Bölüm 3

“Adını bile duymaya tahammülüm yok.”

21/07/2024
Efe’nin ağzından:

Sırama oturdum, not defterimi ve kalemliğimi çıkarıp önüme koydum. Çantamdan mendilimi de aldıktan sonra gözlüklerimi silmeye başladım. Gözlüklerimi sildim ve gözüme taktıktan sonra kapıya baktım. Kapıya baktım ve Melih, Furkan ve Eyüp üçlüsünün geldiğini gördüm… Hemen önüme döndüm. Kalemimle oynadım. Hemen gülerek yanıma geldiler.

Melih: Aa, şansa bakın gençler! Bizim ezik de buradaymış demek! Artık bir dört yıl daha bununla uğraşırız! Süper oldu bu ya!
Furkan: Bu bizim ortamı da bozar aga ya! Biz derste konuşurken bu sürekli parmak kaldırır bizi böler.
Eyüp: Dört yıl boyunca sınıfımızda kız olmadığı için sevgili bulamayacaktık artık bununla uğraşırız haha!

Efe’nin ağzından:

Hiç birini önemsemedim ve defterimle uğraşmaya devam ettim. Ben defterime bir şeyler karalarken onlar gittiler ve arka tarafa kapı tarafına gittiler. Yani hem Arda’ya hem de bana uzak durmuşlardı. İyi ki de uzak durdular.

Arda’nın ağzından:

Bir süre Efe’yi izledim. Kimdi lan bu dallamalar? Ne hadla Efe’ye zorbalık yapıyorlardı? Efe’yi sadece ben zorbalayabilirdim! Onlar gidene kadar onları izledim. Elimi yumruk yaptım tam kalkıp dövecektim ki kendi kendime “Bekle belki bir şey yapmıştır.” diyerek kendimi avuttum. Sınıf yavaştan dolmaya başlıyordu. Dedikleri gibi hiçbir kız gelmemişti. Elektrik bölümü toplumda, erkeklerin bölümü diye geçtiği için yoktu. Ders başlayana kadar gözüm Efe’nin üstündeydi. Tenefüste onu zorbalayacaktım. Ondan çok nefret ediyordum…
⭐️⭐️⭐️

Matematik Öğretmeni Evrim Akyüz: Evet gençler bugün sizin için yeni bir serüven başlıyor. Heyecanlı mısınız?

*herkes evet der*

Evrim Öğretmen: Peki herkes kendini tanıtsın o zaman!

Arda: Hocam koskoca insanlarız bebe gibi kendimizi mi tanıtacaz ya?

Evrim Öğretmen: Evet arkadaşlar bu arkadaşınız çok istekli görünüyor! Hadi ilk sen tanıt bakalım!

Arda: Pff! Neyse! Adım Abdullah Arda Soydoğan. 19 yaşındayım. İzmir’liyim. Böyle yani başka da bir şey gelmiyo aklıma.

Evrim Öğretmen: Evet hadi diğerleri tarif etsin.

*Herkes kendini tanıtır sıra Efe’ye gelir*

Melih: Ben tanıtayım hocam! Ezik, kız, her boka ağlayan, sünepe bir sürtük!

*herkes gülmeye başlar Arda hariç*

Evrim Öğretmen: Oğlum sus! Ne kadar kötüsünüz! İlk günden tutanak tutmak istemiyorum! Tanıt çocuğum kendini.

Efe: Adım Efe Şan. 19 yaşındayım. Çanakkale’liyim.

^Arda mırıldanarak: Adını bile duymaya tahammülüm yok…^

Evrim Öğretmen: Güzel şimdi herkes serbest yapacak bir şey yok zaten oturun telefonlarınıza bakın sessizce. Benim biraz işim var sessizce durun şikayet istemiyorum!

*Kapı kenarı arka dörtlü beraber pubg oynar, Arda tiktok kaydırır Efe ise telefonu olmadığı için boş boş durur ve defterine yıldızlar çizer.*

*Arda Efe’nin boş boş oturduğunu görünce nedenini merak eder. Tabiki de arkadaş gibi soramayacağı için sanki amacı zorbalamakmış gibi yanına gider ve elinden kalemini alır*

Arda: Ne o? Telefon almadılar mı sana fakir ailen? Bu kalemle mi yetiniyorsun?
Efe: Ver onu bana! Telefon aldılar bana! Sadece getirmeyi unuttum!
Arda: Hadi ya o kadar kolay mı sandın?
Efe: Benden niye nefret ediyorsun?

Yazar: Ecrin Kaya

Yazar notu:

İyi okumalaaaarrrr efeenniiimmmm🫰🏻💕💙