3.BÖLÜM-

Güneş yavaşça doğmaya başlamıştı. Deniz, dalgalar eşliğinde adeta dans ediyordu. Başımı kaldırıp gökyüzüne baktığımda, martıları gördüm; özgürce uçuyorlardı. Çıkardıkları seslerden, hararetli bir sohbet ettiklerini düşündüm—ya da en azından ben öyle hayal ediyordum. Bu seslere, Jessie’nin düzenli soluk alıp vermesi karışınca, gökyüzüne bakmayı bırakıp başımı ona çevirdim. Mışıl mışıl uyuyordu. Yaşadıklarını atlatmak onun için kolay değildi. Belki de hiç atlatamayacaktı, kim bilir… Ama en azından benim aksime, dinlenmesine sevindim.

Tüm gece uyuyamamıştım. Olası bir tehlikeye karşı hazırlıksız yakalanmamamız için nöbet tutmuştum. Jessie birkaç kez uyanıp nöbet değişikliği teklif etse de, bunu reddetmiştim. Çünkü uyuduğumda, karanlık geçmişim bana huzur vermeyeceğini biliyordum. Hiçbir zaman vermemişti.

Jessie’yi uyandırmamaya dikkat ederek yavaşça sandalın kenarına oturdum. Uzun bir süredir yoldaydık ve iki kişi olduğumuzdan, yanıma aldığım yiyeceklerden fazla bir şey kalmamıştı. Bu yüzden rotamıza bakmaya karar verdim. Aslında bir rotamız yoktu, ama çocukken evimin kütüphanesinde bulduğum her deniz haritasını ezberlemiştim ve Coğrafya bilgim de iyiydi. Şu an denizde nerede olduğumuzu gayet iyi biliyordum. Rouse Kasabası'nın Liman sınırına varmak üzereydik.

Rouse, Alanor’un en güzel kasabalarından biriydi. Kasabanın maddi durumu pek iyi olmasa da, halk bunu sorun etmezdi. Aksine, ellerinde ne varsa birbirleriyle daima paylaşırlardı. Bunu, 8 yaşındayken ailemle kasabayı ziyaret ettiğimizde öğrenmiştim.

Kasabanın limanına varmamıza az kaldığında, cebimdeki para kesesini çıkarıp içine baktım. Sadece 11 rub vardı. Tahminime göre, limana vardığımızda sandalı bağlama ücreti de 1 rub olacaktı. Bu durumda geriye sadece 10 rub kalıyordu. Bu da, bir süre daha yiyecek ve içecek almamızı sağlayacak kadar yeterli olacaktı .

Öncelikle selam üçüncü bölüm daha bitmedi yazmaya haftaya devam edeceğimi bilmenizi isterim. Şuanlık bu kadar yazabildim. Spoiler olmasın diye bölüm ismini yazmadım bu arada, umarım anlayışla karşılarsınız . Bölümü bitirmek isterdim ama pazartesi gününe kadar bitirmem gereken bir projem var. Ölü korsanlar benim ikinci kurgum ben severek yazıyorum umarım sizde severek okuyorsunuzdur. Eğer buraya kadar okuduysanız, hikayeme benim hayal dünyama bir şans verdiğiniz için sizlere içtenlikle teşekkür ederim. Eğer kurgum hakkında sorularınız varsa bana mesaj kutusundan ulaşabilirsiniz. Sorularınıza memnuniyetle yanıtlarım. Üçüncü bölümün devamın da görüşmek dileğiyle✨