3.Bölüm

“Of anne tamam ,dedim.” Annemle başlayan yeni bir okul sabahından merhaba. Annemle harika anlaşıyorum. O kadar iyi ki aramız örnek alabilirsiniz o derece. Şaka yapıyorum. Acılarımla dalga geçmeyi seviyorum zaman zaman.
Eve geldiğinde beni boş boş otururken görmeyecekmiş. Ya ders çalışacakmışım ya da temizlik yapacakmışım. Kendisi işe gidiyor babam bizi terk ettiğinden beri çalışıyor. İnsan mecbur kalınca hayatta her şeyi yapıyor. Hiçbir zaman babamın benim başımı bir kere olsun okşadığını görmedim zaten ya da günaydın güzel kızım, dediğini duymadım. Annem beni zaten takmıyor.
Hep bir kardeş özlemi çektim. Keşke küçük ya da büyük fark etmeden bir kardeşim olsaydı, diye düşünürüm içimden. Kendimi o zaman daha az yalnız hissederdim belki. Ama kardeşim yerine koyabileceğim arkadaşlarım var. Çok güzel bi arkadaş grubumuz var. Tuna , Emre , Selin , Doruk ve ben:Nil.
Onlar her zaman yanımda oldular. Ama içlerinden bir tanesini kardeşim gibi göremiyorum. Bu kalbimi ağrıtan bir şey oluyor bazen. Keşke O’na da aynı şekilde bakabilsem ama bakamıyorum.
O’na karşı duygusal anlamda bir çekim hissediyorum her seferinde. Hiçbir zaman konuşmadım bunu. Sadece Selin biliyor. Aramızda küçük bir sır olarak yaşıyor. Hangisi olduğunu merak ettiniz değil mi ? Emre. Emre’ye karşı hissetmemem gereken şeyleri hissediyorum. Bu böyle olmamalıydı.
Ama onun öyle aşk gibi şeylere de uzak olduğunu biliyorum bu da beni çok yoran bir şey. Babası yüzünden çoğu şeyi yapmıyordu. Babası katı bir adamdı ve sert bir öğretmendi. Hepimizin ailesinde , iç dünyasında yaşanan bazı şeyler oluyor. Ve biz böyle yaşamaya alıştık. Bazen bir şeyleri değiştirmeye hiç gerek yoktu belki de.