11. Bölüm Melodi Akbay

Melodi akbay'ın ağzından

Sarpın arkasından baka kaldım derin nesef alıp sakinleşmek için ensemi ovdum.

"Off. Sarp..." Dedim çaresizce. Sınıfa bı anda Seren girdi. İrkilerek geri çekildim. "Pardon seni korkutmak istememiştim" dedi.

"Sorun değil bir şey mi diğcektin" dedim hızla. Seren yutkundu.

"Burası Laranın seni kilitlediği sınıftı değil mi?" Dedi imalı sesle.

"Bakıyorumda bayağı olaylara hakimsin. Seren sen kimsin ve benden ne istiyorsun" dedim.

"Melodi ben senden bir şey istemiyorum sadece gözünü aç. Sarp seni durup dururken neden Laranın seni kilitlediği bu sınıfa getirsin" dedi.

"Bu seni ne ilgilendiriyor!" Dedim cünlelerimi bastırarak.

Seren bana bir kaç adım yaklaşarak "Bak ben sadece senin iyiliğini istiyorum sana yapılanlar çok ağır ve tek başına savaşıyorsun" dedi.

"Tek başıma savaştığımıda nerden çıkardın" dedim. Kapı tekrar açıldı.

Tanıdık bir ses "Yoksa hayali beyaz atlı prensin mi var Melodi" dedi gülerek. Lara.

Serenle aynanda Lara'ya döndük. "Vallahi siz iyi oldunuz ya böyle" dedim Serenle Lara'ya bakarak.

Çıkmak için ilerledim Seren kolumu tutup "Beni yanlış tanıyosun ben onların yanıda değilim senin yanındayım anlasana artık!" Dedi dişlerini sıkarak.

"Sabır sabır!" Dedim derin nefes alarak. Elimi hızla serenin elinden çektim.

"Lara bas git buradan" dedi Seren. Lara "Fazla cesursun. Seren. Vede sen Melodi bir kaç hafta önce yaşadıklarını çok mu özledin bana söyleseydin hemen tekrardan yaşatırdım" dedi.

Sinirle ona baktım. Lara bana doğru bir kaç adım attı. Seren hızla Laranın önüne geçti.

"Kulağında problemi var acaba gitsene!" Dedi Seren sinirle.

Lara sırıttı "Çıkarın şunu" dedi İrem ve İlaydaya. Seren "Sen kimseye hiç bir şey yapamazsın Lara!" Dedi bağırarak.

Lara tekrar etti "Dediğimi yapın çıkarın şunu! Hadi!" Dedi.

İrem ve İlayda Serene yaklaştı. Lara'ya fısıldayarak "Onu rahat bırak zaten bana ne istiyorsan yapıyorsun" dedim.

"Belki Serenede yapmak istiyorum. Kaderini tek yaşama diye uğraşıyorum. Kötü mü yapıyorum." Dedi bana acıyarak bakarken.

"Lara ne zaman peşimi bırakıcaksın" dedim hızla ve sinirle.

"Canın yanmaya başladığında! Çıkarın artık şunu!" Dedi.

"Bırak beni! Lara söyle bıraksınlar!" Dedi Seren Lara zaferini kutlayarak güldü.

"Seren!" Dedim. Yanına gitmeye çalıştığımda Lara kolumu tuttu attığım bir adımı geri çektim. Sinirle birbirimize bakıyorduk.

Kolumu bırakıp omzumdan sertçe yere ittirdi. Ve tekrar o his. Zeminin soğukluğu. Acı içinde kıvrandım. Acı içinde iç çektim.

"Lan! Senin kendine yararın yok! Başkasına nasıl yardım edicen!" Dedi bağırarak. "Aynı hissi verdi mi?" Dedi gülerek.

İrem ve İlayda Serenin kolundan tutuyordu Lara ile beni izletiyordu. Buda planlarının bir parçasıydı. Bana yardım etmek isteyen birinede bu işkenceyi yapıyordu.

Seren kolunu çekmeye çalışsada başaramıyordu. İkiye karşı birdi. Bense bı caniye karşı tektim. Dünya hiçbir zaman adil olmuyordu.

BÖLÜM SONU