5. BÖLÜM; NÖVS CAFE

Sonra bir şey oldu birisi beni iktirdi göremedim, ama Arda mıydı acaba kafam dönüyordu çok kötü düşüp kafamı masaya vurmuştum.
"İyiymisin Eylül?!" dedi tanıdık bir ses.
"Eylül kazayla oldu hahaahahah" birisi gülerek.
Arda'dan tutunarak ayağa kalktım Arda bağırıyordu birine sonra hocadan izin alarak dışarıya çıktık.
"Ne oldu Arda kim iktirdi beni ?" dedim yorgun bir tonla.
"Ece iktirdi ama dur o görecek gününü nasıl iktirir seni. " dedi çok sinirliydi ilk kez onu bu kadar sinirli gördüm.
"Şu an öğle vakti mi. "dedim.
"Evet, Eylül sen iyi misin hastaneye gidelim mi? "Dedi.
"Hayır sen niye beni bu kadar düşünüyorsun ki arkadaş bile değiliz." dediğimde yüzü düştü.
"Arkadaş olduğumuzu sanmıştım, rahatsız ettim kusura bakma" dedi mahçup olmuştum Arda tam giderken elini tuttum bekle gitme dedim o an onu kendime çekmiştim ? yakındık yine bakışıyorduk hep.
"Ş-şey ben özür dilerim" dedim beni duymuyordu daha da yakınlaşıyordu.
"Neyse, şey öğle vakti oldu heralde eve gideriz" dedim umursamıyordu beni diyerek çekildim nutkum tutuldu...
"Hadi iyi öğlenler" diyerek ne olmuştu bana ben bu değildim koşarak otobüse bindim nerdeyse otobüsü kaçırıyordum evim uzaktı normalde yürüyerek giderim ama otobüse bindim eve varmıştım kıyafettimi çıkarmıştım hemen rahat şeyler giydim, telefona girdim okul grubu mesaj atmış seminer varmış okul tatilmiş çok mutlu oldum, bir numara bana mesaj atmış.
"Merhaba şarkıcı kız" diye bir mesajdı bu Arda olmalı.
"Numaramı nerden buldun?" dedim.
"Bilmem bir yerden buldum işte cafede misin geliyorum" dedi.
"Neden kiii dedim meraklı bir şekilde.
"Niye gelemez miyim halka için bir mekan" dedi.
Cevap bile vermedim cafeye gitmek istemiyordum ama aileme yardım etmem gerekirdi hemen hazırlandım kot şort giydim üstüne askılı bugün giydim ve önlüğünü alıp çıktım anneme ve babama siz dinlenin ben yardım ederim dedim ısrarla eve çıktılar ben güzelce temizlik yaptım müşteri yokken taki Arda gelene kadar .
"Merhaba Eylül naber yardım edeyim mi ?" dedi nazik ve sakince.
"Gerek yok git bence ?" sinirli bir tonda .
"Neden gideyim neden?!" ciddiydi bu sefer.
"Abim kızabilir ama" dedim .
"Kızsın abinden banane hem sen niye böyle davranıyosun bir gün yakınlaşıyosun bir uzaklaşıyorsun niye böylesin niye!?" dedi bağırarak.
"Ben güvenemiyorum kimseye b-ben" sesim titriyordu.
"Napıyorsun " yaklaşıyordu yine.
" Korktun mu?!" gözlerime bakarak.
"H-hayır" gözlerine daldım mavi gözlerine içim kıpır kıpırdı.
"Neyse ben işe döneyim" kaçıyordum ondan.
"Kaçma benden" dedi kulağıma fısıldadı.
Onu öpmek istiyordum hayır ne diyorum ben ...
"Abim geldi, abim geldi"fısıldıyordum.
"Ne! "panik yapmıştı.
"Hahahahha şakaydı" kıkır, kıkır gülüyordum.
"Hani nerde, yalanmıydı" geri çekildi.
"Sana yardım edeyim arkadaşım" dedi arkadaşım kelimesini vurgulayarak.
"Yardım edilecek müşteri yoktu ki." dedim yüzüm düştü.
"Bekle biraz." telefonu eline aldı biriyle konuşuyordu.
"Ne oldu " dedim.
"Sabırlı ol canım" dedi.
30 dk sonra müşteriler gelmeye başladı ne olduğunu anlamadım.
"Sürpriz"dedi heyecanlı bir şekilde.
"Ama nasıl olur" dedim meraklıydım.
"Oldu işte yardımım gerek artık." dedi.
"Tamam" dedim.
Saatlerdir çalışıyorduk annem , babam ve abim gelmişti o kadar müşteri vardı akşam olmuştu herkes dağılmaya başladı.
"Teşekkürler" dedi babam.
"Rica ederim efendim ne demek" dedi Arda.
Sonra bir adam geldi baya zengindi kıyafetinden belliydi sonra sonra bir şey oldu.
"Napıyorsun sen" dedi adam.
"Şey ben arkadaşıma " derken sözünü kesti.
"Kes hadi eve"dedi bağırarak.
"Ama baba"derken ona çok kötü tokat ve tekme attı.