BÖLÜM 1 KIRIK MASKELER

Esen rüzgarın soğukluğu tenimde bıraktığı ürperti , saatler önce yağan yağmurun toprak üzerinde ıslaklığını ve kokusunu koruması beni mutlu etmeye yetmişti.Güneş çoktan batmış ay gökyüzünde yerini almıştı.Çoğunuz için gün bitmiş olsa da benim için gün yeni başlıyordu. Güneşi ,sıcağı ,yazı sevmezdim ben geceyi kışı soğuğu severdim. Gece olunca geçmişe yönelik içimdeki vicdan azabı azalırdı.İntikamımı alırdım.Annemin alamadığı intikamını.Ellerimdeki kanın bir kadın katiline ait olduğunu söyleyip kendimi rahatlatmaya çalıştım.Kendimi böyle rahatlatırdım."Ben bir katil değilim sadece cezasını çekti"Evet cezasını çekti pişman mıyım?Kesinlikle hayır.Cebimden telefonumu çıkarıp "HARUN ÖZDEMİR"in üzerine tıkladım.
-Evin önündeyim neredesin?
Telefonu sessizden aldım ve geri cebime koydum.Boş gözlerle evin önündeki havuzu izliyordum.Sanki bir değişiklik vardı ama çözemiyordum.Bu manyak adam her seferinde beni şaşırtıyordu.Geçen döndüğümde eve bar yapmıştı.Öyle odaklanmıştım ki arkamdan geldiğini bile anlamamışım.Yüzüm hâlâ eve dönüktü arkama dönmeye de niyetim yoktu.
"Hoş geldiniz Asabi Minik Canavar"şuan aptalca sırıttığında yemin edebilirim ama kanıtlayamam.
"Bana şunu demeyi kes!"Dişlerimi sinirden öyle bir sıkıyordum ki çenem parçalanabilirdi.Eğer çenem parçalanırsa çirkin bir kadın olurum düşüncesi ile yavaşça ağzımı açıp kapadım.İki adımda karşıma geçti.Beyefendi keyif yapıyordu.Elinde bir şarap bardağı vardı.Bardağı sırıtarak bana doğru uzattı.Bende kibarca reddetmek amaçlı bardağı kafasında parçalayacaktım lakin elimi uzattığım an bardağı geri çekti.Yüzüne baktığımda traş olduğunu fark ettim.Aslında yaşlı değildi ama o sakalları ile bir ihtiyar gibi duruyordu.Gözleri çok masum bakıyordu.Sanki hiç cinayet işlememiş ve hırsızlık yapmamış gibi.