2. bölüm · NERDESİN
Bölüm 1
En sonunda ayırdım gözlerim beynimdeki sesler geri geldi ama tuhaf olan bir şey vardı beni ona çeken bir şey sanki saf bir şey bi o kadar da tehlikeli peki ben bununla nasıl başa çıkıcam kendi kendime düşünürken onun gelip yanıma oturduğunu gördüm
Aras Koca: Selam yine ben az önce neden kaçıp gittin adını bile söylemedin
Gece: Adımı bilmene gerek yok
Aras koca: sen benimkini biliyorsun ama
Gece: bilmesem de olur isminin bi anlamı yok
Onu tersledikten sonra ona dönüp baktım sanki üzülmüş gibiydi gülmese bile gözüken gamzesi bile gözükmüyordu çok mu kırıcı oldu. Ders bittiği anda hızla dışarı çıkıp derin bir nefes aldım kulaklıklarımı takıp eve doğru yürüdüm eve vardığımda evde kimse yoktu nerde olduklarıyla da ilgilenmedim hiç bir zaman hızla yukarı çıkıp duş aldım yatağa bıraktım kendimi uyumak istiyordum ama onu aklımdan çıkaramıyorum düşünürken uyuya kaldım sabah kalktığımda saat 12:30 du bu gün dersim olmadığı için biraz çıkıp sahilde yürüyüş yapmak istiyorum. Yataktan kalıp hazırlanmaya başladım saçlarımı her zamanki gibi topladım üstüme de eşofman takımı giyip aşağı indim.
Aslı Sönmez: Gece nereye gidiyosun bu gün dersin yok
Gece: sahile yürüyüşe
Aslı Sönmez: Evde kalıp ders çalışmalısın
Gece: Ne zamandan beri benimle ve hayatınla ilgileniyorsunuz
Aslı Sönmez: Gece kendine gel o ne demek hayatımız boyunca seninle ilgilendik
Gece: öyle mi peki bunu ben neden görmedim
Aslı Sönmez: gece kendine gel ne demeye çalışıyorsun
Gece: ne demeye mi çalışıyorum en basit bi örnek veriyim mi sen ve sözde babam bana o olaylar olurken napıyodunuz o adam gelip bana saldırdığında napıyodunuz siz koşup sizden yardım istediğimde n’aptınız
Aslı Sönmez: Gece
gece: ben söyliyim sen zahmet etme bana inanmak yerine o iğrenç herifden para alıp sustunuz beni parayla takas ettiniz şimdi annem ve babammış gibi davranmayın çünkü siz benim hiç bir şeyim değilsiniz ben yıllarca uyuyamadım yıllarca insanlara yaklaşamadım dışarıya bile zar zor adım atabildim dün noldu biliyomusun okula adım attığım gibi sesler beynim de yankılandı insanların gülüşleri konuşmaları nerdeyse bayılacaktım ve biri beni tutu ama ben ona teşekkür etmek yerine kaçmayı tercih ettim yani benim hayatım bundan ibaret anladın mı eğer o gün benim yanımda olup bana inansaydınız parayı değil beni tercih etseydiniz belki de ben de normal insanlar gibi arkadaşlık kurabilirdim o yüzden sakın bir daha benim hayatıma burnunuzu sokmayın asla.
Hızla evden çıktım sahile geldim tam denizin dibine oturdum evden sahile kadar göz yaşlarımı tuttum ama oturduğum andan itibaren göz yaşlarım bıraktı kendini Hep herkesten sakladığım göz yaşlarım sanki artık bana isyan ediyorlardı artık tutulmak istemiyorlardı ben tutmadım o anda arkamdan biri peçete uzatı dönüp baktığımda arası gördüm.
Gece: senin ne işin var burda nasıl buldun beni
Aras: ben bulmadım seni sen buldun beni
Gece: ne ne diyosun ya
Aras: yani ben zaten burda oturuyordum sen geldin ağladığını görünce gelmek istedim iyimisin
Gece: iyiyim ama sana söylemek istediğim bir şey var
Aras: evet söyle
O an ona haksızlık yaptığımı düşündüm ve bu ne zamana kadar böyle gidebilirdi ben ne zamana kadar insanlardan kaçmaya devam edecektim belki de korkularımın üstüne gitme vakti gelmiştir.
Aras: iyimisin daldın gittin bir şey söylicektin
Gece: Hı ha evet iyiyim dalmışım şey ben o gün için özür dilerim sana ters davrandım benim…. Benim adım Gece Gece Sönmez.
