MÜZİK KUTUSU

MÜZİK KUTUSU

Ama bazı melodiler kulaktan girmez.

Doğrudan ruhun en derin yerine işler.Ezgi’nin dünyası dışarıdan bakınca pamuk şeker kadar yumuşak ve pembe.

İçerisi ise sessizliğin yasaklandığı, müziğin tehlikeli sayıldığı,

gölgelerin hiç kaybolmadığı kapkaranlık bir yer.Bir müzik kutusunun kapağı her aralandığında

içinden sadece nota değil,

unutulmaya çalışılan bir geçmiş de sızar.İsmiyle tezat bir hayatın,

pembe görünen ama aslında yalanlar üzerine kurulu bir dünyanın hikâyesi.Müzik Kutusu

Bazı sesler vardır… bir kez duyulunca bir daha asla susmaz.Müzik Kutusu

Adı melodi.

Ama o, melodinin en tehlikeli hâliyle büyüdü.Dışarıdan bakınca hayatı pamuk şeker gibi: tatlı, yumuşak, neredeyse masalsı.

İçerideyse müzik kutularının yasaklı olduğu, seslerin bile suç sayıldığı,

sessizliğin bile gürültü yaptığı bir dünya vardı.Kimse bilmezdi…

Bir müzik kutusunun kapağı aralandığında

neden yüreğinin bir yerinde hâlâ küçük bir çocuk

pamuk şekerini bırakıp koşmaya başlıyordu.Bazı sesler kulaktan girmez.

Doğrudan ruhun en derin yarasından sızar

ve bir daha asla çıkmaz.Ezgi’nin hikâyesi,

pembe görünen ama aslında karanlığın en ağırını taşıyan

bir ismin ve bir yasağın hikâyesidir.Kapağı bir kez aralarsan…

o sesi bir daha susturamazsın.

Kulaktan girmezler.

Doğrudan ruhun en derin, en korunaklı yerine sızarlar

ve bir daha asla çıkmazlar.Bir müzik kutusunun kapağı aralandığında

içinden sadece melodi değil,

unutulmaya çalışılan bir çocukluk,

yasaklanmış bir tatlılık

ve hiç kapanmayan bir yara da dökülür dışarı.Dışarıdan bakınca her şey pamuk şeker kadar yumuşak,

pembenin en masum tonlarındadır.

Ama o pembenin alt kısımda bulunan bir hayat ...