Kanla Yazılan Anlaşma

Mardin'de güneşli bir sabahtı. Zeynel Ağa, elindeki bastonuyla, yanında iki adamıyla düşmanı olan Hamit Ağa'nın kapısını çalmıştı. Yıllar sonra düşmanının kapısını ilk kez çalıyordu. Konağın hizmetçisi kapıyı açtı; o anda elinde tesbihiyle sedirde oturup bekleyen Hamit Ağa'yı gördü.
Hamit Ağa: "Hoş geldin Zeynel Ağa. Hayırdır, ne için gelmişsin? Yıllar sonra düşmanın kapısını çalmak için hangi rüzgâr attı seni buraya, de hele!"
​Zeynel Ağa: "Hayır için geldim Hamit Ağa, buraya bir amaç için geldim."
​Hamit Ağa: "Ne işiymiş Zeynel Ağa? Lafı fazla dolandırma da söyle!"
Zeynel Ağa: "Buraya kan davasını bitirmek için geldim. Yıllardır savaştık, kan akıttık, kayıplar verdik; ama lakin bunun son bulması gerek artık."
​Hamit Ağa şokla Zeynel Ağa'ya bakar.
​Hamit Ağa: "Sen ne dersin Zeynel Ağa? Ağzından çıkan bu sözler kulağın duyuyor mu? Nasıl bitireceksin bu kan davasını? Kolay değildir öyle bitirmek!"
Zeynel Ağa: "Benim oğlum Azat Ağa'yı bilirsin, kendisi pek yiğit bir adamdır. Ben de buraya senin kızın Dilber'i oğlum Azat'a istemeye geldim. Eğer senin rızan varsa, bu iki genci evlendirelim, bu dodayı (davayı) fazla uzatmayalım."
​Hamit Ağa: "Peki, öyle olsun Zeynel Ağa, sen nasıl istersen. Hem doğru dersin, bu dava fazla uzadı."
​O sabah iki düşman olan Zeynel Ağa ve Hamit Ağa el sıkıştılar; ama Azat Ağa ve Dilber'in bu evlilikten haberleri yoktur. Zavallı Dilber, babasının bu kararını öğrenince elbette