Bölüm 4

Sabah uyandığımda geceyi neredeyse hiç hatırlamıyordum sadece yarım kalmış düşünceler ve içimde ağır ama adı olmayan bir his vardı pencereye yürüdüm perdeyi araladım köy yine sessizdi ama bu sessizlik artık yabancı gelmiyordu
" Alışıyorum galiba " dedim kendi kendime ama bunu söylerken bile emin değildim
Hazırlanıp okula gittim bugün çocuklar daha rahattı sınıfa girdiğimde sesler vardı gülüşmeler sıralara oturanlar birbirini itenler küçük bir düzen içinde kendi kaoslarını yaşıyorlardı beni görünce hepsi yerine geçti
" Günaydın " dedim
" Günaydın öğretmenim " dediler
Ders başladığında daha kolay ilerliyordu artık isimler daha tanıdık gelmeye başlamıştı Mehmet sürekli sorular soruyor Ali tahtaya kalkmak için yarışıyor Elif ise sessizce beni izliyordu
Bir ara göz göze geldik
" Ne oldu Elif " dedim
" Bir şey yok " dedi ama gözlerini kaçırmadı
Ders bitince çocuklar çıkarken Elif biraz geride kaldı yanıma geldi
" Öğretmenim " dedi
" Efendim " dedim
" Siz burada kalacak mısınız " dedi
Bir an durdum bu soru beklemediğim bir yerden gelmişti
" Evet şimdilik buradayım " dedim
" İyi " dedi
" Neden " dedim
" Çünkü siz gidince okul sessiz olur " dedi
İçimde tuhaf bir sıkışma hissettim
" Daha çok erken böyle şeyler için " dedim gülümseyerek
" Ama ben böyle hissediyorum " dedi
Sonra çıktı gitti
Ben sınıfta kaldım uzun süre boş sıralara baktım
" Bu çocuklar neden bu kadar hızlı bağlanıyor " dedim
Ama asıl soru buydu
" Ben neden bundan kaçamıyorum "
Öğleden sonra Senem beni tekrar gördü okulun bahçesinde bekliyordu
" Bugün erken çıktım " dedi
" Köyü biraz gezelim mi " dedi
" Olur " dedim
Birlikte yürümeye başladık köyün üst tarafına doğru çıktık rüzgar hafifti ağaçların arasında yürürken Senem konuşmaya başladı
" Burayı seviyor musun " dedi
" Bilmiyorum " dedim
" Nasıl yani " dedi
" Seviyorum demek kolay değil ama gitmek de istemiyorum " dedim
Senem sustu bir süre
" Burası insanı tutar " dedi
" Nasıl " dedim
" Sadece yaşatır gibi değil hatırlatır gibi " dedi
O an ne demek istediğini tam anlamadım ama içimde bir şey kıpırdadı
Akşam lojmana döndüğümde yorgundum ama uyuyamadım yatağa uzandım tavana baktım
" Bu köy neden bana bu kadar tanıdık geliyor " dedim
Sonra sustum
Çünkü cevap verecek hiçbir şeyim yoktu
Ama ilk kez içimde bir ihtimal oluştu
Belki de ben gerçekten buraya yabancı değildim