1. BÖLÜM: NEFRET

𝐘𝐈𝐋 𝟐𝟎𝟐𝟎
Göksel-Yanlız Kuş̧

Ben Asena Parlar;

Çocukluğumu yaşamama izin vermemişlerdi. Şimdi ise gençliğimi, ergenliğimi yaşamama izin vermiyorlardı. Hayat adelet siz bir kelime, bazıların mükemmel bazılarına iğrenç. Benim hayat kelimesindeki yerim belliydi iğreçnlikti benim yerim.

Saat 08:30'da okulum vardı. GİTMEK İSTEMİYORUM. Yine zorbalayacaktı o piç kurusu ve arkadaşları olan o beş piç daha. Altılı gruplardı isimleri ise;

Ateş Adal

Kutay Şen

Anıl Tüten

Beril Işık

Begüm Alaca

Burçe Çıdamlı

İsimlerini düşündükçe midem bulanıyordu, yüzümü ekşittim ve yataktan kalktım saat 06:00'ydı. Oflayarak banyoya gittim hemen elimi yüzümü yıkadım banyodan çıkıp mutfağa gittim ve kendimi tost hazırlayıp hızla yedim. Okul formamı giyip saçımı düzleştirdim, biraz maskara ve allık sürüp çantamı hazırladım. Saate baktığımda saat 06:50'ydi. Hızla montumu giyip çantamı sırtıma takıp evden çıkarak hızla otobüs durağına koştum. Otobüse tam zamanında yetişecek bindim. Oturacak bir yer bulunca küçük bir şekilde gülümsedim. Aslında neden bu kadar hazırlanmıştım hiçbir fikrim yoktu hatta bu kadar kendime özen gösterdiğim için o altılı orospu çocuğu kaynayan grup benimle dalga geçeceklerdi. Her neyse alışmıştım artık sorun haline getirmiyordum ama ittirip tokat attıklarında canım acıyordu biraz, biraz değil fazla. Müdürleri veya öğretmenleri sorarsanız eğer Ateş'in babası müdür olduğu için kimseden çıt çıkmıyor ben zorbalık gördüğümde. En çok canımı açıtanda buydu. Gözümden benden habersiz bir damla düştü, daldığimı fark ederek yerimde doğruldum ve kalktım ineceğim durağa gelmiştim. Duraktan indim saatine baktım saat 07:30'du. Şimdi ise metroya binecektim metroya binmek için merdivenleri inmeye başladım, en son ki basamağı indiğinde metro geldiğinin habercisi o rüzgar saçlarımı uçuşturmuştu. Kalabağın arasına karışarak metroya bindim bütün koltuklar dolu olduğu için yüzüm düşmüştü fakat sorun değildi. Okula yaklaştıkça stresinden artıyordu, derin bir nefes aldım benden bağımsız bir şekilde parmaklarım ağzıma gitmişti. Her streslendiğimde bunu yapardım,tırnak derileri mi yerdim. Anons sesiyle irkildim ineceğim yere gelmiştik. Tekrardan derin bir nefes alarak metrodan indim yavaş yavaş yürüyerek merdivenlere ilerledim merdivenleri çıktıktan sonra 5-6 dakika yürüdükten sonra okulun kapısına varmıştım. Ayaklarım geri geri gitmek istiyordu fakat bunu yapamazdım babamı düşünmeliydim onun istesede imkanı olmadığı için başaramadığı mesleği ben başaracaktım. Küçük adımlarla güvenlik kulubesine ilerledim kimliğimi okuttuktan sonra sınıfa gitmek için ilerledim-ki istesemde direk gidemezdimn
sınıfa- çantamın kollarını sıkı sıkı tutarak okulun bahçesinde yürümüştüm o altılıyı görmüştüm fakat görmemiş gibi yaparak devam edecektim ki Ateş'in sesini duyana kadar...

"Şşttt güzellik görmedin herhalde bizi? "

Gülme sesi geldi ses Beril'e aitti. Çantamın kollarını daha fazla sıktım ve gözümü kapattım beş saniyeliğine açtığımda karşımda sırıtarak bakıyordu. Sırıtmasıyla o belirgin gamzeleri ortaya çıkmıştı, saçını jolelemisti sadece bir iki tutam saçı bağımsızlık ilan edip gözünün yanına düşmüştü. Kehribar gözleri bana bakıyordu.

"Görmedim."

Anıl'ın sesi duyuldu
"Vah vah gözlerin bozuk herhalde düzeltmeli ister misin?"

'N-nasıl?"

Kahkaha attı Anıl

"Gel benimle."

"İstemiyorum hem ders başlayacak."

Anıl kahkaha attı ve sonra birden somurttu salaktı herhalde diye düşünürken kolumdan tutarak beni 'sadece hizmetliler girebilir!' uyarılı alana sürükledi ne kadar istemediğimi söyleyerek yalvarsamda iki üç dakika sonra getirebilmişti.

"Şimdi bebek gözlerin düzeltme zamanı."

"Anıl yalvarırım gideyim nolursun!"

"Şştt güzelim sen göz şöleni ben ise tat şöleni yaşayacağım."

"Ne demek istiyorsun anlamıyorum. Tek istediğim buradan gitmek! Nolursun yalvarırım çıkalı-"

Dudaklarımı dudaklarına kapadı ne kadar kaçmaya çalışsam da kapıyı kilitlemişti, kapıyla kendi arasında beni sıkıştırmıştı. Tekme atmak istedim ama haraket etmemi engelliyordu. Ağladın ittir𝚖eye çalıştım nafile... Tişörtünü çıkarttı, pantolonunu da çıkarttıktan sonra benimkini de çıkartmaya başladı çığlıklar attım, ağladım herkese yalvardım bağırarak ama kimse beni duymadı. Her zaman ki sağırı, körü oynadılar...

𝙷𝙴𝚁𝙺𝙴𝚂𝙴𝙴𝙴 𝚂𝙴𝙻𝙰𝙼𝙼𝙼
Ay çok heyecanlıyım ama lafı uzatmadan kitabın ilk bölümü ve diğer bölümler hakkında konuşacağım. İlk bölge yıllar önce yaşanan bir olay olduğu için yani daha doğrusu Asena'nın kötü bir anısı, travması olduğu için bu kadar kısa yazdım. Umarım kısa olması kötü olmaz sizin için💗 Ayrıca diğer bölüm ise günümzden başlayacak yani ilk bölgesi anıydı ikinci bölüm ve diğer bütün bölümler günümüzde yani 2025 yılında ve belkide uzun yıllar yaşayackları şeyler olacak.

𝚒𝚕𝚔 𝚔𝚞𝚛𝚐𝚞𝚖𝚞𝚗 𝚒𝚕𝚔 𝚋𝚘𝚕𝚞𝚖𝚞 𝚜𝚒𝚣𝚕𝚎𝚛𝚕𝚎❤ 𝚔𝚎𝚢𝚒𝚏𝚕𝚒 𝚘𝚔𝚞𝚖𝚊𝚕𝚊𝚛 𝚍𝚒𝚕𝚎𝚛𝚒𝚖𝚖