2.BÖLÜM İLK ZORBALIK

HYUNJİN'den;
Sabah alarmımın çalmasıyla uyandım. Günlerden cumartesiydi ve benim boks antremanım vardı. Minho uyanmam için sürekli arayıp rahatsız etmesin diye yatağımdan kalktım ve banyoya gidip işlerimi hallettim. Tam üstümü giyinicekken yeni gelen şu ucubenin masasında bi kaç ilaç olduğunu fark ettim. Nefret ediodum ztn ondan, ilaçlarına ihtiyacı yoktur diye düşünüp kendi dolabıma koydum. Çok ihtiyacı varsada bulsun banane. Nsy üstümü giyindikten sonra masamdaki eşyaları çantama yerleştiriyodum bu sırada adını bilmediğim varlık uyandı.

FELİX'den;
Sabah erkenden uyandım. Günlerden cumartesiydi ve okul olmamasına rağmen şu gerizekalı varlığın çıkartığı sesler yüzünden erkenden uyandım. Geri uyuymayıp kütüphaneye giderim diye düşündüm ve kalkıp banyodaki işlerimi halledikten sonra ilaçlarımı içmek için masama yöneldim ama yoktu, dün masamın üstüne koyduğumdan adım gibi emindim. Odadaki bi kaç ueri aradıktan sonra aklıma bu apyal varlığın alabileceği geldi.
Felix:ilaçlarımı gördünmü
Hyunjin:hayır
Felix:doğruyu söyle
Hyunjin:görmedim diyorum ya aq
Felix:biliyorum sen aldın
Hyunjin:alıpta napıyım senin ilaçlarını amk
Göz devirip ilaçlarımı aramaya devam ettim tam 25 dk olmuştu. İlaçlarımı tam zamanında değil veya 10 dk geç içersem kalbim çarpmaya başlıyodu. Gittikçe fenalaşmaya başladım. Ucube varlık bunu fark etmiş olucaktıki karşıma geçti.
Hyunjin:ilaçlarına gerçekten çokmu ihtiyacın var
Felix:aptal senin aldığını biliyodum
Hyunjin:madem çok ihtiyacın var yalvar o zmn
Felix:senin gibi bi aptala yalvaramam
Hyunjin:eh iyi o zmn sana iyi bayılmalar
Felix:ya tm dur
Hyunjin:hadi yalvar
Başka seçeneğim olmadığı için yalvarmaya başladım.
Felix:lütfen ilaçlarımı verirmisin
Hyunjin:böyle kabul ediceğimi felanmı zannediyosun, yere çök
Gittikçe fenalaşıyodum, dizlerimin üstüne çöktüm.
Felix:bak lütfen ilaçlarımı verirmisin
Hyunjin:ne duyamadım
Felix:yalvarıyorum ilaçlarımı ver
Hyunjin:biraz daha
Felix:(nefes nefese) lütfen ilaçlarımı ver, lütfen
Hyunjin:hadi biraz daha
Daha fazla dayanamıyodum. Karşımdaki varlığın giydiği eşofmanın paçalrını sıktım.
Felix:sana yalvarıyorum lütfen ilaçlarımı ver
Hyunjin:uf iyi tamam dolabın içinde
Diyip bacağını çekmişti. Hala yerdeydim, zar zor masadan destek alıp kalktım, dolabın kapağını açıp ilaçları aldım. Tam bardağa su doldurucakken bardak elimden düştü.

HYUNJİN'den;
Aptal şey bardağa yere düşürmüştüm tam ona bağırıcakken kollarını omzuma sardı
Felix:l-lütfen su ver olcem
Tam onu iticekken masadaki ilaçlar ilgimi çekti, bunlar annemin içtiği ilaçlara çok benziyodu. Yoksa bu çocuktamı kalp hastasıydı. Yokya öyle bişey başka bi hastalığı vardır kesin. Diyip su verdim.

FELİX'den;
İlaçlarımı sonunda içmiştim. Kalbimin ritmi düzeldi, adını bilmediğim varlığı ititp yatağıma oturdum. Bana mal mal bakıyodu.
HYUNJİN'den;
İstemsiz bi şekilede ona 'iyimisin' diye sordum. Hiç bi cevap vermedi. Çıkmadan öncede adımı söyeldim
Hyunjin:ha bu arada adım hyunjin
Felix:felix
Umursamayıp çıktım ve spor salonuna doğru yürümeye başladım.
FELİX'den;
Az önce yaşadığım şeyleri atlatmaya çalışıyodum. Neden o hyunjin denen varlık bianda duraksayıp bana su vermişti. Şizofren heralde. Hep beni bulur ztn böyleleri amına koyayım.
Umursamayıp üatümü giyindim ve odadan çıkıp kütühaneye gittim.
(bölüm sonu)