FİNAL

Hareket edemedim kalbim çok hızlı atıyordu bir fotoğrafını çektim ve fotoğrafı çektikten sonra yavaşça bana doğru döndü kalbim yerinden fırlayacak gibiyken ilk defa konuştu..

o çubukları seni korumak için yaptım burası tehlikeli dedi.

Sesim titriyerek beni neyden koruyorsun diye sorduğumda ise uzun bir süre sustu ve ardından..

uzun zaman önce gökten birşey göle indi kendisi ile beraber kadim ve garip bir şey getirdi..

burda yaşayan insanlar zamanla o şeyle konuşmaya başladılar onu dışarı dünyadan korudular ve karşılığında uzun sağlıklı yaşamlar ve bir sürü çocukla ödüllendirildiler ama hepsinin bir bedeli vardı..

İlk başta bir taneydi diye sözüne devam ederken onu durdurup ormandaki yumurtaları sordum..

Kafasını sallayarak şimdi bir sürüler ve cümlesine devam etti..

suyun içinden geliyor yumurtaları bırakıyorlar insanlar yumurtalar kırılana kadar onlara bakıyor ve yumurtadan çıktığında onları beslemeleri gerekiyor..

sana bunun bir bedeli olduğunu söylemiştim bir sürü çocukla ödüllendirildiler..

ama hepsine sahip olmak zorunda değiller..

yumurtalar çatladığında onları besliyorlar..

önce gözlerinle başlıyorlar..

küçük bir kızken babam beni ormana diğer çocuklarla getirdi ve benim gözlerimi aldılar..

fakat sonra her nasılsa birşey onları iti ve bende kaçtım nefesim tükenene kadar orman'da koştum..

eve gitmeye korkuyordum ve yılarca ormanda kendimi büyüttüm..

her yıl aynı şey oluyor bu gece'de olacağı gibi..

ve pencereden sanki görüyormuş gibi yeni aya baktı..

tam bunu durdurmalıyız diyecektim ki düşüncelerimi okur gibi..

yapabileceğimiz hiç birşey yok seremoni çoktan başladı ve geç kaldık dedi..

dışarı çıktım ve ormana doğru koştum..

ağaçlar hiç olmadığı kadar hareketliydi..

eve döndüğümde ise..

O gitmişti..

O geceden sonra evi kilitledim ve satmamaya karar verdim..

Sonraki yılı beklicem ve olanları durduracam.

SON