Melek

Gün ağarmaya başladığında sonunda işimi bitirebilmiştim. Oturduğum yerden kalkıp titreyen ellerimle yerdeki eşyalarımı aldım. Gözümden akan yaşları durdurmaya çalışmıyordum artık çünkü ne zaman gözümü silsem elimdeki kan kokusu beynime nüfuz ediyordu. Ben az önce birini öldürdüm. Sonra ellerimle kazdığım derin bir çukura gömdüm. Üzerine bilmem kaç kilo kireç döküp biraz daha toprak attım. Hayır ben profesyonel bir katil değilim, hayır ben bu cinayeti planlamadım, hayır ben kötü biri değilim, bu benim ilk cinayetim. Benim adım Melek (ti) ta ki bu güne kadar. Bugün aldığım ilk canla birlikte adımı ve kanatlarımı geride bırakıyorum.