzam çok yorgun hissediyorum kendimi"

" Hasta falan mı olcan acaba balım " dedi endişeyle çok nadir hasta olan biriydim fakat yinede hasta olduğumda da çok ağır atlatırım hastalığı.

" Cidden bilmiyorum sadece uyumak istiyorum " dedim yorgun bir sesle

" Tamam balım bu gün erken uyu sen" dedi ve ayağı kalkıp beni odama çıkardı.

Odama girdikten sonra üstümü değiştirmeme yardımcı olup beni yatakta sol tarafa yatırdı. Başımdan öpüp

" İyi geceler tatlı rüyalar balım rüyanda beni gör " dedi kıkırdayarak

" Görücem tamam" dedim hafif bir gülümsemeyle

oda gülüp ışığı kapattıktan sonra odamdan çıkmıştı. O çıktıktan hemen sonra bende derin bir uykuya dalmıştım.

saat 23:59

Odamın kapısı açılmıştı uykum hafif olduğundan hemen uyanmıştım ama belli etmemeye çalıştım bunu yind her zamanki gibi Beyzam geldi büyük ihtimalle diye düşündüm.

Sonra düşündüğüm şey olmadı sol tarafım çöktü yatağa biri uzanmıştı.
Beyza yatağıma uzanmazdı benim.
sadece yattığım tarafa gelir beni öpüp doğum günümü kutlar sonra odamdan çıkardı. sonra biri konuştu tanımadığım bir erkek sesiydi bu

" Abi diğer kızı napalım onunda işini bitirelim mi" dedi tanımadığım adam

" Yok öldürme o kızı o kız onlardan değil öz kızları değil zaten boş ver uyuyor zaten" dedi ve sesler uzaklaşmaya başladı.

O adamlar odadan çıktıktan 10 dakika sonra gözümü açtım nasıl açmamla ay ışığının altında Beyza'nın ölü bedeniyle karşılaştım.

Zaman kavramı benim için o an durmuş gibiydi sanki her şey durdu. Kafamda tek bir şey yankılanıyordu.

Beyza öldü

Benim Beyzam öldü

Kardeşim öldü

Yataktan nasıl kalktım odamın ışığını açmamla Beyza'nın vücudunu gördüm. Görmemle donup kalmam bir oldu..

Bedeni morluk içindeydi benim Beyza'nın bedeni çıplaktı. Bedeninde darp, izleri bacak arasından kan akıyordu, başında ve kalbinden de vurulmuştu...

Beyza Vurulmuştu

Beyzamı taciz etmişlerdi

Ve
onun bedenini benim yatağımın sol tarafına bırakmışlardi...

o gecenin sabahı olmadı

ben o gece öldüm beyazyla...