Nefretin başlangıcı

İki düşman köy vardı biri FURTUNA, diğeri KOÇARİ bu iki köy 1000 yıllık düşmandı.

Şimdi ise taş köprüde iki köy çatışmalarda.
Taş köprünün bir tarafında koçari , diyer tarafında fırtına vardı. Kadınları götürmüşlerdi.ama fadime koçari gitmemişti. Zaten koçarinin tek kızı kalp iydi.

İso furtuna (İsmail furtuna) ise fırtınanın en küçük oğluydu. Tam çatışma esnasında şirinum atladı ortaya herkes bıraktı silahını şirinun diyeceği cümleyi bekliyorlardı. Şirin:
-fadimem gel benumla az.
Dedi
Fadime şirini kıramayacağı için yanına gitti.
Şerif ise bunu fırsat bulmuş olcakki şirini tutturdu fadimeyi kollarından tutup yakaladı. Ters kelepçe şeklindeydi Fadime acıyla inliyodu. Çünkü şerif kolunu hem sıkmış hemde hafif döndürmüştü.
Adil şerifi tutmaya çalışsada şerif yakalanmadan fadimeyi de alıp kaçtı. İso ve diğer furtuna uşakları buradaydı. İso bakmamıştı fadimeye dayanamadı bakmaya onu o halde görmekten. Bişi de diyememişti çünkü yapan amcası idi.

Ama şerifin ona zarar vermesine izin vermez veremezdi.

Adil sinirden isonun yakasına yapıştı herkes adile silah doğrulttu.

Adil Fadime ve isonun eski sevdalı olduğunu biliyodu onları ayırmak istemedi çünkü esmeyle onu 20 yıl önce ayırmışlardı.

-iso amcan nereye gitti?bak biliyrum seninde için yanıyo şerif bişi yapcak diye hadi söyle da söyle de gidip alayım fadimemi.

- koçari ben amcam nereye gitti bilmeyrum. Ve ayrıca ben senin kardeşin le ESKİ sevdalıyım.
Eskiyi bastırarak söylemişti.

-lan gidecesun o amcanı bulacasun banada haber vereceksun fadimeyi onun elinden alacam.

İso nün içi çok acıyodu aslında kafasını tamam anlamında aşağı yukarı salladı ve furtunaları alıp gitti.

O sırada şerif fadimeyi çookk uzak yerlere görürmüş, bayıltmış, elini kolunu bacaklarını bağlamıştı.

Bu bölüm bu kadar...