Büyüdüğü ev

Mona ailesiyle beraber gece konduda yaşayan küçük bir kızdı. Annesi babası ve iki ağabeyi vardı. Babası çok sinirli ketum bir adamdı, evde hep huzursuzluk çıkarırdı, annesiyse dünya tatlısı çilesi bitmeyen hep içine atan ezik bir kadındı.
Ağabeylerinin yaşları birbirlerine yakındı, işleri güçleri olan kardeşlerini sayıp seven insanlardı.
Ama mona aile baskısıyla büyüyen gözünü açamamış pısırık bir kız çocuğuydu.
İçinde hep bir korku ve endişeyle büyüyordu, bu hislerine sebep olan elbetteki aile yaşantısı, evdeki huzursuzluk, mutsuzluk ve aile baskısıydı. Mona okumak istedi, büyüdü ve üniversiteye gitti. Gözünü açmak istedi ama yinede kendi halinde olduğu yerden sınırları çok aşmadan öğrenciliğini bitirip memleketine döndü.
Dönmek istemedi ama mecbur kaldı.. Çünkü ailesi müsade etmiyordu, döndü ve çalışmak istedi, artık kendi ayakları üzerinde durup, kendini geliştirip, emek vermek, karşılığını almak ve para kazanmak istiyordu..
Bir süre sonra mesleği dışında bir iş buldu ve uzunca bir süre çalıştı ama mutsuzdu sırf para kazanmak ve tecrübe edinmek için bu işi çekiyordu. Zaten hayatında mutlu olacağı pekte bişey yoktu yaşıyordu işte.. kimle görüşse konuşsa aradığı huzuru istediği adamı bulamıyordu, tek isteği karşılıklı mutlu olabileceği biriyle mutlu bir ilişki ve güzel bir yuva kurmaktı.
Bir gün işten ayrıldı ve evde beklemeye başka bir iş bulmaya karar verdi. Bu sırada sosyal medyadan biriyle tanıştı adı Bora’ydı, eski okulundan mezun ortak arkadaşları olan birisi. Mona hiç kimseyle yapmadığı şeyleri yapıp sabahlara kadar onunla konuşmaya başladı.
Bora Mona’yı çok mutlu ediyordu, çok ilgileniyor ve Mona’ya çok farklı hissettiriyordu.
Ve artık sözleşip buluşmaya karar verdiler.