Hoşlantı

Hemen Ege'yi aradım.
"Ege"
"Efendim güzelim"
"Bana mesaj geldi.Gecikiyorsunuz diye"
"Geliyorum"Telefonu kapattı ve ben Yalnızca Ege'yi bekledim.Yaklasık 5 dakika sonra gelmişti.Kapı çaldı,ve Ege açtığım gibi bana sarıldı.
"İyi misin Duru?"dedi.
"İyiyim sakin ol"dedim.
"Sen dur burda ben gideceğim"
"Ege hayır!"diye bağırdım.
"Duru sen karışma,Ben şimdi seni güvence altına almak için buraya kitliyeceğim ama merak etme gelir gelmez çıkaracağım seni."dedi.Ne kadar itiraz etsemde beni dinlemedi.Gerçekten güvenmelimiydim?.Kafamda bir ton soru ile koltuğa oturmuş sadece düşünmekten başka bir şey yapamıyordum.Ege'yi aradım.
"Alo,Ege vardın mı?"
"Vardı,güzellik"Bu bu Batu'nın sesiydi.Ama bu mesajlar babamdan gelmiyor muydu?
"Batu?Naptın Ege'ye!"
"Bir şey yapmadım güzelim,sadece vurdum onu"
"N-Naptın"
"Duymadın mı güzeli-"
"Bana güzelim deme!"Ve telefonu yüzüne kapattım.Cüzdanımı ve montumu alarak camdan çıktım.Camı yarı açık bıraktım.Ve hemen depoya gitmek için taksi çevirdim.Hemen konumu bağladım ve oraya gitmesini söyledim.Varana kadar ağlamıştım.Ve vardığımız da Ege'nin yerde yattığını gördüm.Yanına koştum ve çöktüm.
"Ege uyan,Ege!"diye bağırıyordum.Ve ağzından şu kelimeler çıktı;"Beni bırak ve kaç Duru"Zar zor konuşuyordu.Hemen ambulans çağırdım.
"Seni asla bırakmam,sen de beni bırakma olur mu?"
"Söz veremem güzelim"dedi ve hafif gülümsedi.Ve o an bayıldı.
"Allah cezanızı versin!"diye bağırıyordum.Ambulans geldi.
"Ege beni bırakma,Ege."Ege'nin elini sıkı sıkı tutuyordum.Ve telefonun da 15 cevapsız çağrı vardı.Annesi aramıştı.
"Ege ailen için!"diyordum.Ağlamaktan konuşamıyorum."lütfen geri çekilin.Ambulans ile mi geleceksiniz?"
"Evet"
"Tamam bize müdahale alanı bırakın lütfen."Tamam dercesine kafa salladım.Ve sandalyeye oturarak Ege'nin sıcacık ellerini tutmaya devam ettim.İçim sızlıyordu.Ege benim yüzümden bu haldeydi.Keşke ben olmasaydım onun hayatında.Ege'nin ailesini aradım.
"Alo Sedef teyze"Sesim ağlamaklı çıkıyordu.
"Ne oldu Duru neden ağlıyorsun?"dedi.Adını da Ege söylemişti Annesinin.
"Sedef teyze Ege..."
"Ne oldu Ege'ye konuşsana Duru!"
"Ege vuruldu Sedef teyze"
"Ne!"diye bağırdı.
"Hangi hastanedesiniz?!"diye devam ettirdi.
"Denizli Özel hastanesi"Ve telefon yüzüme kapandı.Ben hâlâ ağlayarak Ege'nin elini tutmaya devam ediyordum.Hastaneye vardık ve Ege'yi ameliyata aldılar.Ben ise sadece bakakaldım.Arkasın da bıraktığı tek şey benim gözyaşlarımdı.Ben ise fenalaşmıştım.Doktorlar beni odaya götürüp serum taktılar.
"Ege"diye diye uyumustum.Yaklasık 4 saat sonra Ege'yi normal odaya aldılar.Koşa koşa Ege'nin yanına gittim.
"Girebilir miyim?"
"Tabi ki,fakat 1 kişi yalnızca girebilir."
İçeri girdim ve Ege'nin başında ki sandalyeye oturdum.
"Ege uyan lütfen"dedim ve Ege'nin elini tuttum.Ve Ege uyandı.
"Duru?"
"Ege,uyandın"dedim.
"Uyandım güzelim"dedi ve gülümsedi.Ve ailesi girdi.Bana tiksindirici bakış attılar ve çık der gibi baktılar.Bende kafamı tamam der gibi salladım.Ve tam çıkarken Ege;"nereye Duru?"dedi ve ben cevap vermeden çıktım.Sabahtan akşama kadar bekleyen bendim onlar değildi fakat neden bana bu şekilde davranıyorlardı anlamıyordum.Ve o gün çıktım o hastaneden.

1 HAFTA SONRA.
Okul için hazırlanmıştım.Ege 2 gün önce taburcu oldu.Okula geleceğinden çok emindim.Özenle hazırlanıp okula gittim.Okula vardığım da Ege'nin zaten okulda olduğunu görmüştüm.Sırama oturdum ve öylesine bakıştık.