GİRİŞ

Mühür

Tarih; 14/05/1995

Saatlerdir o kilitli odanın içinde tutuluyordum. Annemi öldürtecekti babam. O zehirli mühürü annemin boynuna damgalatacaktı. Saatlerdir ağlıyordum, Yapabilceğim hiçbir şey yoktu..

Yaklaşık yarım saat sonra odadan sesler yükseldi, "Pekala Atakan bey ozaman 22 mayıs günü ölüm tarihi veriyorum" dedi anda " Anne!" diye haykırdım. Artık herşey bitmişti. Benim güzel annem ölecekti. Üstelik doğum günümde, Bunu nasıl bu kadar rahat yapabiliyorlardı, Ülkede sadece sorumlu kişilerin hakkı geçerdi. Babamda onlardan biriydi. Ama karısını öldürtecek kadar aciz miydi? Peki ben niye onları birbirine aşık iki insan olarak tanıdım, Aslında biliyordum babam bir çok insanı böyle öldürttüğü için annemede kıyacaktı..

***
22 Mayıs

Annemi öldüreceklerdi hemde daha onunla vedalaşmadan, Onu çok özlemiştim özliyecektim, Kaç gündür kendimi avutmaya çalışıyordum ama yapamıyordum olmuyordu. Çünkü hayata tutunduğum kişiyi elimden alıyorlardı. Üstelik dün anneme son kez ölmeden önce en sevdiği yemeği sordular. Hiçbir şey demeden yüzlerine kapatmıştım telefonu. Annemin en sevdiği yemek yoktu o benim pastanemdeki kekleri severlerdi. Çikolatalı kek ve bugünde ona götürecektim. Ona adeta bir mahkum gibi davranıyorlardı. Bu canımı daha çok yakıyorduki. O gün simsiyah giyindim, Ve babamın yanına indim babam sanırım çok mutluydu rengarenk giyinmişti. İnsan karısından bu kadar nefret edemezdi ama o ediyordu. Hızlıca kolumu tuttu ve arabanın ön koltuğuna oturttu. Babam bana ilk defa bu kadar nazik davranıyordu. Yolda istemsizce gözlerimden yaşlar akıyordu. Tabi babam bunu fark etti. " Ahu kızım yoksa yine o salak kadın için mi ağlıyorsun?" Dediği anda yüzüne sertçe bir Tokat çarpmasım geldi. Ama yapamadım onu yerine sadece " Baba lütfen.." diyim iç çektim. " Kızım ne lütfen!" Dedi bağırarak. Sonunda gelmiştik damgalanacakları hapishanelere götürüyorlardı. Mühür hapishanesi yazısı bile içimi yakıyordu. Annemle sonkez görüşecektim. Zaten direk girdiğimiz gibi beni annemin olduğu odaya götürdüler. Annem beni görünce sıkıca sarıldı ve ağlamaya başladık. Daha sonra hiçbir şey demeden ona kekleri verdim. Çok az yemişti. Hastalıktan çok zayıf düşmüştü. Bu yüzden yemek yiyemiyordu normalde sekiz on tane yerdi ama.. " Güzel kızım.ben evet ölüyorum ama bu senin hayata tutunmayacağın anlamına geliyor. Bak işte hayat devam ediyor. Güzel kızım. Sen beni umursama kızım. Sonuçta herkes bir gün ölecek. Ahu.. güzel Ahum seni çok seviyorum tamam mı?" Dediği anda gardiyanlar beni onu yanından aldılar. Dışarı beni iki çift göz izliyordu. Başkanın oğlu Pusattı onu tanımayan yoktu. Ama onu ilk defa görüyordum açıkçası çok umursamadım. Çünkü umursayacağım daha önemli şeyler vardı. Etraf çok kalabalıktı neden böyleydi. Annemi gözümüzün önüne getirmişlerdi. Neden ona mahkum gibi davranıyorlardı. Hiç beklemediğim bir anda o zehirli mühürü annemin boynuna damgaladılar. Ve bir anda babam kankalar atmaya başladı " Bugün en mutlu günüm olabilir Firuzeye lütfen mezar bile yapmayın cesedini yakın!" Diye kahkahalar atıyordu bende bir anda. Hıçkırarak ağlamaya başladım. Herşey bitmişti herşey. Artık annem yoktu. Yüz bembeyaz olmuştu. Kim bilir ne kadar acı çekmişti. Ben artık son raddeme gelmiştim ve bir anda yüzüme ve kafama vurmaya başladım. Her kafama vurduğumda annemin sesleri kulağımda çınlıyordu.

Neredeyse herkes dağılmıştı artık ağlayamıyordum bile kafamı kaldırdığımda, Arkadaşım Helini gördüm bana şu vermişti. Konuşamıyordum bile. Akşama kadar tek kelime bile etmedim. Akşamda zaten beni evime bıraktı. Eve girdiğimde annemin o güzel kokulu yastığını alıp sabaha kadar ağladım.

***

Sabaha karşı uyuya kalmıştım. Sabah uyandığımda baş ucunda bir mektup vardı. Babama aitti..
Mektupta şunlar yazıyordu. "Kızım Ahu,Öncelikle benim kızımdün 18 yaşına girdi doğum günün kutlu olsun.Bence ayrılık vakti çoktan gelmişti bile eminim hayatından çıktığım için çok mutlusundur. Duygularımız karşılıklı. Şuan seni terk etmiş olsamda seninle tekrar karşılaşacağız. Hoşçakal.."

Onunla aynı düşüncedeydim gün gelecek ve ben annemin intikamını çok güzel bir şekilde alacaktım..