BÖLÜM 1: BİRİNCİ GÜN

SAHNE 1 — ÜNİVERSİTE BAHÇESİ, SABAH 08.15
Öğrenciler üniversiteye girerken Defne, elinde çantasıyla Elif'in yanında yürür.
Elif: Kızım, yaz tatili bitti. Son sınıfa geldik, farkında mısın?
Defne: Farkındayım. Bir an önce mezun olmak istiyorum.
Elif: İnşallah bu sene güzel bir aşk yaşarsın. 😂
Defne: Ben mi? Hiç uğraşamam öyle şeylerle.
Elif: Senin ağzından bir kere de güzel bir şey duyalım!
İkisi gülerek üniversite kapısından girer.
Tam o sırada Aras ve Mert karşı taraftan gelir.
Mert: Oğlum, bu sene projelere çalışıyoruz. Başka bir şey yok.
Aras: Aynen. Kafamı kimseyle uğraşarak yormayacağım.
Aras konuşurken Defne'yle çarpışır. Defne'nin elindeki defterler yere düşer.
Defne: Önüne baksana!
Aras: Sen de önüne baksaydın.
Defne: Bir de üste çıkmaya çalışıyor!
Aras: Ne yapayım, özür mü dileyeyim?
Defne: Evet, mesela! İnsan gibi davranmayı deneyebilirsin.
Mert gülmemek için kendini zor tutar.
Aras: Sen kimsin ya? Sabah sabah başımı ağrıttın.
Defne: Senin gibi kendini bir şey sananlarla uğraşacak kadar vaktim yok.
Defne defterlerini toplar ve Elif'le birlikte uzaklaşır.
Mert: Oğlum, kız seni fena bozdu. 😂
Aras: Kes sesini!
Mert: Adını bile bilmiyorsun, şimdiden kavga ettiniz.
Aras: Umarım bir daha karşıma çıkmaz.
Aras arkasını döner. Ancak Defne'nin söylediği sözler aklında kalmıştır

SAHNE 2 — MİMARLIK FAKÜLTESİ, SABAH 09.00
Defne ve Elif sınıfa girer. Defne arka sıralardan birine oturur.
Elif: Kızım, az önceki çocuk bayağı sinir bozucuydu.
Defne: Sorma. Kendini okulun sahibi sanıyor herhâlde.
Elif: Yakışıklı ama. 👀
Defne: ELİF!
Elif: Tamam, sustum! 😂
Kapı açılır. Aras ve Mert sınıfa girer.
Defne: Şaka mı bu ya?
Elif: Ne oldu?
Defne: Sabahki çocuk bizim sınıfta!
Aras, Defne'yi görür ve kısa bir an duraksar.
Mert:Oğlum, kader sizi bir araya getiriyor galiba
Aras:Bir susar mısın?
Öğretmen sınıfa girer.
Öğretmen: Arkadaşlar, bu yıl son sınıftasınız. Mimarlık bölümündeki son yılınız. Hepinizin daha dikkatli olmasını istiyorum. Ayrıca dönem boyunca bazı projeleri ikişerli hazırlayacaksınız.
Aras arkasına yaslanır. Defne ise defterini açar.
Öğretmen: İlk projemiz için eşleşmeleri yarın açıklayacağım.
Defne ile Aras birbirlerine bakar.
Defne: Yeter ki şu çocukla eşleşmeyeyim.
Aras: Merak etme, ben de seninle uğraşmak istemiyorum.
Defne: Harika. İlk defa aynı fikirdeyiz

SAHNE 3 — ÜNİVERSİTE ÇIKIŞI, 15.30
Defne ve Elif üniversiteden çıkar.
Elif: Bence bu yıl sıkıcı geçmeyecek.
Defne: Neden?
Elif: Çünkü seninle Aras aynı sınıftasınız!
Defne: Elif, yemin ederim seni burada bırakırım.
İkisi gülerek yürür.
Diğer tarafta Aras ve Mert üniversite kapısının önündedir
Mert: Yarın yine göreceksin onu.
Aras: Görmesem daha iyi.
Mert: Emin misin?
Aras: Eminim.
Mert gülümser.
Mert: Bakalım, ileride de böyle konuşabilecek misin?
Aras: Ne demek istiyorsun?
Mert: Hiçbir şey. Zaman gösterecek.
Aras omuz silker ve eve gitmek için otobüs durağına yürür.
ANLATICI:
İkisi de birbirlerinden uzak durabileceklerini sanıyordu. Ama aynı üniversitede geçirecekleri son yıl, ikisinin de hayatını değiştirecekti. Üstelik Aras, bir gün Defne'yi herkesten kıskanacağını ve onu kaybetmekten korkacağını henüz bilmiyordu.